ਯਸ੍ਯ ਮੌਲਿਜਸਂਘਰ੍षਾਦ੍ਘ(?)ਨਾਵ੍ਯੋਮ ਤ੍ਯਜਂਤ੍ਯਪਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ ਦੇ ਰਗੜ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਬੱਦਲ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਸਂਭਾਰੈਰੁਤ੍ਤਰਂਗਾ ਮਹਾਬ੍ਧਯਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਹ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮਹਾਂਸਾਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਵਯਸ੍ਯ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਉਚਾਈ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਹੈ।
ਯਨ੍ਨੇਤ੍ਰਯੋਃ ਪਿਂਗਲਿਮਾ ਤਥਾ ਤਰਲਿਮਾ ਪੁਨਃ
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੀਲੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ।
ਯਾਂਯਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤਿ ਸੋਯਂ ਦੁਃਸਹ ਦਾਨਵਃ 4.2.68.
ਜਿਸ ਵੀ ਪਾਸੇ ਇਹ ਡਰਾਉਣਾ ਦੈਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲਬ੍ਧਵਰਸ਼੍ਚਾਯਂ ਤृਣੀਕृਤਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਃ
ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਵਰ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਿਨਕਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਹੇਤਿਸ੍ਤਮਾਯਾਂਤਂ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਮ੍
ਫਿਰ ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰੋਤਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਸ ਚ ਦੈਤ੍ਯੋ ਗਜਾਸੁਰਃ
ਉਹ ਦੈਤ ਗਜਾਸੁਰ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਛਿੱਧ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਵ ਹਸ੍ਤੇ ਮਮ ਵਧਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨੇਵ ਪੁਰਾਂਤਕ
ਹੇ ਪੁਰਾਂਤਕ, ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਮਿਲਣੀ ਹੀ ਚੰਗੀ ਹੈ।
ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਅਵਧੇਹਿ ਮਮੇਰਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤ੍ਵਮੇਕੋ ਜਗਤਾਂ ਵਂਦ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।
ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਗ੍ਰਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਦੀ ਨੋਕ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਃ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ,
ਸ੍ਵਾਨੁਕੂਲ ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਦਦਾਮਿ ਸੁਮਤੇऽਸੁਰ
ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਸੁਰ।
ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਗਜਾਸੁਰ ਉਵਾਚ ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਦਿਗ੍ਵਾਸਸ੍ਤਦਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਸਾਨ ਮੇ ।। 4.2.68.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਗਜਾਸੁਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰੀ, ਤਾਂ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸ।"
ਇਮਾਂ ਕृਤ੍ਤਿਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਵਤ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਗ੍ਨਿਪਾਵਿਤਾਮ੍
ਹੇ ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਸ਼, ਇਹ ਖਾਲ ਜੋ ਤੇਰੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ ਹੈ,
ਇष੍ਟਗਂਧਿਃ ਸਦੈਵਾਸ੍ਤੁ ਸਦੈਵਾਸ੍ਤ੍ਵਤਿਕੋਮਲਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਰਮ ਰਹੇ।
ਮਹਾਤਪੋऽਨਲਜ੍ਵਾਲਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਪਿ ਸੁਚਿਰਂ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਅੱਗ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਇਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਯਦਿ ਪੁਣ੍ਯਵਤੀ ਨੈषਾ ਮਮਕृਤ੍ਤਿਰ੍ਦਿਗਂਬਰ
ਜੇ ਇਹ ਔਰਤ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨੇਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ, ਓ ਦਿਸਾ-ਅੰਬਰ।
ਅਨ੍ਯਂ ਚ ਮੇ ਵਰਂ ਦੇਹਿ ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋਸਿ ਸ਼ਂਕਰ
ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਜੀ ਹੈਂ, ਓ ਸ਼ੰਕਰ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵਰ ਦਿੰ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।'
ਸ਼ृਣੁ ਪੁਣ੍ਯਨਿਧੇ ਦੈਤ੍ਯ ਵਰਮਨ੍ਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸੁਣ, ਨੇਕੀਆਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਓ ਦੈਤ, ਹੋਰ ਇਕ ਵਰ ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ਰੀਰਂ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਸਾਧਨੇ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਨੇਕ ਸਰੀਰ, ਇਸ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਾਮ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਂਤਿ ਸਂਤਿ ਲਿਂਗਾਨਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਂਤ੍ਯਪਿ 4.2.68.
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਲਿੰਗ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋਣ,
ਮਾਨਵਾਨਾਂ ਹਿਤਾਯਾਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇਹਂ ਸਪਰਿਗ੍ਰਹਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਂਸਾਰਂ ਨ ਵਿਸ਼ੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰਹਾਂਗਾ; ਜੋ ਮਰਤਿਆ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਕਰਤਵ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ऋषਯਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਚਿਂਤਕਾਃ
ਰੁਦਰ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ, ਸਿੱਧ, ਤੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜੋ ਸੱਚ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ,
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਮਮ ਭਕ੍ਤਾ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰੇ ਲਿਂਗੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇਹਂ ਤਦਨੁਗ੍ਰਹੇ
ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਰਹਾਂਗਾ, ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਮਾਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਜਰੂਰ ਆਉਣਗੇ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।