ਸ਼ਸ਼ਿਲੇਖੇਭਿਲषਿਤਪ੍ਰਾਪ੍ਤ੍ਯੈ ਲੇਖਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮਾਲਿਖ
ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਇੱਛਤ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਤੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਿਖ।
ਚਿਤ੍ਰਗੇ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖੇ ਤ੍ਵਂ ਪਾਤਾਲਤਲਸ਼ਾਯਿਨਃ 4.2.67.
ਹੇ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ, ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਉਹ ਹੈਂ ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਤਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਅਥਾਕਣ੍ਯੇਤਿ ਤਾਃ ਸਖ੍ਯਸ੍ਤਚ੍ਚਾਤੁਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਣ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਅਕਨਯਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ, ਉਹ ਚਤੁਰਾਈ ਦੱਸ ਕੇ,
ਨਿਰ੍ਯਤ੍ਕੌਮਾਰਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਾਨ੍ਪੁਂਵਤ੍ਤ੍ਵ ਸ਼੍ਰੀਸਮਾਵृਤਾਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਮਾਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਲਕੜੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਤੇ ਪੁਰਸ਼ੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ,
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸੁਰਨਿਕਾਯਾਨ੍ਸਾ ਵ੍ਯਲੋਕਤ ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਹ, ਸ਼ੁਭ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਮਲੋਕਸ੍ਥਾਨ੍ਮੁਨਿਰਾਜਕੁਮਾਰਕਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਤੇ ਮੁਨੀ ਜੋ ਮੱਧ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ,
ਅਥ ਰਤ੍ਨਾਵਲੀ ਬਾਲਾ ਕਰ੍ਣਾਭ੍ਯਰ੍ਣਵਿਲੋਚਨਾ
ਤੇ ਰਤਨਾਵਲੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਨ,
ਦਿਤਿਜਾਨ੍ਦਨੁਜਾਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਾ ਗਂਧਰ੍ਵੀ ਕੁਮਾਰਕਾਨ੍
ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀ,
ਸੁਧਾਕਰ ਕਰਸ੍ਪृष੍ਟਾਪ੍ਯਤਿਦੂਨਾਂਗਯष੍ਟਿਕਾ
ਸੁਧਾਕਰ ਦੇ ਹੱਥ ਲੱਗਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਲੀ ਦੇਹ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹੀ।
ਭੋਗਿਨਸ੍ਤਾਨ੍ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਪਿ ਚਿਤ੍ਰਂਚਿਤ੍ਰਗਤਾਨਥ
ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ,
ਯੂਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਮਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਦਸ਼ੇषਾਞ੍ਛੇष ਵਂਸ਼ਜਾਨ੍
ਉਹ ਹਰ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਵਾਰਸਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਪੁਲੀਕਾਨਂਤ ਕਰ੍ਕੋਟ ਭਦ੍ਰਸਂਤਾਨਗਾਨਪਿ 4.2.67.
ਪੁਲੀਕਾ, ਅਨੰਤ, ਕਰਕੋਟ, ਤੇ ਭਦ੍ਰਸੰਤਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਏਤਸ੍ਯਾਵਗਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਸ਼ਨਾਮਾਨ੍ਵਯਾਦਿਕਮ੍ 4.2.67.
ਇਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਬੰਧਤ ਗੱਲਾਂ ਸਮਝ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਕੋਸੌ ਮਤ੍ਸ੍ਵਾਮਿਨੋ ਨਾਮ ਰਤ੍ਨੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹੇਸ਼ਿਤੁਃ 4.2.67.
ਮੇਰਾ ਇਹ ਮਾਲਕ ਰਤਨੇਸ਼ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ ਕੌਣ ਹੈ?
ਹृਦਿ ਰਤ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਜृਂਭਤੇ ।। 4.2.67.
ਜਿਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਰਤਨੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਕਾਰਣ ਸਖਾ ਕੋਸੌ ਪ੍ਰਾਂਤਰੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ 4.2.67.
ਇਹ ਦੋਸਤ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੂਰੋਂ ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ?
ਆਰਭ੍ਯ ਬਾਲ੍ਯਮਪ੍ਯੇषਾ ਲਿਂਗਂ ਰਤ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਾਭਿਧਮ੍ 4.2.67.
ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਰਤਨੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਲਿੰਗ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੇਤਿ ਸ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਨਾਗਰਾਜਕੁਮਾਰਕਃ 4.2.67.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਨਗਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੋਲ ਪਿਆ।
ਏषਾ ਮਂਦਾਕਿਨੀ ਨਾਮ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯਭੂਃ 4.2.67.
ਇਹ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਾਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਵृਦ੍ਧਕਾਲੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੈष ਪ੍ਰਾਸਾਦੋ ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ।। । ਪ੍ਰਤਿਦਰ੍ਸ਼ਂ ਵਸੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚਂਦ੍ਰਃ ਸਤਾਰਕਃ ।। 4.2.67.
ਇਹ ਵੱਧੇਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਦਰ ਹੈ; ਹਰ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਸਾ ਕਥਯਾਮਾਸ ਦਨੁਜਾਪਹृਤੇਃ ਕਥਾਮ੍ ਰਤ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਰਾਵਾਪ੍ਤਿਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਵਸ੍ਥਾਂ ਵਿਹਾਯ ਚ।।4.2.67.
ਫਿਰ ਉਹ ਦੈਤ ਦੇ ਚੱਕ ਲੈ ਜਾਣ, ਰਤਨੇਸ਼ਵਰ ਵਲੋਂ ਵਰ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਲੱਗੀ।
ਯਾਵਦ੍ਬਹਿਃ ਸਮਾਗਚ੍ਛੇਦ੍ਰਮ੍ਯਾਦ੍ਰਤ੍ਨੇਸ਼ਮਂਡਪਾਤ 4.2.67.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਤਨੇਸ਼ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮੰਡਪ ਦੇ ਬਾਹਰ ਕੋਈ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਵਿਨਿਵੇਦਿਤਵृਤ੍ਤਾਂਤੋ ਰਤ੍ਨੇਸ਼ਾਨੁਗ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ 4.2.67.
ਹੋਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨੇਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਮੂਰ੍ਤਃ षਡਾਨਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ 4.2.67.
ਹੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਥੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਛੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਇਤਿਹਾਸਮਿਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੁਰੁषੋਪਿਵਾ
ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜੋ ਵੀ ਸੁਣੇ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ,
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਤਾਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਭਵਮ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਇਤ੍ਥਂ ਕਥਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣੇ ਰਤ੍ਨਸ਼ੇਸ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇ
ਜਦੋਂ ਰਤਨੇਸ਼ ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ,
ਮਹਿषਾਸੁਰਪੁਤ੍ਰੋਸੌ ਸਮਾਯਾਤਿ ਗਜਾਸੁਰਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਜਾਸੁਰ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਧਰਾਯਾਂ ਸ ਚਰਣਂ ਪ੍ਰਮਿਣੋਤਿ ਹਿ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ,
ਊਰੁਵੇਗੇਨ ਤਰਵਃ ਪਤਂਤਿ ਸ਼ਿਖਰੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਦੀਆਂ رانਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤ ਚੋਟੀਆਂ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।