ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਹਸੋਤ੍ਥਾਯ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਜਾਗਰਣਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਗਿਆ ਤੇ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਜਾਗਰਣ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਨਾਗਵਤੀ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰਿਪਰਾਯਣਾ
ਉੱਥੇ ਨਾਗਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਵੇਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੀ ਭਕਤ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਦਾਸੀ ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਾ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੀ ਦਾਸੀ ਨੂੰ, ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਤਯੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਵੈ ਵੇਸ਼੍ਯੇਯਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਵੈਸ਼ਿਆ—'
ਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਕੁਰੁਤੇ ਰਾਤ੍ਰਿਜਾਗਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ—
ਕृਤ੍ਵੋਪਵਾਸਂ ਪਦ੍ਮੈਰ੍ਯ੍ਯਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਂ ਨਰਃ
ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਕਾਮੋ ਲਭਤੇ ਕਾਮਾਨ੍ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾਨ੍ ਏਤੇषਾਂ ਮੂਲ੍ਯਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਾਣਾਧਾਰਂ ਸਮਾਚਰ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸਤੇ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਲੈ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਚੋਕ੍ਤੋ ਗृਹ੍ਯਮਾਣੇ ਚ ਕਾਂਚਨੇ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸੋਨਾ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਉਪਵਾਸੋ ਬਲਾਜ੍ਜਾਤੋ ਹ੍ਯਨ੍ਨਾਭਾਵਾਦ੍ਵਯੋਰਪਿ 7.3.9.
ਉਪਵਾਸ ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਲੋਂ ਮਜਬੂਰੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇਦਂ ਤ੍ਵਯਾऽਦ੍ਯ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਮਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਕਾਂਚਨਮ੍
ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਇਹ ਸੋਨਾ ਇਸ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਚ ਸਭਾਰ੍ਯੇਣ ਜਾਗਰਂ ਚ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਰਤਃ
ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰਾਤ ਜਾਗੋ।
ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਜਾਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨਾ ਹੋਇਆ।
ਕੇਦਾਰਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਤਥਾ
ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਲਾਂਤਰੇਣੈਵ ਕਾਲਧਰ੍ਮਂ ਗਤੋ ਭਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤੋ ਜਾਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜੰਮਿਆ।
ਅਜਪਾਲ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਤੇਰਾ ਨਾਂ 'ਅਜਪਾਲਾ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਜ੍ਜਾਤਾ ਭਾਰ੍ਯੇਯਂ ਪ੍ਰਾਣਸਂਮਤਾ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਜੰਮੀ।
ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਕੇਦਾਰਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ 7.3.9.
ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ—
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਕੇਦਾਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੈਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਨ, ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਮਿਲਿਆ—
ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕੇਦਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭੂਮਿਪਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੇਦਾਰ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਵਤੇ ਰਮ੍ਯੇ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਤੋऽਰ੍ਬੁਦਮਥਾਗਮਤ੍
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਰਬੁਦਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕੇਦਾਰਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕੇਦਾਰ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਮਾਘਫਾਲ੍ਗੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ
ਮਾਘ ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਥਾ ਰਾਜਨ੍ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਘਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਜਾਗਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਮਾਘ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਜਾਗ ਕੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗਂਗਾਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੋਃ ਸਂਗਮੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੇ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਕੁਣ੍ਡੇ ਕੇਦਾਰਸਂਜ੍ਞੇ ਯਃ ਪ੍ਰਪਿਬੇਦ੍ਵਿਮਲਂ ਜਲਮ੍ 7.3.9.
ਤੇ ਕੇਦਾਰ ਨਾਮ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਜਲ ਪੀਂਦਾ ਹੈ,
ਯਸ਼੍ਚੈਤਚ੍ਛृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਨृਪ
ਅਤੇ ਜੋ ਇਹ ਕਥਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ,
ਗਂਗਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਪੂਰ੍ਵਸਾਗਰਮ੍
ਉਥੋਂ ਗੰਗਾ ਨਿਕਲ ਕੇ ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੈਸ਼ ਕਰ ਗਈ।