ਯਥਾ ਕੋਪਿ ਨ ਵੇਤ੍ਤ੍ਯੇਵ ਤਥਾਚ੍ਛਨ੍ਨੋऽਭਵਤ੍ਪੁਨਃ 4.2.65.
ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਰੂਪੀ ਮਾਯਾਵੀ ਦੇਵਾਨਾਮਪ੍ਯਗੋਚਰਃ
ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਮਾਇਆਵਾਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਮੁਟਜਾਨਾਂ ਚ ਨਿਰ੍ਗਮਂ ਚ ਵਿਲੋਕਯਨ੍
ਉਹ ਝੋਪੜੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਿਃਸ਼ਬ੍ਦਮੇਵ ਨਯਤਿ ਨਤ੍ਯਜੇਦਪਿ ਕੀਕਸਮ੍
ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ।
ਏਕਦਾ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੌ ਤੁ ਭਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵੇਕੋ ਨਿਜੋਟਜੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਝੋਪੜੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਸੀ।
ਸ ਚ ਦੁਂਦੁਭਿਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੋ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
ਉਹ ਨਗਾਰੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਂ ਭਕ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਨਮਾਪਨ੍ਨਂ ਦृਢਚਿਤ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵੇਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਉਹ ਭਗਤ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਦਿਲੋਂ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਥ ਸਰ੍ਵਗਤਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਸ਼ਯਂ ਹਰਃ
ਫਿਰ, ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸ਼ੰਭੂ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਹਰਾ ਨੇ
ਯਾਵਦਾਦਿਤ੍ਸਤਿ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਤਾਵਦਾਵਿਰਭੂਦ੍ਧਰਃ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬਾਘ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਹਰਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰੁਦ੍ਰਮਾਯਾਂਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਾਰ੍ਚਿਤ ਲਿਂਗਤਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਭਗਤ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਲਿੰਗ ਤੋਂ,
ਸਾਵਜ੍ਞਮਥਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਯਾਵਤ੍ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦਾਨਵਃ 4.2.65.
ਦੈਤ ਨੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਸਰਵਜਨ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ।
ਪਂਚਾਸ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਥ ਪਂਚਾਸ੍ਯਂ ਮੁष੍ਟ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਤਾਡਯਤ੍
ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ।
ਅਤ੍ਯਾਰ੍ਤਮਰਟਦ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਰੋਦਸੀ ਪਰਿਪੂਰਯਨ੍
ਬਾਘ ਵੱਡੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਗਰਜਿਆ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਪੋਧਨਾਃ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਿਸ਼ਿ ਸ਼ਬ੍ਦਾਨੁਸਾਰਤਃ
ਤਪਸਵੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪ੍ਰਣਤਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਜਯਜਯਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਸਭ ਨੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ 'ਜੈ ਜੈ' ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ।
ਅਨੁਗ੍ਰਹਂ ਕੁਰੁਧ੍ਵੇਸ਼ ਤਿष੍ਠਾਤ੍ਰੈਵ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ
ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਪ੍ਰਭੂ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ।
ਕੁਰੁ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਥਾਨਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸਦਾ ਜੇਠੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤੇषਾਂ ਦੇਵਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਵਿਭੂषਣਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਪ੍ਰਭੂ,
ਯੋ ਮਾਮਨੇਨ ਰੂਪੇਣ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਤ੍ਰ ਵੈ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਵੇਖੇਗਾ,
ਏਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯੋ ਯਾਤਿ ਪਥਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲੇਗਾ,
ਮਚ੍ਚਰਿਤ੍ਰਮਿਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗਮਿਦਂ ਹृਦਿ 4.2.65.
ਮੇਰੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਕੇ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਲਯਂ ਯਯੌ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਸ਼ਾਦੁਤ੍ਤਰੇਭਾਗੇ ਦृष੍ਟਂ ਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਭਯਾਪਹਮ੍
ਜੇਠੇਸ਼ਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਯੇ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਬਿਭ੍ਯਤਿ ਕਿਂਕਰਾਃ
ਵਿਆਘਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ ਡਰਦੇ ਹਨ।
ਪਰਾਸ਼ਰੇਸ਼੍ਵਰਾਦੀਨਾਂ ਲਿਂਗਾਨਾਮਿਹ ਸਂਭਵਮ੍
ਇੱਥੇ ਪਰਾਸਰੇਸ਼ਵਰ ਆਦਿ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਹੈ।
ਕਂਦੁਕੇਸ਼ ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇ ਸ਼ਾਵਿਰ੍ਭਵਂ ਤਥਾ
ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਾ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਵਿਆਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਵੀ।
ਉਟਜੇਸ਼੍ਵਰ ਲਿਂਗਂ ਤੁ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇਸ਼ਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਟਜੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਵਿਆਘਰੇਸ਼ਾ ਦੇ ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਤਾਨਿ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਵਾਤਾਪਿਤਾਪਨ
ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ ਵਾਤ ਅਤੇ ਪਿੱਤ ਨਿਵਾਰਨ ਵਾਲੇ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਸ਼ਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਲਿਂਗਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੇਠੇਸ਼ਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕੂਪਜਲਸੁਸ੍ਨਾਤੋ ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਪ੍ਸਰਸੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਕੂਏ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਏਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦੇਖੋ।