ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਂਭੋ ਵਰਂ ਦੇਹਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨਾਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਅੰਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਰ ਦਿਓ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਪਿਲੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕਾਪਿਲੇਯ ਪਯੋਭृਤੇ
ਇਸ ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਪਿਲਾ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵਗਦਾ ਹੈ—
ਯੇ ਪਿਂਡਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਪਿष੍ਯਂਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨਤਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਤੇ ਚੌਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਅਨ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਤृਪ੍ਤਿਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂਵਰ੍ਤਕਾਲੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਜਲਰਾਸ਼ਿਰ੍ਜਲਾਨ੍ਯਪਿ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੈਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਅਮਾਸੋਮਸਮਾਯੋਗੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯਦ੍ਯਤ੍ਰ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਅਮਾ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵੇਲੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ—
ਗਦਾਧਰਭਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਚ ਪਿਤਾਮਹ
ਜਿੱਥੇ ਗਦਾਧਰ, ਭਵ, ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਮੌਜੂਦ ਹੋ—
ਦਿਵ੍ਯਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਭੌਮਾਨਿ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੋਣ—
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨੈਮਿषੇ ਚ ਗਂਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮੇ 4.2.62.
ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ, ਨੈਮਿਸ਼ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ—
ਅਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਨਾਮਾਨਿ ਯਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੇ ਨਾਂ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪਿਤਰੋ,
ਮਧੁਸ੍ਰਵੇਤਿ ਪ੍ਰਥਮਮੇषਾ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਧੁਸਰਵਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵृषਭਧ੍ਵਜਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੈਤਾਮਹਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਵਛਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਕਾਪਿਲਧਾਰਂ ਵੈ ਸੁਧਾਖਨਿਰਿਯਂ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਕਪਿਲਾਧਾਰਾ ਤੇ ਮੁੜ ਸੁਧਾਖਨਿਰਿਆ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਨਿ ਦਸ਼ ਨਾਮਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਇਹ ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਦੱਸ ਨਾਂ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯੇਂਦੁ ਸਂਗਮੇ ਯੇਤ੍ਰ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਕਾਮੁਕਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰੱਜਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸਂਤृਪ੍ਤ੍ਯੈ ਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਕਪਿਲਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ ਸੋਹਣੀ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਃ ਕृਤੋ ਯੈਸ੍ਤੁ ਤੀਰ੍ਥੇਸ੍ਮਿਨ੍ਵਾਰ੍षਭਧ੍ਵਜੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਵਛਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਵਛਰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ—
ਗਯਾਤੋष੍ਟਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਇੱਥੇ ਇਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਗਯਾ ਨਾਲੋਂ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੇषਾਂ ਗਰ੍ਭੇऽਭਵਤ੍ਸ੍ਰਾਵੋ ਯੇऽ ਦਂਤਜਨਨਾਮृਤਾਃ 4.2.62.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਰਸ ਵਗਿਆ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਤਾ—
ਅਦਤ੍ਤਮੌਂਜੀਦਾਨਾ ਯੇ ਯੇ ਚਾਦਾਰਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਂਜੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ—
ਅਗ੍ਨਿਦਾਹਮृਤਾ ਯੇ ਵੈ ਨਾਗ੍ਨਿਦਾਹਸ਼੍ਚ ਯੇषੁ ਵੈ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਅੰਤਿਮ ਸਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ—
ਔਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਹੀਨਾ ਯੇ षੋਡਸ਼ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਰਧਵ ਦੇਹਿਕ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨਹੀਂ ਹੋਏ—
ਅਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮृਤਾ ਯੇ ਵੈ ਯੇषਾਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੁਕਪ੍ਰਦਃ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਬਿਨਾਂ ਮਰ ਗਏ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ—
ਅਪਮृਤ੍ਯੁਮृਤਾ ਯੇ ਵੈ ਚੋਰਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਲਾਦਿਭਿਃ
ਜੋ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਮਰੇ, ਚੋਰਾਂ, ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ—
ਆਤ੍ਮਘਾਤੇਨ ਨਿਧਨਂ ਯੈषਾਮਿਹਵਿਕਮਰ੍ਣਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੋਈ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋਈ—
ਪਿਤृਗੋਤ੍ਰੇ ਮृਤਾ ਯੇ ਵੈ ਮਾਤृਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਯੇ ਮृਤਾਃ
ਜੋ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਜਾਂ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਮਰੇ—
ਪਤ੍ਨੀਵਰ੍ਗੇ ਮृਤਾ ਯੇ ਵੈ ਮਿਤ੍ਰਵਰ੍ਗੇ ਚ ਯੇ ਮृਤਾਃ
ਜੋ ਪਤਨੀ ਵਲੋਂ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ—
ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿ ਮृਤਾ ਯੇ ਵੈ ਯੇ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ 4.2.62.
ਜੋ ਜੀਵ ਮਰ ਕੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਜੂਨ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਪਿਸਾਚ ਬਣ ਗਏ ਹਨ—
ਯੇ ਤੁ ਮਾਨੁषਲੋਕੇਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਤਰੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਯੋਨਯਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਪਿਤਰ ਇਸ ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—