ਅਥ ਸਾ ਕਥਯਾਮਾਸ ਦਨੁਜਾਪਹृਤੇਃ ਕਥਾਮ੍ ਰਤ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਰਾਵਾਪ੍ਤਿਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਵਸ੍ਥਾਂ ਵਿਹਾਯ ਚ।।4.2.67.
ਫਿਰ ਉਹ ਦੈਤ ਦੇ ਚੱਕ ਲੈ ਜਾਣ, ਰਤਨੇਸ਼ਵਰ ਵਲੋਂ ਵਰ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਲੱਗੀ।
ਯਾਵਦ੍ਬਹਿਃ ਸਮਾਗਚ੍ਛੇਦ੍ਰਮ੍ਯਾਦ੍ਰਤ੍ਨੇਸ਼ਮਂਡਪਾਤ 4.2.67.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਤਨੇਸ਼ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮੰਡਪ ਦੇ ਬਾਹਰ ਕੋਈ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਵਿਨਿਵੇਦਿਤਵृਤ੍ਤਾਂਤੋ ਰਤ੍ਨੇਸ਼ਾਨੁਗ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ 4.2.67.
ਹੋਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨੇਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਮੂਰ੍ਤਃ षਡਾਨਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ 4.2.67.
ਹੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਥੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਛੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਇਤਿਹਾਸਮਿਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੁਰੁषੋਪਿਵਾ
ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜੋ ਵੀ ਸੁਣੇ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ,
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਤਾਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਭਵਮ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਇਤ੍ਥਂ ਕਥਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣੇ ਰਤ੍ਨਸ਼ੇਸ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇ
ਜਦੋਂ ਰਤਨੇਸ਼ ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ,
ਮਹਿषਾਸੁਰਪੁਤ੍ਰੋਸੌ ਸਮਾਯਾਤਿ ਗਜਾਸੁਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਜਾਸੁਰ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਧਰਾਯਾਂ ਸ ਚਰਣਂ ਪ੍ਰਮਿਣੋਤਿ ਹਿ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ,
ਊਰੁਵੇਗੇਨ ਤਰਵਃ ਪਤਂਤਿ ਸ਼ਿਖਰੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਦੀਆਂ رانਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤ ਚੋਟੀਆਂ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਮੌਲਿਜਸਂਘਰ੍षਾਦ੍ਘ(?)ਨਾਵ੍ਯੋਮ ਤ੍ਯਜਂਤ੍ਯਪਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ ਦੇ ਰਗੜ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਬੱਦਲ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਸਂਭਾਰੈਰੁਤ੍ਤਰਂਗਾ ਮਹਾਬ੍ਧਯਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਹ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮਹਾਂਸਾਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਵਯਸ੍ਯ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਉਚਾਈ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਹੈ।
ਯਨ੍ਨੇਤ੍ਰਯੋਃ ਪਿਂਗਲਿਮਾ ਤਥਾ ਤਰਲਿਮਾ ਪੁਨਃ
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੀਲੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ।
ਯਾਂਯਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤਿ ਸੋਯਂ ਦੁਃਸਹ ਦਾਨਵਃ 4.2.68.
ਜਿਸ ਵੀ ਪਾਸੇ ਇਹ ਡਰਾਉਣਾ ਦੈਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲਬ੍ਧਵਰਸ਼੍ਚਾਯਂ ਤृਣੀਕृਤਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਃ
ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਵਰ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਿਨਕਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਹੇਤਿਸ੍ਤਮਾਯਾਂਤਂ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਮ੍
ਫਿਰ ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰੋਤਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਸ ਚ ਦੈਤ੍ਯੋ ਗਜਾਸੁਰਃ
ਉਹ ਦੈਤ ਗਜਾਸੁਰ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਛਿੱਧ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਵ ਹਸ੍ਤੇ ਮਮ ਵਧਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨੇਵ ਪੁਰਾਂਤਕ
ਹੇ ਪੁਰਾਂਤਕ, ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਮਿਲਣੀ ਹੀ ਚੰਗੀ ਹੈ।
ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਅਵਧੇਹਿ ਮਮੇਰਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤ੍ਵਮੇਕੋ ਜਗਤਾਂ ਵਂਦ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।
ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਗ੍ਰਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਦੀ ਨੋਕ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਃ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ,
ਸ੍ਵਾਨੁਕੂਲ ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਦਦਾਮਿ ਸੁਮਤੇऽਸੁਰ
ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਸੁਰ।
ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਗਜਾਸੁਰ ਉਵਾਚ ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਦਿਗ੍ਵਾਸਸ੍ਤਦਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਸਾਨ ਮੇ ।। 4.2.68.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਗਜਾਸੁਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰੀ, ਤਾਂ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸ।"
ਇਮਾਂ ਕृਤ੍ਤਿਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਵਤ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਗ੍ਨਿਪਾਵਿਤਾਮ੍
ਹੇ ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਸ਼, ਇਹ ਖਾਲ ਜੋ ਤੇਰੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ ਹੈ,
ਇष੍ਟਗਂਧਿਃ ਸਦੈਵਾਸ੍ਤੁ ਸਦੈਵਾਸ੍ਤ੍ਵਤਿਕੋਮਲਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਰਮ ਰਹੇ।
ਮਹਾਤਪੋऽਨਲਜ੍ਵਾਲਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਪਿ ਸੁਚਿਰਂ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਅੱਗ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਇਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਯਦਿ ਪੁਣ੍ਯਵਤੀ ਨੈषਾ ਮਮਕृਤ੍ਤਿਰ੍ਦਿਗਂਬਰ
ਜੇ ਇਹ ਔਰਤ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨੇਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ, ਓ ਦਿਸਾ-ਅੰਬਰ।
ਅਨ੍ਯਂ ਚ ਮੇ ਵਰਂ ਦੇਹਿ ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋਸਿ ਸ਼ਂਕਰ
ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਜੀ ਹੈਂ, ਓ ਸ਼ੰਕਰ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵਰ ਦਿੰ।