ਗਿਰੀਂਦ੍ਰਗੁਰੁਵਰ੍ष੍ਮਾਣਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੋਦ੍ਯਤਪਾਣਯਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਚੁੱਕ ਕੇ,
ਤੇषੂਡ੍ਡੀਨੇषੁ ਦੈਤ੍ਯੇषੁ ਸ਼ਤਕੋਟਿਮਿਤੇषੁ ਚ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਦੌੜ ਪਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੌ ਕਰੋੜ ਸੀ,
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਤੁ ਵਿਨਿਰ੍ਯਾਂਤੀਮਨੁਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲੀ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਏ।
ਦੁਰ੍ਗੋਨਾਮ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਃ ਸ਼ਤਕੋਟਿ ਰਥਾਵृਤਃ
ਦੁਰਗਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਕਰੋੜ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੋਟ੍ਯਰ੍ਬੁਦੇਨ ਸਹਿਤੋ ਹਯਾਨਾਂ ਵਾਤਰਂਹਸਾਮ੍
ਉਹ ਦਸ ਕਰੋੜ ਗੁਣੇ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਦਾਯੁਧੈਰ੍ਮਹਾਭੀਮੈਃਕृਤਤ੍ਰਿਜਗਤੀਭਯੈਃ 4.2.71.
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਯੋਧੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਅਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਵਿਂਧ੍ਯਾਚਲਕृਤਾਲਯਾਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਸੀ,
ਮਹਾਭੁਜਸਹਸ੍ਰਾਢਯਾਂ ਮਹਾਤੇਜੋਭਿਬृਂਹਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰੌਦ੍ਯਚ੍ਚਂਦ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁ ਨਿਰ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ ਹਜ਼ਾਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਚੰਦਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਨਿਖਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹਾਮਾਣਿਕ੍ਯਨਿਚਯ ਰੋਚਿਃਖਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹਰਨੇਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧ ਕਾਮਜੀਵਾਤੁਵੀਰੁਧਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਰਾ ਦੀ ਅੱਖ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਕਾਮ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਲੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਿषਮੇषੁ ਸ਼ਰੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਹृਦਯੋ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਉਸ ਦੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿਦ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਯਿ ਜਂਭ ਮਹਾਜਂਭ ਕੁਜਂਭ ਵਿਕਟਾਨਨ
ਅਰੇ ਜੰਭਾ, ਵੱਡਾ ਜੰਭਾ, ਕੁਜੰਭਾ, ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ,
ਪਿਂਗਾਕ੍ਸ਼ ਮਹਿषਗ੍ਰੀਵ ਮਹੋਗ੍ਰਾਤ੍ਯੁਗ੍ਰਵਿਗ੍ਰਹ
ਪਿੰਗਾਕਸ਼, ਮਹਿਸ਼ਗਰੀਵਾ, ਭਿਆਨਕ, ਡਰਾਉਣੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ,
ਜਿਤਾਂਤਕ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਹਾਵਕ੍ਤ੍ਰ ਮਹੀਧਰ
ਜਿਤਾਂਤਕਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ, ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ,
ਉਗ੍ਰਾਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘਦਸ਼ਨਮੇਵਕੇਸ਼ ਵृਕਾਨਨ 4.2.71.
ਉਗਰਾਸਿਆ, ਲੰਬੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਏਵਕੇਸ਼ਾ, ਭੇਡੀਆ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ,
ਸ਼ੁਕਤੁਂਡ ਪ੍ਰਚਂਡਾਸ੍ਯ ਭੀਮਾਕ੍ਸ਼ ਕ੍ਸ਼ੁਦਮਾਨਸ
ਸ਼ੁਕਤੁੰਡਾ, ਭਿਆਨਕ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੁੱਖਾ,
ਦੀਰ੍ਘਗ੍ਰੀਵ ਮਹਾਜਂਘ ਕ੍ਰਮੇਲਕ ਸ਼ਿਰੋਧਰ
ਲੰਬੀ ਗਰਦਨ, ਵੱਡੀਆਂ ਟੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਰਮੇਲਕਾ, ਸਿਰ ਉਠਾ ਕੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ,
ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਧੂਮਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸ ਚਂਡਚਂਡਾਂਸ਼ੁਤਾਪਨ
ਧੂਮਰਾਕਸ਼ਾ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ ਸਾਹ, ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭੜਕਦਾ,
ਭਵਤ੍ਸ੍ਵੇਤੇषੁ ਚਾਨ੍ਯੇषੁ ਏਤਾਂ ਵਿਂਧ੍ਯਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇਸ ਵਿਂਧਿਆ ਵਾਸਣੀ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੋ!
ਯਾਂਤੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨਯਾਵਨ੍ਮੇ ਪਂਚੇषੁ ਸ਼ਰਪੀਡਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ, ਜੋ ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਸ੍ਯ ਦਨੁਜੇਸ਼ਿਤੁਃ
ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ—
ਅਵਧੇਹਿ ਮਹਾਰਾਜ ਕਿਮੇਤਤ੍ਕਰ੍ਮਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸੋਚੋ—ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ?
ਅਸ੍ਯਾ ਆਨਯਨੇ ਕੋਯਂ ਮਹਾਯਤ੍ਨਵਿਧਿਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਜਤਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਸਹੇਤ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਕृਤੋਦ੍ਯਮਾਨ੍ 4.2.71.
ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਾਂਤਃਪੁਰਂ ਸਮਾਨੀਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਨੁਮਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਗ੍ਰਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲਿਆ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਮਹਰ੍ਜਨਸ੍ਤਪਃਸਤ੍ਯਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਵਦਧਿਕਾਰਿਣਃ
ਮਹਰ, ਜਨਸ, ਤਪਸ ਤੇ ਸਤਯ ਲੋਕ—all ਤੁਹਾਡੇ ਅਧੀਨ ਹਨ।
ਵੈਕੁਂਠਨਾਯਕੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਾਪਰਿਪਾਲਕਃ
ਵੈਕੁੰਠ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਰੇਵ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਕੈਲਾਸਾਧਿਪਤਿਃ ਸ ਵੈ
ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਕਰਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਰ੍ਧਾਂਗੇਨਾਸ੍ਮਦ੍ਭਯਤੋ ਯੋषਿਦੇਕਾ ਨਿਗੂਹਿਤਾ
ਸਾਡੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।