ਨ ਕੌਲੀਨ੍ਯਂ ਨ ਸਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਤੇ
ਨ ਉੱਚ ਕੁਲ, ਨ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਵਿਪਦ੍ਯਪਿ ਹਿ ਤੇ ਧਨ੍ਯਾ ਨ ਯੇ ਦੈਨ੍ਯਪ੍ਰਣੋਦਿਤਾਃ
ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹੀ ਧਨਵੰਤ ਹਨ ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੇ ਕਾਰਨ ਢਹਿ ਜਾਂਦੇ ਨਹੀਂ।
ਪਂਚਤ੍ਵਮੇਵ ਹਿ ਵਰਂ ਲੋਕੇ ਲਾਘਵਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਮ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਇਜ਼ਤ ਗਵਾ ਕੇ ਜੀਉਣ ਤੋਂ ਮਰਨਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਤ ਏਵ ਲੋਕੇ ਜੀਵਂਤਿ ਪੁਣ੍ਯਭਾਜਸ੍ਤ ਏਵ ਵੈ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਉਹੀ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਸਂਪਦੁਦਯਃ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਿਪਦੁਦ੍ਗਮਃ
ਕਦੇ ਕਦੇ ਸੁਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਦੁਖ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦਯਾਨੁਦਯੌ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੌ ਪੁष੍ਪਵਂਤਯੋਃ 4.2.71.
ਸਿਆਣੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਖਿੜਨ ਤੇ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਪਦਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੈਨ੍ਯਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਵਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੁਸੀਬਤ ਆਉਣ 'ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਥੱਲੇ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਪਦ੍ਯਪਿ ਹਿ ਯੇ ਧੀਰਾ ਇਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਪਰ ਜੋ ਲੋਕ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਦਿਲੋਂ ਢਿੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ—
ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਬੁਧਾ ਮਹੇਸ਼ਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਸਿਆਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਖੋਹ ਲਏ ਗਏ, ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਆ ਗਏ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਵਾਨ੍ਯਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਤ੍
ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀਂ ਸਮਾਹੂਯ ਕਾਂਤ੍ਯਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਂਦਰੀਮ੍
ਕਾਲਰਾਤਰੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਦੁष੍ਟਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਕਾਲਰਾਤਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਬੁਰੇ ਸਨ, ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਰਿਲੋਕੀਂ ਲਭਤਾਮਿਂਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਯਾਹਿ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਇੰਦ੍ਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇ; ਤੂੰ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾ।
ਅਥ ਚੇਦ੍ਗਰ੍ਵਲੇਸ਼ੋऽਸ੍ਤਿ ਤਦਾਯਾਹਿ ਸਮਾਜਯੇ
ਜੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੌਲਕਾ ਵੀ ਅਹੰਕਾਰ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਆ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ।
ਇਤਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਮਹਾਮਂਗਲਰੂਪਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਨੇ ਕਹਿਆ।
ਅਤੋ ਯਦੁਚਿਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਦ੍ਵਿਧੇਹਿ ਮਹਾਸੁਰ 4.2.71.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਂਸੁਰ।
ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਹਾਕਾਲ੍ਯਾਃ ਸ ਦੈਤ੍ਯਰਾਟ੍
ਮਹਾਕਾਲੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ—
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਿਨੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਦ੍ਭਾਗ੍ਯਗੌਰਵੈਃ
ਇਹ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਤੇ ਪੂਣਿਆਂ ਕਰਕੇ ਆਈ ਹੈ।
ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਹਿ ਦੇਵਰ੍षਿ ਨृਪਾ ਬਂਦੀ ਕृਤਾ ਮਯਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਯਸ੍ਯ ਯੋਗ੍ਯਂ ਯਤ੍ਤਤ੍ਤਸ੍ਯੇਹੋਪਤਿष੍ਠਤੇ
ਜਿਸ ਲਈ ਜੋ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹੀ ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਤਃਪੁਰਚਰਾ ਏਤਾਂ ਨਯਂਤ੍ਵਂਤਃਪੁਰਂ ਮਹਤ੍
ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵਣ।
ਅਹੋ ਮਹੋਦਯਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਜਾਤੋ ਮਮ ਮਹਾਮਤੇ
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ!
ਨृਤ੍ਯਂਤੁ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਮੋਦਂਤਾਂ ਬਾਂਧਵਾਃ ਸੁਖਮ੍
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਨੱਚਣ, ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹੋਣ!
ਇਤਿ ਯਾਵਤ੍ਸਮਾਯਾਤਾਸ੍ਤਾਂ ਨੇਤੁਂ ਸੌਵਿਦਲ੍ਲਕਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਲ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਆਏ—
ਵਯਂ ਦੂਤ੍ਯਃ ਪਰਵਸ਼ਾ ਰਾਜਨੀਤਿਵਿਦੁਤ੍ਤਮ
ਅਸੀਂ ਦੂਤ ਹਾਂ, ਦੂਸਰਿਆਂ ਦੇ ਆਖਣ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ, ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਹੋ।
ਅਲ੍ਪੋਪਿ ਦੂਤਸਂਬਾਧਾਂ ਨ ਵਿਦਧ੍ਯਾਤ੍ਕਦਾਚਨ 4.2.71.
ਕਦੇ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਹੋਣ, ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦੂਤੀषੁ ਕੋਨੁਰਾਗੋਯਂ ਮਹਾਰਾਜਾਲ੍ਪਿਕਾਸ੍ਵਿਹ
ਦੂਤਾਂ ਵਿਚ ਕਿਹੜਾ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਹਨ?
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਤਾਂ ਤੁ ਸ੍ਵਾਮਿਨੀਂ ਮਮ ਦੈਤ੍ਯਪ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਾਲਕਣ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯੈਵ ਤੇ ਮਹਾਸੌਖ੍ਯਂ ਭਾਵਿਤਸ੍ਯਾਵਿਲੋਕਨਾਤ੍
ਅੱਜ ਹੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਓਗੇ।
ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਂਤੇऽਦ੍ਯ ਤੇ ਕਾਮਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚਿਰਚਿਂਤਿਤਾਃ
ਅੱਜ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਾਹੀਦੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।