ਜਾਤੂਕਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਜਂਬੂਕੇਸ਼੍ਵਰਮੇਵ ਚ
ਉਥੇ ਜਾਤੂਕਰਨੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਜੰਬੂਕੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਵੀ ਹਨ।
ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਲਿਂਗਾਨਿ ਅਯੁਤਾਰ੍ਧਾਨਿ ਕੁਂਭਜ 4.2.65.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਭਜ, ਉਥੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਲਿੰਗ ਹਨ।
ਨ ਜਾਤੁ ਜਾਯਤੇ ਜਂਤੋਃ ਕਲੁषਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਕਦੇ ਵੀ ਜੀਵ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਮਲਿਨਤਾ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਤਦਹਂ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਘਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਸੁਣ।
ਸ੍ਵੈਰਂ ਵਿਹਰਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਥਾਨੇ ਮਹੇਸ਼ਿਤੁਃ
ਉਥੇ, ਉਹ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਥਾਨ 'ਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀ ਸੀ।
ਉਦਂਚ ਨ੍ਨ੍ਯਂਚਦਂਗਾਨਾਂ ਲਾਘਵਂ ਪਰਿਤਨ੍ਵਤੀ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਹਲਕਾਪਣੀ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਸੀ।
ਭ੍ਰਸ਼੍ਯਦ੍ਧ ਮ੍ਮਿਲ੍ਲਸਨ੍ਮਾਲ੍ਯ ਸ੍ਥਪੁਟੀਕृਤ ਭੂਮਿਕਾ
ਉਸ ਦੀ ਢੀਲੀ ਮਾਲਾ ਲਹਿਰਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰੰਗਮੰਚ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਸ੍ਫੁਟਚ੍ਚੋਲਾਂਸ਼ੁਕਪਥਨਿਰ੍ਯਦਂਗਪ੍ਰਭਾਵृਤਾ
ਉਸ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਵਸਤ੍ਰ ਢਲਕ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਜੋਤ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਕਂਦੁਕਾਨੁਗ ਸਦृष੍ਟਿ ਨਰ੍ਤਿਤ ਭ੍ਰੂਚਲਤਾਂਚਲਾ
ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਗੇਂਦ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸੀ, ਤੇ ਖੇਡਦਿਆਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੰਵਾਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਚਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਦਿਤਿਜਾਭ੍ਯਾਂ ਮਨੋਹਰਾ
ਉਹ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ, ਤੇ ਦੋ ਦੈਤ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ।
ਵਿਦਲੋਤ੍ਪਲ ਸਂਜ੍ਞਾਭ੍ਯਾਂ ਦृਪ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਰਤੋ ਵਿਧੇਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ 'ਫਟਿਆ ਕਮਲ' ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਗਰਵ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ।
ਦੇਵੀਂ ਪਰਿਜਿਹੀਰ੍षੂ ਤੌ ਵਿषਮੇषੁ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤੌ 4.2.65.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਧृਤ੍ਵਾ ਪਾਰषਦੀਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਯਾਤਾਵਂਬਿਕਾਂਤਿਕਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੇਨ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤੌ ਚਾਂਚਲ੍ਯਾਲ੍ਲੋਚਨੋਦ੍ਭਵਾਤ੍
ਸਰਵਜਣਨ ਵਾਲੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਤੇਨੈਵ ਕਂਦੁਕੇਨਾਥ ਯੁਗਪਨ੍ਨਿਜਘਾਨ ਤੌ
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਗੇਂਦ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਬਲੌ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਕਂਦੁਕੇਨ ਸਮਾਹਤੌ
ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਬਲੀ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੀ ਗੇਂਦ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਗਏ।
ਵृਂਤਾਦਿਵ ਫਲੇ ਪਕ੍ਵੇ ਤਾਲਾਦਨਿਲਲੋਲਿਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਪੱਕਾ ਫਲ ਪਾਲਮ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵਿਚੋਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਝੜੇ।
ਤੌ ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਾਵਕਾਰ੍ਯਕਰਣੋਦ੍ਯਤੌ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਕਂਦੁਕੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਤਲ੍ਲਿਂਗਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਚਿੰਨ੍ਹ 'ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਂਦੁਕੇਸ਼ ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਯਃ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਤਿ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਾ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਸੁਣੇ—
ਕਂਦੁਕੇਸ਼੍ਵਰ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮਾਨਵਾਨਾਂ ਨਿਰੇਨਸਾਮ੍
ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਵਰ, ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਮृਡਾਨੀ ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਦੈਵ ਹਿ 4.2.65.
ਮ੍ਰਿਡਾਨੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਉਸਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਂਦੁਕੇਸ਼ਂ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਯੈਰ੍ਨ ਸਮਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਸੀ ਵਿਚ ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਾ, ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ—
ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਕਂਦੁਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਤਨ ਕਰਕੇ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਂਦੁਕੇਸ਼੍ਵਰ ਨਾਮਾਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵृਜਿਨਸਂਤਤਿਃ
ਕੰਦੁਕੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਭੂਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਪਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਕृਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਬੜਾ ਅਚੰਭਾ ਹੀ ਸੀ।
ਦਂਡਖਾਤੇ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤृਤृਪ੍ਤਿਦੇ
ਦੰਡਖਾਤ, ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦੈਤ੍ਯੋ ਦੁਂਦੁਭਿਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੋ ਦੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਮਾਤੁਲਃ
ਉਥੇ ਦੁੰਧੁਭਿਨਿਰਹ੍ਰਾਦ ਨਾਮ ਦਾ ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦਾ ਮਾਮਾ ਸੀ।
ਕਿਂ ਬਲਾਸ਼੍ਚ ਕਿਮਾਹਾਰਾਃ ਕਿਮਾਧਾਰਾ ਹਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਕੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ?
ਅਵਸ਼੍ਯਮਗ੍ਰਜਨ੍ਮਾਨੋ ਹੇਤਵੋਤ੍ਰ ਵਿਚਾਰਤਃ
ਜਨਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਜਰੂਰ ਖੋਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।