ਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਧਸ਼ੁਦ੍ਧਭੂषਾਯ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ
ਸਾਫ ਚੰਦਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਗਦੀਸ਼ਾਯ ਜੀਰ੍ਣਾਯ ਜਰਾਜਨ੍ਮਹਰਾਯ ਤੇ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ, ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਜਨਮ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਡਮਰੁਹਸ੍ਤਾਯ ਧਨੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਡਮਰੂ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਧਨੁਸ਼ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਵ੍ਯਗ੍ਰਹਸ੍ਤਾਯ ਨਮਸ੍ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਧਰ
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤਿੰਨ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਦੇ ਧਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਯੀਮਯਾਯ ਤੁष੍ਟਾਯ ਭਕ੍ਤਤੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾਯ ਚ
ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦਾਰਿਤਾਸ਼ੇषਪਾਪਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ਿਨੇ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦੋषਾਕਰ ਕਲਾਧਾਰ ਤ੍ਯਕ੍ਤਦੋषਾਗਮਾਯ ਚ
ਦੋਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਕਲਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਧੀਰਾਯ ਧਰ੍ਮਾਯ ਧਰ੍ਮਪਾਲਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਾਮਮਾਤ੍ਰਸ੍ਮृਤਿਕृਤਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪੂਰਕ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਰਤਾਜੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ 4.2.63.
ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਰਾਤ੍ਪਰਾਯ ਪਾਰਾਯ ਪਰਾਪਰਪਰਾਯ ਚ
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ, ਅੰਤਮ ਆਸਰੇ, ਜੋ ਪਰਲੇ ਅਤੇ ਨਿਕਟ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ—
ਵਾਮਦੇਵਾਯ ਵਾਮਾਰ੍ਧਧਾਰਿਣੇ ਵृषਗਾਮਿਨੇ
ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਾਮ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ—
ਭਵਾਯ ਭਵਨਾਸ਼ਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਭਵ ਨੂੰ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਮੂਲ, ਹੋਣ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਮृਡਾਨੀਪਤਯੇ ਨਮੋ ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਾਯ ਤੇ
ਮ੍ਰਿਡਾਨੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾਯਜੂਕਾਯ ਯਜ੍ਞਾਯ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਫਲਦਾਯਿਨੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਸ਼ੂਲਿਨੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੇਸ਼ਾਯ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਵਨਿਚਾਰਿਣੇ
ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਮਸ਼ਾਨ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ—
ਹਰਾਯ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਰੂਪਾਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਾਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਕਰ
ਹਰਾ ਨੂੰ, ਧੀਰਜ ਦੇ ਰੂਪ, ਖੇਤ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਫੀ ਦੇ ਸਰੋਤ—
ਅਂਧਕਾਰੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮਾਦ੍ਯਂਤਰਹਿਤਾਯ ਚ
ਹੇ ਹਨੇਰੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਉਮਾਕਾਂਤਾਯ ਉਗ੍ਰਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸੇ
ਉਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਭੈੜੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਉੱਚੀ ਰੀਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਨਂਤਕਾਰਿਣੇ ਤੁਭ੍ਯਮਂਬਿਕਾਪਤਯੇ ਨਮਃ 4.2.63.
ਅੰਤਹੀਣ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦृਸ਼੍ਯਾਦृਸ਼੍ਯ ਯਦਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਮੁ ਮਾਧਵ
ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿਖਦਾ ਜਾਂ ਨਾ ਦਿਖਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਾਧਵ।
ਵਾਚ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਚਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਵਾਕ੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਣਤੋਸ੍ਮਿ ਤੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਕਹਿਣ ਯੋਗ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਬੋਲੀ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਨ੍ਯਂ ਨਮਾਮਿ ਗੌਰੀਸ਼ ਨਾਨ੍ਯਾਖ੍ਯਾਮਾਦਦੇ ਸ਼ਿਵ
ਹੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਪਂਗੁਰਨ੍ਯਾਭਿਗਮਨੇऽਸ੍ਮ੍ਯਂਧੋऽਨ੍ਯਪਰਿਵੀਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਹੋਰਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਲੰਗੜਾ ਹਾਂ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹਾਂ।
ਪਾਤਾ ਹਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਮੇਵੈਕੋ ਨਾਨਾਤ੍ਵਂ ਮੂਢਕਲ੍ਪਨਾ
ਸਿਰਫ ਤੂੰ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਸੋਚ ਮੂਰਖਾਂ ਦੀ ਭੁੱਲ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਮਗ੍ਨਂ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈ।
ਵਾਚਂਯਮੋ ਭਵਤ੍ਸ੍ਥਾਣੋਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਾਣੁਸਨ੍ਨਿਭਃ ਉਵਾਚ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹੀਤਿ ਤਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਫਿਰ, ਠੀਕ-ਠਾਕ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਥੰਮ੍ਹੇ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗੋ।'
ਮਾ ਭਵਾਨਿ ਭਵਾਨੀਸ਼ ਦੂਰਂ ਦੂਰਪਦਪ੍ਰਦ
ਹੇ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੂਰ ਦੀ, ਦੂਰਲੇ ਪਦਵੀ ਨਾ ਦੇ।
ਅਪਰਸ਼੍ਚ ਵਰੋ ਨਾਥ ਦੇਯੋਯਮਵਿਚਾਰਤਃ
ਹੋਰ ਇਕ ਵਰ ਦਾਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਝਿਝਕ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਤਦਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇਭੀष੍ਟਂ ਵਰਮਨ੍ਯਂ ਦਦਾਮਿ ਚ ।। 4.2.63.
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੋ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਵਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।