ਵਿਦਲੋਤ੍ਪਲ ਸਂਜ੍ਞਾਭ੍ਯਾਂ ਦृਪ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਰਤੋ ਵਿਧੇਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ 'ਫਟਿਆ ਕਮਲ' ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਗਰਵ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ।
ਦੇਵੀਂ ਪਰਿਜਿਹੀਰ੍षੂ ਤੌ ਵਿषਮੇषੁ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤੌ 4.2.65.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਧृਤ੍ਵਾ ਪਾਰषਦੀਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਯਾਤਾਵਂਬਿਕਾਂਤਿਕਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੇਨ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤੌ ਚਾਂਚਲ੍ਯਾਲ੍ਲੋਚਨੋਦ੍ਭਵਾਤ੍
ਸਰਵਜਣਨ ਵਾਲੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਤੇਨੈਵ ਕਂਦੁਕੇਨਾਥ ਯੁਗਪਨ੍ਨਿਜਘਾਨ ਤੌ
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਗੇਂਦ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਬਲੌ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਕਂਦੁਕੇਨ ਸਮਾਹਤੌ
ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਬਲੀ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੀ ਗੇਂਦ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਗਏ।
ਵृਂਤਾਦਿਵ ਫਲੇ ਪਕ੍ਵੇ ਤਾਲਾਦਨਿਲਲੋਲਿਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਪੱਕਾ ਫਲ ਪਾਲਮ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵਿਚੋਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਝੜੇ।
ਤੌ ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਾਵਕਾਰ੍ਯਕਰਣੋਦ੍ਯਤੌ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਕਂਦੁਕੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਤਲ੍ਲਿਂਗਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਚਿੰਨ੍ਹ 'ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਂਦੁਕੇਸ਼ ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਯਃ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਤਿ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਾ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਸੁਣੇ—
ਕਂਦੁਕੇਸ਼੍ਵਰ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮਾਨਵਾਨਾਂ ਨਿਰੇਨਸਾਮ੍
ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਵਰ, ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਮृਡਾਨੀ ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਦੈਵ ਹਿ 4.2.65.
ਮ੍ਰਿਡਾਨੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਉਸਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਂਦੁਕੇਸ਼ਂ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਯੈਰ੍ਨ ਸਮਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਸੀ ਵਿਚ ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਾ, ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ—
ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਕਂਦੁਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਤਨ ਕਰਕੇ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਂਦੁਕੇਸ਼੍ਵਰ ਨਾਮਾਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵृਜਿਨਸਂਤਤਿਃ
ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਭੂਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਪਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਕृਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਬੜਾ ਅਚੰਭਾ ਹੀ ਸੀ।
ਦਂਡਖਾਤੇ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤृਤृਪ੍ਤਿਦੇ
ਦੰਡਖਾਤ, ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦੈਤ੍ਯੋ ਦੁਂਦੁਭਿਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੋ ਦੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਮਾਤੁਲਃ
ਉਥੇ ਦੁੰਧੁਭਿਨਿਰਹ੍ਰਾਦ ਨਾਮ ਦਾ ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦਾ ਮਾਮਾ ਸੀ।
ਕਿਂ ਬਲਾਸ਼੍ਚ ਕਿਮਾਹਾਰਾਃ ਕਿਮਾਧਾਰਾ ਹਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਕੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ?
ਅਵਸ਼੍ਯਮਗ੍ਰਜਨ੍ਮਾਨੋ ਹੇਤਵੋਤ੍ਰ ਵਿਚਾਰਤਃ
ਜਨਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਜਰੂਰ ਖੋਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਤਃ ਕ੍ਰਤੁਭੁਜੋ ਦੇਵਾਃ ਕ੍ਰਤਵੋ ਵੇਦਸਂਭਵਾਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤਾ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਯਜਨ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਧਾਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ 4.2.65.
ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਵੇਦ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯਦਿ ਨष੍ਟਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਵੇਦਾ ਨष੍ਟਾਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਵੇਦ ਵੀ ਆਪ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞੇषੁ ਨਾਸ਼ਂ ਗਚ੍ਛਤ੍ਸੁ ਹृਤਾਹਾਰਾਸ੍ਤਤਃ ਸੁਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਖੁਰਾਕ ਵੀ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਹਮੇਵ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਜਗਤੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਣਯੋਗ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਨਿਰ੍ਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੁਖਾਨ੍ਯੇਵ ਰਾਜ੍ਯੇ ਨਿਹਤਕਂਟਕੇ
ਮੈਂ ਰਾਜ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਮਿਟਾ ਕੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵਾਂਗਾ।
ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕ੍ਵ ਸਂਤਿ ਭੂਯਾਂਸੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਤਿਬृਂਹਿਤਾਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਕਿੱਥੇ ਹਨ?
ਭੂਯਸਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਭਵੇਤ੍
ਅਧਿਕਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਵਾਰਾਣਸੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਹਿ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਚ
ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ,
ਇਤਿ ਦੁਂਦੁਭਿਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੋ ਮਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਲੋਚਿਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਗਾਰੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਜੋ ਠੀਕ ਸੀ, ਉਹ ਨਿਸਚੇ ਕੀਤਾ।