ਅਂਤਃਪੁਰਚਰਾ ਏਤਾਂ ਨਯਂਤ੍ਵਂਤਃਪੁਰਂ ਮਹਤ੍
ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵਣ।
ਅਹੋ ਮਹੋਦਯਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਜਾਤੋ ਮਮ ਮਹਾਮਤੇ
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ!
ਨृਤ੍ਯਂਤੁ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਮੋਦਂਤਾਂ ਬਾਂਧਵਾਃ ਸੁਖਮ੍
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਨੱਚਣ, ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹੋਣ!
ਇਤਿ ਯਾਵਤ੍ਸਮਾਯਾਤਾਸ੍ਤਾਂ ਨੇਤੁਂ ਸੌਵਿਦਲ੍ਲਕਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਲ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਆਏ—
ਵਯਂ ਦੂਤ੍ਯਃ ਪਰਵਸ਼ਾ ਰਾਜਨੀਤਿਵਿਦੁਤ੍ਤਮ
ਅਸੀਂ ਦੂਤ ਹਾਂ, ਦੂਸਰਿਆਂ ਦੇ ਆਖਣ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ, ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਹੋ।
ਅਲ੍ਪੋਪਿ ਦੂਤਸਂਬਾਧਾਂ ਨ ਵਿਦਧ੍ਯਾਤ੍ਕਦਾਚਨ 4.2.71.
ਕਦੇ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਹੋਣ, ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦੂਤੀषੁ ਕੋਨੁਰਾਗੋਯਂ ਮਹਾਰਾਜਾਲ੍ਪਿਕਾਸ੍ਵਿਹ
ਦੂਤਾਂ ਵਿਚ ਕਿਹੜਾ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਹਨ?
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਤਾਂ ਤੁ ਸ੍ਵਾਮਿਨੀਂ ਮਮ ਦੈਤ੍ਯਪ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਾਲਕਣ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯੈਵ ਤੇ ਮਹਾਸੌਖ੍ਯਂ ਭਾਵਿਤਸ੍ਯਾਵਿਲੋਕਨਾਤ੍
ਅੱਜ ਹੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਓਗੇ।
ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਂਤੇऽਦ੍ਯ ਤੇ ਕਾਮਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚਿਰਚਿਂਤਿਤਾਃ
ਅੱਜ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਾਹੀਦੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਸਰ੍ਵਰੂਪਮਯੀ ਚੈਵ ਤਾਂ ਭਵਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਉਹ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਧृਤਾਯਾਮਪਿ ਚੈਕਸ੍ਯਾਂ ਕਸ੍ਤੇ ਕਾਮੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇਕਰ ਇਕ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ?
ਤਤੋ ਨਿਵਾਰਯੈਤਾਨ੍ਮਾਮਾਦਿਤ੍ਸੂਨ੍ਸੌਵਿਦਲ੍ਲਕਾਨ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੋ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸੁਵਿਦੱਲਕਾ।
ਤਾਮੇਵ ਬਹ੍ਵਮਂਸ੍ਤੈਕਾਂ ਦੂਤੀਂ ਮृਤ੍ਯੋਰਿਵਾਸੁਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਦੂਤਣ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੈਤ ਦੂਤ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੇਨ ਸਮਾਦਿष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਪਵਰਾ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਖਣ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਵਰਪਾ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਹੇ ਮুনি,
ਸਾ ਤਾਨ੍ਭਸ੍ਮੀਚਕਾਰਾਸ਼ੁ ਹੁਂਕਾਰਜਨਿਤਾਗ੍ਨਿਨਾ 4.2.71.
ਉਹ ਨੇ 'ਹੁੰ' ਆਖ ਕੇ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਤਯਾ ਦੂਤ੍ਯਾ ਦੈਤ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਯੁਤਸਂਮਿਤਾਨ੍
ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ, ਉਸ ਦੂਤਣ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੀਰਪਾਣਿਂ ਪਾਸ਼ਪਾਣਿਂ ਸੁਰੇਂਦ੍ਰਦਮਨਂ ਹਨੁਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹਲ ਤੇ ਪਾਸ਼ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਦੈਤੋ, ਪਾਸ਼ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਲਿਆਓ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਾਸ਼ੈਰਿਮਾਂ ਦੁष੍ਟਾਮਾਨਯਂਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਦਾਨਵਾਃ
ਇਸ ਦੁਸ਼ਟ ਨੂੰ ਪਾਸ਼ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੋ ਤੇ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ, ਦੈਤੋ।
ਇਤਿ ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ਦੁਰ੍ਧਰਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਦੁर्धਰ ਤੇ ਹੋਰ,
ਗਿਰੀਂਦ੍ਰਗੁਰੁਵਰ੍ष੍ਮਾਣਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੋਦ੍ਯਤਪਾਣਯਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਚੁੱਕ ਕੇ,
ਤੇषੂਡ੍ਡੀਨੇषੁ ਦੈਤ੍ਯੇषੁ ਸ਼ਤਕੋਟਿਮਿਤੇषੁ ਚ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਦੌੜ ਪਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੌ ਕਰੋੜ ਸੀ,
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਤੁ ਵਿਨਿਰ੍ਯਾਂਤੀਮਨੁਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲੀ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਏ।
ਦੁਰ੍ਗੋਨਾਮ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਃ ਸ਼ਤਕੋਟਿ ਰਥਾਵृਤਃ
ਦੁਰਗਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਕਰੋੜ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੋਟ੍ਯਰ੍ਬੁਦੇਨ ਸਹਿਤੋ ਹਯਾਨਾਂ ਵਾਤਰਂਹਸਾਮ੍
ਉਹ ਦਸ ਕਰੋੜ ਗੁਣੇ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਦਾਯੁਧੈਰ੍ਮਹਾਭੀਮੈਃਕृਤਤ੍ਰਿਜਗਤੀਭਯੈਃ 4.2.71.
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਯੋਧੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਅਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਵਿਂਧ੍ਯਾਚਲਕृਤਾਲਯਾਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਸੀ,
ਮਹਾਭੁਜਸਹਸ੍ਰਾਢਯਾਂ ਮਹਾਤੇਜੋਭਿਬृਂਹਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰੌਦ੍ਯਚ੍ਚਂਦ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁ ਨਿਰ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ ਹਜ਼ਾਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਚੰਦਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਨਿਖਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹਾਮਾਣਿਕ੍ਯਨਿਚਯ ਰੋਚਿਃਖਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।