ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੂਦੇਵਤਾਃ ਸ਼ਂਭੁਂ ਕਿਮਾਚਖ੍ਯੁਃ षਡਾਨਨ
ਛੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਭੂਮੀ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਕੀ ਬੋਲੇ?
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਥਾਨੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਲ੍ਲਭੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ,
ਮਂਦਰਾਦ੍ਰਿਂ ਯਦਾ ਦੇਵੋ ਗਤਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਗੌਰਵਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਏ,
ਤਦਾ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨੋਨਘਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ, ਖੇਤਰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ।
ਖਾਤਂਖਾਤਂ ਚ ਦਂਡਾਗ੍ਰੈਰ੍ਭੂਮਿਂ ਕਂਦਾਦਿਵृਤ੍ਤਯਃ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਜੜਾਂ ਆਦਿ ਖਾ ਕੇ ਜੀਊਂਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਹਾਲਿਂਗਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ।
ਵਿਭੂਤਿਧਾਰਿਣੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਭੂਤੀ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਨਰਾਗਮਨਂ ਮੁਨੇ
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ,
ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪਂਚਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਰਤੋ ਵਿਪੁਲਂ ਤਪਃ
ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਮਂਦਾਕਿਨੀ ਨਾਮ੍ਨੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਵ੍ਰਤਾਃ 4.2.64.
ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੋਂ, ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ,
ਹਂਸਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਪਰਿਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਅਯੁਤਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਤੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਹੰਸਤੀਰਥ ਤੋਂ, ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਆਏ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯੋਦਰ੍ਯਾਃ ਪਰਾਪੇਤੁਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षਡੇਵ ਹਿ
ਮਤਸਿਓਦਰ ਤੋਂ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਆ ਗਏ।
ऋਣਮੋਚਨਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਣਮੋਚਨ ਤੀਰਥ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਦੋ ਸੌ ਹੋਰ ਆਏ।
ਤਤਃ ਪृਥੂਦਕਾਤ੍ਕੁਂਡਾਤ੍ਪृਥੁਨਾ ਪਰਿਖਾਨਿਤਾਤ੍
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਿਥੂ ਵਲੋਂ ਖੋਦੇ ਪ੍ਰਿਥੂਦਕ ਕੁੰਡ ਤੋਂ,
ਤਥੈਵਾਪ੍ਸਰਸਃ ਕੁਂਡਾਨ੍ਮੇਨਕਾਖ੍ਯਾਚ੍ਛਤਦ੍ਵਯਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਮੇਨਕਾ ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਛੇ ਨਿਕਲੇ।
ਤਥੈਰਾਵਤਕੁਂਡਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਇਰਾਵਤ ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਵੀ ਤਿੰਨ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਏ।
ਵृषੇਸ਼ਤੀਰ੍ਥਾਦਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਵਤਿਃ ਸਸ਼ਤਤ੍ਰਯਾ
ਵ੍ਰਿਸ਼ੇਸ਼ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਮਿਲ ਕੇ ਆਏ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਪਰਂ ਜਗ੍ਮੁਃ षੋਡਸ਼ੈਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੀਰਥ ਤੋਂ, ਪੂਰੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸੌ ਆਏ।
ਪਿਤृਕੁਂਡਾਚ੍ਛਤਂਸਾਗ੍ਰਂ ਧ੍ਰੁਵਤੀਰ੍ਥਾਚ੍ਛਤਾਨਿ षਟ੍
ਪਿਤ੍ਰ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਛੇ ਸੌ ਆਏ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵਾਸੁਕਿਹृਦਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ੈਵ ਤੁ 4.2.64.
ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਏ।
ਕਾਸ਼ੀਨਾਥਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪਰਮਾਨਂਦਦਾਯਿਨਮ੍
ਉਹ ਕਾਸੀਨਾਥ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਾਦ੍ਦੁਰ੍ਗਤਿਸਂਹਰ੍ਤੁਰ੍ਬਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪ੍ਰਤਿਪੇਦਿਰੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਦੁਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸੀਸਂਭੇਦਮਾਰਭ੍ਯ ਗਂਗਾਤੀਰਸ੍ਥਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਅਸੀਸੰਭੇਦ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਪਂਚਸ਼ਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀ।
ਸਾਰ੍ਦ੍ਰਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤਕਰੈਃ ਸਪੁष੍ਪਫਲਪਾਣਿਭਿਃ
ਗਿੱਲੀ ਦੁਰਵਾ ਘਾਸ, ਅੱਖਤ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ,
ਸ੍ਤੁਤੋ ਮਂਗਲਸੂਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਣਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਮੰਗਲਮਈ ਸੂਕਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪ੍ਰਬਦ੍ਧਕਰਸਂਪੁਟਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲੇ।
ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਕृਤੋऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਯਨਗੋਚਰਃ
ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਸਦੈਵਾਕੁਸ਼ਲਂ ਤੇषਾਂ ਯੇ ਤ੍ਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਕੁਸ਼ਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੇषਾਂ ਹृਦਿ ਸਦੈਵਾਸ੍ਤੇ ਕਾਸ਼ੀਤ੍ਵਾਸ਼ੀਵਿषਾਂ ਗਦ 4.2.64.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕਾਸੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ ਸਿਰਫ ਰੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।