ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਂਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਪਰਿਲੁਠ੍ਯ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲੁੱਟ ਪਿਆ।
ਜਗਦਾਨਂਦਕਂਦਾਯ ਪਰਮਾਨਂਦਹੇਤਵੇ
ਜਗਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਲਈ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੇ ਕਾਰਨ।
ਅਰੂਪਾਯ ਸਰੂਪਾਯ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਾਯ ਚ
ਜੋ ਸਰੂਪ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਥਾਵਰਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਜਂਗਮਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ
ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਜੋ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਾਮ੍ਯਾਯ ਕਾਮਾਂਗਦਹਨਾਯ ਚ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਚਾਹੇ ਗਏ, ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼੍ਰੀਕਂਠਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਿषਕਂਠਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਵਿਸ਼ਕੰਠ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਧਦੇਹਾਯ ਵਿਦੇਹਾਯ ਸੁਦੇਹਿਨੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅੱਧਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਾਲਾਯ ਕਾਲਕਾਲਾਯ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿषਾਦਿਨੇ
ਕਾਲ ਨੂੰ, ਕਾਲ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੂੰ, ਤੇ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਖਂਡਪਰਸ਼ੋ ਨਮਃ ਖਂਡੇਂ ਦੁਧਾਰਿਣੇ
ਟੁੱਟੀ ਕੁਹਾੜੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਟੁੱਟੀ ਲਾਠੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗੀਰ੍ਵਾਣਗੀਤਨਾਥਾਯ ਗਂਗਾਕਲ੍ਲੋਲਮਾਲਿਨੇ ।। 4.2.63.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਧਸ਼ੁਦ੍ਧਭੂषਾਯ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ
ਸਾਫ ਚੰਦਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਗਦੀਸ਼ਾਯ ਜੀਰ੍ਣਾਯ ਜਰਾਜਨ੍ਮਹਰਾਯ ਤੇ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ, ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਜਨਮ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਡਮਰੁਹਸ੍ਤਾਯ ਧਨੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਡਮਰੂ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਧਨੁਸ਼ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਵ੍ਯਗ੍ਰਹਸ੍ਤਾਯ ਨਮਸ੍ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਧਰ
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤਿੰਨ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਦੇ ਧਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਯੀਮਯਾਯ ਤੁष੍ਟਾਯ ਭਕ੍ਤਤੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾਯ ਚ
ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦਾਰਿਤਾਸ਼ੇषਪਾਪਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ਿਨੇ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦੋषਾਕਰ ਕਲਾਧਾਰ ਤ੍ਯਕ੍ਤਦੋषਾਗਮਾਯ ਚ
ਦੋਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਕਲਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਧੀਰਾਯ ਧਰ੍ਮਾਯ ਧਰ੍ਮਪਾਲਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਾਮਮਾਤ੍ਰਸ੍ਮृਤਿਕृਤਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪੂਰਕ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਰਤਾਜੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ 4.2.63.
ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਰਾਤ੍ਪਰਾਯ ਪਾਰਾਯ ਪਰਾਪਰਪਰਾਯ ਚ
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ, ਅੰਤਮ ਆਸਰੇ, ਜੋ ਪਰਲੇ ਅਤੇ ਨਿਕਟ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ—
ਵਾਮਦੇਵਾਯ ਵਾਮਾਰ੍ਧਧਾਰਿਣੇ ਵृषਗਾਮਿਨੇ
ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਾਮ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ—
ਭਵਾਯ ਭਵਨਾਸ਼ਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਭਵ ਨੂੰ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਮੂਲ, ਹੋਣ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਮृਡਾਨੀਪਤਯੇ ਨਮੋ ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਾਯ ਤੇ
ਮ੍ਰਿਡਾਨੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾਯਜੂਕਾਯ ਯਜ੍ਞਾਯ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਫਲਦਾਯਿਨੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਸ਼ੂਲਿਨੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੇਸ਼ਾਯ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਵਨਿਚਾਰਿਣੇ
ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਮਸ਼ਾਨ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ—
ਹਰਾਯ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਰੂਪਾਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਾਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਕਰ
ਹਰਾ ਨੂੰ, ਧੀਰਜ ਦੇ ਰੂਪ, ਖੇਤ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਫੀ ਦੇ ਸਰੋਤ—
ਅਂਧਕਾਰੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮਾਦ੍ਯਂਤਰਹਿਤਾਯ ਚ
ਹੇ ਹਨੇਰੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਉਮਾਕਾਂਤਾਯ ਉਗ੍ਰਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸੇ
ਉਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਭੈੜੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਉੱਚੀ ਰੀਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਨਂਤਕਾਰਿਣੇ ਤੁਭ੍ਯਮਂਬਿਕਾਪਤਯੇ ਨਮਃ 4.2.63.
ਅੰਤਹੀਣ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।