ਯੇ ਦਿਵ੍ਯਲੋਕੇ ਪਿਤਰਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਦੇਵਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਪਿਤਰ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ ਬਣ ਗਏ ਹਨ—
ਕृਤੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਯਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਮਧੁਮਤ੍ਪੁਨਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਤੀਰਥ ਦੁੱਧ ਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿਚ ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਹਦ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸੀਮਾਬਹਿਰ੍ਗਤਮਪਿ ਜ੍ਞੇਯਂ ਤੀਰ੍ਥਮਿਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੇਕਰ ਇਹ ਤੀਰਥ ਹੱਦ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਜਾਣੋ।
ਕਾਸ਼ੀਸ੍ਥਿਤੈਰ੍ਯਤੋ ਦਰ੍ਸ਼ਿ ਧ੍ਵਜੋ ਮੇषਵृषਲਾਂਛਨਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਸੀ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਝੰਡਾ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮੇਛ ਤੇ ਵੱਛ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਪਿਤਾਮਹੇਨ ਸਹਿਤੋ ਗਦਾਧਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ ਪਿਤਾਮਹ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਭੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹਨ।
ਇਤਿ ਯਾਵਦ੍ਵਰਂ ਦਤ੍ਤੇ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਵृषਭਧ੍ਵਜਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਵੱਛ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅष੍ਟੌ ਕਂਠੀਰਵਾ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਣਾਮष੍ਟਕਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਅੱਠ ਕੰਠੀਰਵ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਅੱਠ ਵੱਛਿਆਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੂਹ ਹੈ—
ਯਤ੍ਰੇਭਾਃ ਪਰਿਭਾਂਤ੍ਯष੍ਟੌ ਯਤ੍ਰਾष੍ਟੌ ਜਵਿਨੋ ਹਯਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਅੱਠ ਹਾਥੀ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਅੱਠ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਹਨ—
ਗਂਗਾਯਮੁਨਯੋਰੀषੇ ਚਕ੍ਰੇ ਪਵਨਦੇਵਤਾ 4.2.62.
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਵਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਥਾਂ ਬਣਾਈ।
ਤਾਰਾਵਲੀਮਯਾਃ ਕੀਲਾ ਆਹੇਯਾ ਉਪਨਾਯਕਾਃ
ਉਥੇ ਥੰਮ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਸੇਵਕ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਧੂਰ੍ਦृਢਾ ਯਤ੍ਰ ਮਖਾ ਯਤ੍ਰਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਯਗ੍ਯ ਤੇ ਉਹਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ—
ਸਾਂਗਾ ਵ੍ਯਾਹृਤਯੋ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ੁਭਾ ਸੋਪਾਨਵੀਥਿਕਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਨ ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਥੇ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਜੁਲੂਸ ਵਾਲੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਹਨ—
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮਕਰਤੁਂਡਸ਼੍ਚ ਰਥਭੂਃ ਕੌਮੁਦੀਮਯੀ
ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਮਕਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਥ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਚਾਨਣੀ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ—
ਸ੍ਵਯਂ ਵਾਗ੍ਦੇਵਤਾ ਯਤ੍ਰ ਚਂਚਚ੍ਚਾਮਰਧਾਰਿਣੀ ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਸ਼ੈਲਾਦਿਨੇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵ ਉਮਾਪਤਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਵਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਆਪ, ਹਿਲਦੇ ਚਾਮਰ ਲੈ ਕੇ, ਮੌਜੂਦ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਕੰਦਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸ਼ੈਲਾਦਿਨੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਉਮਾ ਪਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ—
ਕृਤਨੀਰਾਜਨਵਿਧਿਰष੍ਟਭਿਰ੍ਦੇਵਮਾਤृਭਿਃ
ਅੱਠ ਦੇਵੀ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਨੀਰਾਜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ।
ਨਿਨਾਦੋ ਦਿਵ੍ਯਵਾਦ੍ਯਾਨਾਂ ਰੋਦਸੀ ਪਰ੍ਯਪੂਰਯਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਭਰ ਦਿੱਤੇ।
ਤੇਨ ਦਿਵ੍ਯਨਿਨਾਦੇਨ ਬਧਿਰੀਕृਤਦਿਙ੍ਮੁਖਾਃ
ਉਸ ਅਸਲ ਰੂਹਾਨੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਬਹਿਰੇ ਹੋ ਗਏ।
षਡਾਨਨਾਃ ਕੁਮਾਰਾਸ਼੍ਚ ਮਯੂਰਵਰਵਾਹਨਾਃ 4.2.62.
ਛੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਕੁਮਾਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ।
ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਪਾਠਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। 4.2.62.
ਇਹ ਪਾਠ ਕੇਹ ਕੇ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਲਭ੍ਯਲਾਭੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਜਾਤੋਤ੍ਰ ਹਿ ਯਤਃ ਪਰਃ
ਇਥੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਉਹ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਈ ਜੋ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਸ਼ੀਂ ਦृਗਾਨਂਦਾਂ ਤਾਰਕਾਰੇ ਪੁਰਾਰਿਣਾ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਾਸੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਪਿਆਰੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤਾਰਕ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ,
ਮृਗਾਂਕਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋਤ੍ਕਂਠਂ ਕਾਸ਼ੀ ਨੇਤ੍ਰਾਤਿਥੀਕृਤਾ
ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਰਸ ਨਾਲ, ਕਾਸੀ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਇਆ।
ਅਥ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਨਾਥੇਨ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਚੇਤਸਾ
ਫਿਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ,
ਯਮਨੇਹਸਮਾਰਭ੍ਯ ਮਦਂਰਾਦ੍ਰਿਂ ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੌ
ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਸਤ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਤਂ ਵਾਸਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹ ਨਿਯਮਂ ਦृਢਮ੍
ਉਹ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੱਕਾ ਨਿਯਮ ਫੜ ਲਿਆ।
ਵਿषਮੇਕ੍ਸ਼ਣ ਪਾਦਾਬ੍ਜਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯੇ ਯਦਾ ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਫੇਰ ਕਦੋਂ ਉਸ ਤਿਰਛੀ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਪੈਰ ਵੇਖਾਂਗਾ?
ਕੁਤਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਾਰਣਾਯੋਗਾਦਥਵਾ ਸ਼ਂਭ੍ਵਨੁਗ੍ਰਹਾਤ
ਕਦੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਕਸਰਤ ਨਾਲ ਜਾਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ,
ਤਂ ਸ਼ਂਭੁਰੇਵ ਜਾਨਾਤਿ ਨਾਨ੍ਯੋ ਜਾਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਇਹ ਗੱਲ ਸਿਰਫ ਸ਼ੰਭੂ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸੋਮਵਾਰਾਨੁਰਾਧਯੋਃ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਸ, ਸੋਮਵਾਰ ਤੇ ਅਨੁਰਾਧਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ,
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਥਾਨਂ ਤਤਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਤਦਾਭੂਦਪਿ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ 4.2.63.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਜੇਠ ਸਥਾਨ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।