ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।'
ਸ਼ृਣੁ ਪੁਣ੍ਯਨਿਧੇ ਦੈਤ੍ਯ ਵਰਮਨ੍ਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸੁਣ, ਨੇਕੀਆਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਓ ਦੈਤ, ਹੋਰ ਇਕ ਵਰ ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ਰੀਰਂ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਸਾਧਨੇ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਨੇਕ ਸਰੀਰ, ਇਸ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਾਮ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਂਤਿ ਸਂਤਿ ਲਿਂਗਾਨਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਂਤ੍ਯਪਿ 4.2.68.
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਲਿੰਗ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋਣ,
ਮਾਨਵਾਨਾਂ ਹਿਤਾਯਾਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇਹਂ ਸਪਰਿਗ੍ਰਹਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਂਸਾਰਂ ਨ ਵਿਸ਼ੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰਹਾਂਗਾ; ਜੋ ਮਰਤਿਆ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਕਰਤਵ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ऋषਯਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਚਿਂਤਕਾਃ
ਰੁਦਰ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ, ਸਿੱਧ, ਤੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜੋ ਸੱਚ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ,
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਮਮ ਭਕ੍ਤਾ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰੇ ਲਿਂਗੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇਹਂ ਤਦਨੁਗ੍ਰਹੇ
ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਰਹਾਂਗਾ, ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਮਾਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਜਰੂਰ ਆਉਣਗੇ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸਦਾਚਾਰਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸਤ੍ਯਸ਼ੌਚਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ
ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸੱਚ ਤੇ ਪਵਿਤਰਤਾ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹੋਏ,
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨਸੇਵਿਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਜਿਹ੍ਵਾਲਾ ਅਤਿਲਾਲਸਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਬਹੁਤ ਲਾਲਚੀ ਹੈ,
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਸੇਵ੍ਯਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਤਤੋ ਨਰੈਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰੇ ਲਿਂਗੇ ਲਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵੇਕੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇ ਸ਼੍ਵਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ।।4.2.68.
ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਹੀ ਜਨਮ ਵਿਚ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਯੇਰ੍ਚਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਗੇ—
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇऽਤ੍ਰ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਅ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਕੋਟਿਮਹਾਰੁਦ੍ਰੈਃ ਸੁਜਪ੍ਤੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਵੱਡੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਅ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਮਾਘ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਿਸ਼ਿ ਜਾਗृਯਾਤ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਸ਼੍ਚੈਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਤਾ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਕਥਯਿਤ੍ਵੇਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਕृਤ੍ਤਿਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਹ ਕੰਮ ਸਵੀਕਾਰ ਲਿਆ।
ਮਹਾਮਹੋਤ੍ਸਵੋ ਜਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਕੁਂਭਜ
ਉਸੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੋਇਆ।
ਯਤ੍ਰਚ੍ਛਤ੍ਰੀਕृਤੋ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸ਼ੂਲਮਾਰੋਪ੍ਯ ਭੂਤਲੇ
ਉਥੇ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸ਼ੂਲ 'ਤੇ ਚੁਕ ਕੇ ਵੱਸ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਂਡੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਉਸ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਕਾਕਾ ਹਂਸਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ ।। 4.2.68.
ਸਕੰਦਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਾਂਵੇ ਹੰਸ ਬਣ ਗਏ।
ਏਕਦਾ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇ ਤੁ ਚੈਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਯਾਤ੍ਰਾऽਭਵਤ੍ਪੁਰਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ ਵਿਖੇ, ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬਹੁਦੇਵਲਕੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਮਿਲਨ੍
ਬਹੁਤ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਥੇ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵੇਖੀ।
ਬਲਿਪੁष੍ਟੈਰਪੁष੍ਟਾਂਗਾ ਰਟਤਃ ਕਰਟਾਃ ਕਟੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੰਦਰਾਂ ਦੇ ਹੱਡ ਪੱਕੇ ਤੇ ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚੀਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੇ ਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਨ੍ਯਪਤਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਂਡੇ ਨਭੋਂਗਣਾਤ੍
ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਓਹੀ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਵਂਤਸ੍ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਾ ਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਮਿਲਿਤਾ ਜਨਾਃ
ਉਥੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਇਕੱਠ ਹੋਏ ਲੋਕ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।