ਅਥ ਨਂਦਿਨਮਾਹੂਯ ਧੂਰ੍ਜਟਿਃ ਸ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਫਿਰ ਧੂਰਜਟੀ, ਜੋ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਂਤਰੇਸ੍ਤਿ ਮੇ ਭਕ੍ਤੋ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਸ੍ਤਪੋਧਨਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਭਗਤ ਹੈ, ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਹੈ।
ਮਹਾਨਿਯਮਵਾਨ੍ਨਂਦਿਸ੍ਤ੍ਵਗਸ੍ਥਿਸ੍ਨਾਯੁ ਸ਼ੇषਿਤਃ
ਨੰਦੀ ਵੱਡੀ ਨਿਯਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਸਿਰਫ ਚਮੜੀ, ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਨਸਾਂ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਯਦਾਪ੍ਰਭृਤ੍ਯਗਾਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾ ਮਂਦਰਂ ਸਰ੍ਵਸੁਂਦਰਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕਾਸ਼ੀ ਮੰਦਰ ਵਰਗੀ ਹੋ ਗਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੰਦਰ।
ਗृਹਾਣ ਲੀਲਾਕਮਲਮਿਦਂ ਪੀਯੂषਪੋषਣਮ੍
ਇਹ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਲੈ ਲਵੋ।
ਤਤੋ ਨਂਦੀ ਸਮਾਦਾਯ ਤਲ੍ਲੀਲਾਕਮਲਂ ਵਿਭੋਃ
ਫਿਰ ਨੰਦੀ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਉਹ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਲੈ ਲਿਆ।
ਨਂਦੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਧਾਰਣਾਦृਢਮਾਨਸਮ੍
ਨੰਦੀ ਨੇ ਉਥੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੱਕੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਪਾਂਤੇ ਵृष੍ਟਿਸਂਯੋਗਾਚ੍ਛਾਲੂਰ ਇਵ ਕੋਟਰੇ
ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦ ਮੀਂਹ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਖੋਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲੂਰਾ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਨਂਦੀ ਸਮਾਦਾਯ ਸਤ੍ਵਰਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍
ਫਿਰ ਨੰਦੀ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਜੈਗੀषਵ੍ਯੋਥ ਸਂਭ੍ਰਾਂਤਃ ਪੁਰਤੋ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ 4.2.63.
ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਂਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਪਰਿਲੁਠ੍ਯ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲੁੱਟ ਪਿਆ।
ਜਗਦਾਨਂਦਕਂਦਾਯ ਪਰਮਾਨਂਦਹੇਤਵੇ
ਜਗਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਲਈ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੇ ਕਾਰਨ।
ਅਰੂਪਾਯ ਸਰੂਪਾਯ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਾਯ ਚ
ਜੋ ਸਰੂਪ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਥਾਵਰਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਜਂਗਮਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ
ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਜੋ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਾਮ੍ਯਾਯ ਕਾਮਾਂਗਦਹਨਾਯ ਚ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਚਾਹੇ ਗਏ, ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼੍ਰੀਕਂਠਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਿषਕਂਠਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਵਿਸ਼ਕੰਠ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਧਦੇਹਾਯ ਵਿਦੇਹਾਯ ਸੁਦੇਹਿਨੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅੱਧਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਾਲਾਯ ਕਾਲਕਾਲਾਯ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿषਾਦਿਨੇ
ਕਾਲ ਨੂੰ, ਕਾਲ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੂੰ, ਤੇ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਖਂਡਪਰਸ਼ੋ ਨਮਃ ਖਂਡੇਂ ਦੁਧਾਰਿਣੇ
ਟੁੱਟੀ ਕੁਹਾੜੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਟੁੱਟੀ ਲਾਠੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗੀਰ੍ਵਾਣਗੀਤਨਾਥਾਯ ਗਂਗਾਕਲ੍ਲੋਲਮਾਲਿਨੇ ।। 4.2.63.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਧਸ਼ੁਦ੍ਧਭੂषਾਯ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ
ਸਾਫ ਚੰਦਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਗਦੀਸ਼ਾਯ ਜੀਰ੍ਣਾਯ ਜਰਾਜਨ੍ਮਹਰਾਯ ਤੇ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ, ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਜਨਮ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਡਮਰੁਹਸ੍ਤਾਯ ਧਨੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਡਮਰੂ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਧਨੁਸ਼ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਵ੍ਯਗ੍ਰਹਸ੍ਤਾਯ ਨਮਸ੍ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਧਰ
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤਿੰਨ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਦੇ ਧਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਯੀਮਯਾਯ ਤੁष੍ਟਾਯ ਭਕ੍ਤਤੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾਯ ਚ
ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦਾਰਿਤਾਸ਼ੇषਪਾਪਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ਿਨੇ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦੋषਾਕਰ ਕਲਾਧਾਰ ਤ੍ਯਕ੍ਤਦੋषਾਗਮਾਯ ਚ
ਦੋਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਕਲਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਧੀਰਾਯ ਧਰ੍ਮਾਯ ਧਰ੍ਮਪਾਲਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਾਮਮਾਤ੍ਰਸ੍ਮृਤਿਕृਤਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪੂਰਕ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਰਤਾਜੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ 4.2.63.
ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।