ਯੋਗਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਤਵ ਨਿਰ੍ਵਾਣਸਾਧਕਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋਗ ਦਾ ਗ੍ਰੰਥ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਹਸ੍ਯਂ ਯੋਗਵਿਦ੍ਯਾਯਾ ਯਥਾਵਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਪੋਧਨ
ਜੋਗ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਰਾਜ, ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਪਸਵੀ।
ਯਥਾ ਨਦੀ ਯਥਾ ਭृਂਗੀ ਸੋਮਨਂਦੀ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਨਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਭੰਭੀ, ਸੋਮ ਦਾ ਆਨੰਦ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਸਂਤਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਭੂਯਾਂਸਿ ਨਿਯਮਾਃ ਸਂਤ੍ਯਨੇਕਧਾ
ਕਈ ਤਪ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਯਸਾਂ ਸਾਧਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪਾਪਘ੍ਨਾਨ੍ਯਪਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਕਈ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਦੇ ਵੀ।
ਪਰੋ ਹਿ ਨਿਯਮਸ਼੍ਚੈष ਮਾਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਯਦਸ਼੍ਯਤੇ
ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਯਮ ਇਹ ਹੈ: ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ।
ਅਸਮਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪਤ੍ਰਪੁष੍ਪਫਲੈਰਪਿ
ਜੋ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ—
ਮਹਤੋ ਨਿਯਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਭਵਤਾਨੁष੍ਠਿਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਨਿਯਮ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਮਲ ਕਰਦੇ ਹੋ—
ਅਤੋ ਮਚ੍ਚਰਣਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਤ੍ਵਂ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹੋਗੇ।
ਜੈਗੀषਵ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਾਮ ਲਿਂਗਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ 4.2.63.
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਜੈਗੀਸ਼ਵਯੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਜੈਗੀषਵ੍ਯਗੁਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੋਗਾਭ੍ਯਸਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋਗ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੋ।
ਤਵ ਲਿਂਗਮਿਦਂ ਭਕ੍ਤੈਃ ਪੂਜਨੀਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਲਿੰਗ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤ੍ਵਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਇਥੇ, ਜ੍ਯੇਸ਼ਟੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਲਿੰਗ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਞ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਸ਼ਿਵਯੋਗਿਨਃ
ਇਸ ਜ੍ਯੇਸ਼ਟੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਜੋਗੀ ਭੋਜਨ ਕਰਣਗੇ।
ਜੈਗੀषਵ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਗੋਪਨੀਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਜੈਗੀਸ਼ਵਯੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਇੱਥੇ ਪੂਰੇ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਲੁਕਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਤ੍ਰ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਮਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਤਪੋਧਨ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ, ਇਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਤਪਸਵੀ।
ਦਦੇ ਸ਼ृਣੁ ਮਹਾਭਾਗ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਾਪਰਂ ਵਰਮ੍
ਸੁਣੋ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਵਰਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਹਾਪਾਪੌਘਸ਼ਮਨਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਮਰਾਰਿਃ ਸ੍ਮੇਰਲੋਚਨਃ 4.2.63.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਸ੍ਮਰਾਰਿ ਹੱਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲੇ।
ਨਿष੍ਪਾਪੋ ਜਾਯਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨੋਪਸਰ੍ਗੈਃ ਪ੍ਰਬਾਧ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਵਰ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁਸੀਬਤ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੂਦੇਵਤਾਃ ਸ਼ਂਭੁਂ ਕਿਮਾਚਖ੍ਯੁਃ षਡਾਨਨ
ਛੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਭੂਮੀ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਕੀ ਬੋਲੇ?
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਥਾਨੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਲ੍ਲਭੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ,
ਮਂਦਰਾਦ੍ਰਿਂ ਯਦਾ ਦੇਵੋ ਗਤਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਗੌਰਵਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਏ,
ਤਦਾ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨੋਨਘਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ, ਖੇਤਰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ।
ਖਾਤਂਖਾਤਂ ਚ ਦਂਡਾਗ੍ਰੈਰ੍ਭੂਮਿਂ ਕਂਦਾਦਿਵृਤ੍ਤਯਃ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਜੜਾਂ ਆਦਿ ਖਾ ਕੇ ਜੀਊਂਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਹਾਲਿਂਗਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ।
ਵਿਭੂਤਿਧਾਰਿਣੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਭੂਤੀ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਨਰਾਗਮਨਂ ਮੁਨੇ
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ,
ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪਂਚਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਰਤੋ ਵਿਪੁਲਂ ਤਪਃ
ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਮਂਦਾਕਿਨੀ ਨਾਮ੍ਨੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਵ੍ਰਤਾਃ 4.2.64.
ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੋਂ, ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ,