ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ੇਪ੍ਯਂਤਰੁਚ੍ਛ੍ਵਸਿਤਂ ਗਣੈਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਗਣਾਂ ਨੇ ਚੈਨ ਦੀ ਸਾਹ ਲਿਆ।
ਅਰ੍ਕੋਪ੍ਯਵਸਰਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੁਂ ਵ੍ਯਜਿਜ੍ਞਪਤ੍
ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਮੌਕਾ ਪਾਇਆ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਹਸ੍ਰਕਰਵਾਨਪਿ
ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਬੇਬਸ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਪਾਲਕੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵੋਦਾਸੇ ਧਰਾਪਤੌ
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਵਦਾਮਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਮਨੋਰਥਦ੍ਰੁਮਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯ ਫਲਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਦੀਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਤ੍
ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਦীক্ষਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਰੁੱਖ ਫਲ ਲੈ ਆਇਆ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਦੀਰਿਤਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਰਵੇਰ੍ਵੈਰਵਿਲੋਚਨਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਵੈਰੀ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ,
ਮਮੈਵ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਹ੍ਤਿਂ ਤ੍ਵਂ ਯਦਤ੍ਰ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਕੰਮ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸੂਰਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ,
ਯੋਗਿਨ੍ਯੋਪਿ ਸੁਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਸਂਪ੍ਰਸਾਦਿਤਾਃ 4.2.62.
ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਪਾਰਯਾਂਚਕ੍ਰੇ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਨੇਤ੍ਰਾਣਿ ਚਕ੍ਰਿਣਿ
ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਚਕਰਧਾਰੀ ਵੱਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਈਸ਼ੋਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤਵृਤ੍ਤਾਂਤਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦ੍ਗਣਪ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਿਣੋਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤਾਰਕਸ਼, ਗਣਪਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਤੋਂ ਘਟਨਾ ਸੁਣ ਕੇ,
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗੋਲੋਕਾਤ੍ਪਂਚ ਧੇਨਵਃ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਪੰਜ ਗਾਂਵਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚੀਆਂ।
ਪਂਚਮੀ ਕਪਿਲਾ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਾਘੌਘਵਿਘਟ੍ਟਿਨੀ
ਪੰਜਵੀਂ ਗਾਂ ਕਪਿਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਵਰ੍षੁਃ ਪਯਸਾਂ ਪੂਰੈਸ੍ਤਦੂਧਾਂਸਿ ਪਯੋਧਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਥਣਾਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪਯਃਪਯੋਧਿਰਿਵ ਸ ਦ੍ਵਿਤੀਯਃ ਪ੍ਰੈਕ੍ਸ਼ਿ ਪਾਰ੍षਦੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਕਪਿਲਾ ਹ੍ਰਦ ਇਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਸ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਸ ਝੀਲ ਦਾ ਨਾਮ 'ਕਪਿਲਾ ਹ੍ਰਦ' ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਆਵਿਰਾਸੁਸ੍ਤਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਦਥ ਦਿਵ੍ਯਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਦਿਵਿਆ ਪਿਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾ ਬਰ੍ਹਿषਦ ਆਜ੍ਯਪਾਃ ਸੋਮਪਾਸ੍ਤਥਾ
ਅੱਗਨਿਸ਼ਵਾਤ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ, ਆਜ੍ਯਪਾ ਅਤੇ ਸੋਮਪਾ ਵੀ ਆਏ।
ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਭਯਪ੍ਰਦ 4.2.62.
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਂਭੋ ਵਰਂ ਦੇਹਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨਾਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਅੰਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਰ ਦਿਓ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਪਿਲੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕਾਪਿਲੇਯ ਪਯੋਭृਤੇ
ਇਸ ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਪਿਲਾ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵਗਦਾ ਹੈ—
ਯੇ ਪਿਂਡਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਪਿष੍ਯਂਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨਤਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਤੇ ਚੌਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਅਨ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਤृਪ੍ਤਿਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂਵਰ੍ਤਕਾਲੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਜਲਰਾਸ਼ਿਰ੍ਜਲਾਨ੍ਯਪਿ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੈਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਅਮਾਸੋਮਸਮਾਯੋਗੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯਦ੍ਯਤ੍ਰ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਅਮਾ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵੇਲੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ—
ਗਦਾਧਰਭਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਚ ਪਿਤਾਮਹ
ਜਿੱਥੇ ਗਦਾਧਰ, ਭਵ, ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਮੌਜੂਦ ਹੋ—
ਦਿਵ੍ਯਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਭੌਮਾਨਿ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੋਣ—
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨੈਮਿषੇ ਚ ਗਂਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮੇ 4.2.62.
ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ, ਨੈਮਿਸ਼ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ—