ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਚ ਸਭਾਰ੍ਯੇਣ ਜਾਗਰਂ ਚ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਰਤਃ
ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰਾਤ ਜਾਗੋ।
ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਜਾਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨਾ ਹੋਇਆ।
ਕੇਦਾਰਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਤਥਾ
ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਲਾਂਤਰੇਣੈਵ ਕਾਲਧਰ੍ਮਂ ਗਤੋ ਭਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤੋ ਜਾਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜੰਮਿਆ।
ਅਜਪਾਲ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਤੇਰਾ ਨਾਂ 'ਅਜਪਾਲਾ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਜ੍ਜਾਤਾ ਭਾਰ੍ਯੇਯਂ ਪ੍ਰਾਣਸਂਮਤਾ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਜੰਮੀ।
ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਕੇਦਾਰਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ 7.3.9.
ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ—
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਕੇਦਾਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੈਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਨ, ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਮਿਲਿਆ—
ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕੇਦਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭੂਮਿਪਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੇਦਾਰ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਵਤੇ ਰਮ੍ਯੇ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਤੋऽਰ੍ਬੁਦਮਥਾਗਮਤ੍
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਰਬੁਦਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕੇਦਾਰਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕੇਦਾਰ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਮਾਘਫਾਲ੍ਗੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ
ਮਾਘ ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਥਾ ਰਾਜਨ੍ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਘਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਜਾਗਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਮਾਘ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਜਾਗ ਕੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗਂਗਾਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੋਃ ਸਂਗਮੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੇ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਕੁਣ੍ਡੇ ਕੇਦਾਰਸਂਜ੍ਞੇ ਯਃ ਪ੍ਰਪਿਬੇਦ੍ਵਿਮਲਂ ਜਲਮ੍ 7.3.9.
ਤੇ ਕੇਦਾਰ ਨਾਮ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਜਲ ਪੀਂਦਾ ਹੈ,
ਯਸ਼੍ਚੈਤਚ੍ਛृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਨृਪ
ਅਤੇ ਜੋ ਇਹ ਕਥਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ,
ਗਂਗਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਪੂਰ੍ਵਸਾਗਰਮ੍
ਉਥੋਂ ਗੰਗਾ ਨਿਕਲ ਕੇ ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੈਸ਼ ਕਰ ਗਈ।
ਤਥਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਦੇਵੀ ਚੂਤਵृਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਅੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਆਈ।
ਕਥਮਤ੍ਰ ਸਮਾਯਾਤਃ ਕੇਦਾਰਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਕੌਤੁਕਮ੍
ਕੇਦਾਰ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ? ਇਹ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਜਾਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤੁ ਵੈ
ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗਂਗਾਦ੍ਯਾਨਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕੇਦਾਰਾਦ੍ਯਾ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਗੰਗਾ ਆਦਿਕ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਕੇਦਾਰ ਆਦਿਕ ਦੇਵ ਲੋਕ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਏ।
ਸਮੁਦਾਯੇ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਹੇ ਰਾਜਨ,
ਤਤਃ ਕਥਾਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਫਿਰ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਿਆਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਚੌਂਮੁਖੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ਪੁਣ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਤਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਹਸ੍ਰੈਃ ਕृਤਮੁਚ੍ਯਤੇ ॥ 7.3.10.
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਅਠਾਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯੁਗਂ ਤ੍ਰੇਤਾਭਿਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੀ ਮਿਆਦ ਬਾਰਾਂ ਲੱਖ ਸਾਲ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।