ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਕਾ ਰਜਨੀਂ ਨਯੇਤ੍ 7.3.6.
ਜੋ ਉਥੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੈ—
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਿਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਵਸਿष੍ਠਾਗ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਚ ਵਸਿष੍ਠਾਗ੍ਰੇ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਜੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਸ੍ਰਾਵਣ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ—
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯष੍ਟਸ਼ਤਂ ਜਪੇਤ੍
ਜੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਠ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪਦਾ ਹੈ—
ਵਾਮਦੇਵਂ ਯਜੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਦਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਉਥੇ ਵਾਮਦੇਵ ਦਾ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੋऽਸੌ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਜਤਨ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਰਾਜਨ੍ਵਾਮਦੇਵਂ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਵਾਮਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੁਪੁਣ੍ਯਮਚਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਯਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕੁਰੁ ਤੇ ਨਰਃ
ਤੇ ਉਥੇ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਤੇ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੇ ਆਖਿਰ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਭੂਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ृਣੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਹ ਸੱਚ ਸੁਣੋ, ਵੱਡੇ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਤਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ੁਕੋ ਨੀਡਂ ਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਚੈਵਾਕਰੋਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਥੇ, ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਕ ਤੋਤਾ ਨੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਘੋਂਸਲਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਨ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਪਕ੍ਸ਼ਿਯੋਨਿਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਪਰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਂਜਾਤਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ ਵਂਸ਼ੇ ਰਾਜਾ ਵੇਣੁਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਸੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਵੇਣਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ 7.3.7.
ਉਹ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ—
ਨਕ੍ਤਂ ਦਿਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰੋਤਿ ਸਃ
ਰਾਜਾ, ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨ ਪੁष੍ਪੇ ਧੂਪਦਾਨੇ ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਪਰਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਧੂਪ ਦੇਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਦਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਹੀ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਃ ਸ਼ੌਨਕਸ਼੍ਚੈਵ ਹਾਰੀਤੋ ਦੇਵਲਸ੍ਤਥਾ
ਨਾਰਦ, ਸ਼ੌਨਕ, ਹਾਰੀਤ ਤੇ ਦੇਵਲ ਵੀ—
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਦੇਵਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਵਿਵਿਧਾਂ ਪੂਜਾਂ ਜਪਮਨ੍ਯੇ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਬਲਿਮਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਚਾਪਰੇ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਬਲੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਰਂ ਕੌਤੁਕਮਾਪਨ੍ਨਾ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ:
ऋषਯ ਊਚੁਃ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਪਰਃ ਸਦਾ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਤੁਸੀਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਦਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹੋ?
ਨ ਦਦਾਸਿ ਜਲਂ ਲਿਂਗੇ ਪ੍ਰਭੂਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁਹਣਾ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ—
ਸਮਰ੍ਥੋऽਸਿ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਦਾਨਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਹੀਪਤੇ 7.3.7.
ਪਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਪੂਰ੍ਵਦੇਹਾਂਤਰੇ ਵृਤ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰਾ ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕੋऽਹਂ ਸ੍ਥਿਤਵਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਪੰਛੀ—ਤੋਤਾ—ਵਜੋਂ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।