ਤਤੋ ਰੁਦ੍ਰਪਿਸ਼ਾਚਾਸ੍ਤੇ ਭੈਰਵਾਨੁਚਰਾਃ ਸਦਾ
ਫਿਰ ਰੁਦਰ-ਪਿਸਾਚ, ਜੋ ਭੈਰਵ ਦੇ ਸਦਾ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਹਾਰਂ ਰੁਧਿਰੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰਂ ਤੇ ਲਭਂਤੇ ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਖਾਣਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ ਜੋ ਖੂਨ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸ੍ਤਂਭਮਭਿਤੋ ਨੀਯਂਤੇ ਕਂਠਪਾਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਹ ਗਲ੍ਹ ਵਿਚ ਰੱਸਾ ਪਾ ਕੇ, ਸਮਸ਼ਾਨ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਣਪਾਪਾਸ੍ਤੇ ਕਾਲਭੈਰਵਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਾਲਭੈਰਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਕਾਮਯੇਤਾਤ੍ਰ ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਰ੍ਮਣਾਪ੍ਯਘਹ(?)ਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਥੇ ਕਦੇ ਵੀ ਬੋਲ, ਮਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨਾਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਮृਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਕਿਲ੍ਬਿषੀ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਅਨਾਸ਼ਨਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤ ਇਹ ਸੁਵ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮਿਦਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਬਹੁਕਿਲ੍ਵਿषਮ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਅਸਥਿਰ ਤੇ ਕਈ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਣ ਕੇ,
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜਂਤੂਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪੁਰੀਮ੍ 4.2.64.
ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਪਾਪ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ,
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਯੁਂਜਨ੍ਯੋਗੀ ਯਦਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਯੋਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯੇ ਵਿਮੁਕ੍ਤਕृਤਾਲਯਾਃ
ਜੋ ਜੀਵ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਮੁਕਤੀ ਹੈ,
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਨ ਸੇਵਂਤੇ ਯੇ ਮੂਢਾਸ੍ਤਮਸਾਵृਤਾਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਹਨ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯੋ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਜੋ ਅਵਿਮੁਕਤ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਮਝ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਤਾਰਾਣਾਂ ਕਾਲੇਨ ਪਤਨਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਗ੍ਰਹਾਂ, ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦਾ ਡਿੱਗਣਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਂਯਤਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਫਿਰ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ,
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਮ ਭਕ੍ਤਿਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਜੋ ਇਸਤਰੀਆਂ ਪਤੀ ਵਫਾਦਾਰ ਹਨ ਤੇ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ,
ਅਤ੍ਰੋਤ੍ਕ੍ਰਮਣਕਾਲੇਹਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇੱਥੇ ਉਤਕ੍ਰਮਣ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਮੈਂ ਆਪ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਨ, ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮਨ੍ਮਨਾ ਮਮ ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਯਿ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਪਿਤਕ੍ਰਿਯਃ 4.2.64.
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮਹਾਦਾਨੇਨ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ 4.2.64.
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਉੱਚੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਤੇਪਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੀਕृਤ੍ਯ ਵਾਡਵਾਃ 4.2.64.
ਉਹ ਘੋੜੇ ਵੀ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ,
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਲੁਃ ਪਾਤਕੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਨਿ ਪਂਚਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮੁਨੀਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਨ੍ਯਲਮ੍
ਉਹ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ, ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰਾਸ਼ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਸ਼ਾਦੁਤ੍ਤਰੇ ਮਹਤ੍
ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਜੇਠ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੱਡਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਿਦ੍ਧਿਦਂ ਲਿਂਗਂ ਮਾਂਡਵ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ ਮਾਂਡਵਯੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਲਿਂਗਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰੇਸ਼ਾਖ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ਼ੁਭਦਂ ਸਦਾ
ਉਥੇ ਹੀ ਸ਼ੰਕਰੇਸ਼ਾ ਨਾਂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਬਾਲੀਸ਼੍ਵਰ ਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਲਿਂਗਂ ਤਤ੍ਰਾਤਿਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਜਾਬਾਲੀਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵੀ ਉਥੇ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਮਂਤੁ ਮੁਨਿਨਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਭੈਰੇਵੀ ਭੀषਣਾ ਨਾਮ ਤਤ੍ਰ ਭੀषਣਰੂਪਿਣੀ
ਉਥੇ ਭੈਰਵੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਭੀਸ਼ਣਾ ਹੈ, ਭੀਸ਼ਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋਪਜਂਘਨੇ ਲਿਂਗਂ ਕਰ੍ਮਬਂਧਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਥੇ ਉਪਜੰਘਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।