ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਕਂਦ ਨ ਤृਪ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਤਵ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਕਥਾਮ੍
ਸਕੰਦ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਥਾ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦੇਵਦੇਵਸਮਾਗਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਪ੍ਰਪਂਚਂ ਚ ਕਿਮਾਹ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ—ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੜਧਾਰੀ ਨੂੰ ਕੀ ਕਿਹਾ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇਸ਼ਃ ਕਥਂ ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਰਪਾਕੁਲਿਤ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਜਜਾ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਸਿਆ?
ਯੋਗਿਨੀਭਿਃ ਕਿਮਾਖ੍ਯਾਯਿ ਗਣਾਹ੍ਰੀਣਾਃ ਕਿਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਨੇ ਕੀ ਦੱਸਿਆ? ਗਣ, ਜੋ ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ?
ਇਮਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੈਸ਼ਿਰ੍ਮੁਨੇਃ ਕਲਸ਼ਜਨ੍ਮਨਃ
ਕਲਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ—
ਅਸ਼ੇषਵਿਘ੍ਨਸ਼ਮਨੀਂ ਮਹਾਸ਼੍ਰੇਯੋਭਿਵਰ੍ਧਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡਾ ਚੰਗਾ ਸੁਖ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਦੇਵੋऽਸੁਰਰਿਪੁਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੁਸਮਾਗਮਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣੀ।
ਆਯਾਨਂ ਸ਼ਂਸਤੇ ਸ਼ਂਭੋਰੁਪਵਾਰਾਣਸਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਉਪਵਾਰਾਣਸੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਚਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਸ੍ਵਤਾ ਸਮੇਤਸ਼੍ਚ ਤੈਰ੍ਗਣੈਃ ਪਰਿਤੋ ਵृਤਃ 4.2.62.
ਵਿਵਸਵਤ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਸੰਗਤਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਅਥਨੇਤ੍ਰਾਤਿਥੀਕृਤ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਂ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍
ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤਾਮਹੋਪਿ ਸ੍ਥਵਿਰੋ ਭृਸ਼ਂ ਨਮ੍ਰਸ਼ਿਰੋਧਰਃ
ਪੁਰਾਣਾ ਪਿਤਾਮਹ ਵੀ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਭ੍ਯੁਦਿਤਪਾਣਿਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸੂਕ੍ਤੈਰਮਂਤ੍ਰਯਤ੍
ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸਤਕਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੌਲਿਂ ਪਾਦਾਬ੍ਜਯੋਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਣੇਸ਼ਃ ਸਤ੍ਵਰੋ ਨਤਃ
ਗਣੇਸ਼ਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮ ਸਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣਾ ਮੋਹਰ ਸਿਰ ਲੋਟਸ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯੁਪਾਵੇਸ਼ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਨਿਜਾਸਨੇ
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਅਸਨੀ ਤੇ ਬੈਠਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਿਨ੍ਯੋਪਿ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੇਸ਼ਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਂਗਲਗਾਯਨਮ੍
ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਖਂਡੇਂਦੁਸ਼ੇਖਰਸ਼੍ਚਾਥ ਉਪਸਿਂਹਾਸਨਂ ਹਰਿਮ੍
ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਟਿਕੀ ਵਾਲਾ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਿੰਘ-ਅਸਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਪਰਿਵਿਸ਼੍ਰਾਣਿਤਾਸਨਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਅਸਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਰਾਮ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੌਲਿਚਾਲਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯੋਗਿਨ੍ਯੋਪਿ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਾਃ
ਸਿਰ ਤੇ ਮੋਹਰ ਹਿਲਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਥ ਸ਼ਂਭੁਂ ਸ਼ਤਧृਤਿਃ ਪ੍ਰਬਦ੍ਧਕਰਸਂਪੁਟਃ 4.2.62.
ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਦਹਂ ਨਾਗਤਃ ਪੁਨਃ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਆਇਆ—
ਪ੍ਰਸਂਗਤੋਪਿ ਕਃ ਕਾਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਂਦ੍ਰਵਿਭੂषਣ
ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੌਣ ਕਾਸੀ ਪਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਜਾਣਾ ਚਾਹੇਗਾ?
ਸ੍ਵਰੂਪਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤ੍ਵਾਦਪਾਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਹਟਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਵਿਭੋਰਪਿ ਸਮਾਜ੍ਞੇਯਂ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨੁਸਾਰਿਣਿ
ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਵੀ, ਇਹ ਹੁਕਮ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮੰਨਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਿ ਮਹੀਜਾਨੌ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਮਨ੍ਯਤਂਦ੍ਰਿਤੇ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਹ ਤੇ ਅਡੋਲ ਤੇ ਨਿਰਲੱਸ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੇਤਿ ਵਚਸ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸ਼੍ਰੀਕਂਠੋਤਿ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਧੀਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਾਜਿਮੇਧਾਧ੍ਵਰਾਣਾਂ ਚ ਤਤੋਪਿ ਦਸ਼ਕਂ ਕृਤਮ੍
ਫਿਰ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਨ ਕਰਵਾਏ ਗਏ।
ਤਤੋਪਿ ਵਿਹਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਭਵਤਾ ਪਰਮਂ ਹਿਤਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਕੀਤਾ।
ਯੇਨੈਕਮਪਿ ਮੇ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਕਦੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਵੀ ਕਿਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ,
ਅਪਰਾਧਸਹਸ੍ਰੇਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਯੋਪਰਾਧ੍ਨੁਯਾਤ੍ 4.2.62.
ਜੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਜ਼ਾਰ ਗਲਤੀਆਂ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ,