ਸ਼ਤਂ ਸਮਾਃਸੁ ਤृਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਚ ਵਾਂਚ੍ਛਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਖ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਤ੍ਵਾ ਨ ਸਤ੍ਯਾਤ੍ਪਰਿਹੀਯਤੇ
ਹਰੀਚੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਚ ਤੋਂ ਹਟਦਾ ਨਹੀਂ।
ਅਧਿष੍ਠਾਨਂ ਮਹਾਮੇਰੋਰ੍ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਮਹਾਮੇਰੂ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮੇਰੁਸ਼ਿਖਰਂ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ 4.2.61.
ਮੇਰੂ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਵੱਸ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਿਵਿਆ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਕਂਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰੇਸ਼ਂ ਚ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕਾਂਬਲਾਅਸ਼ਵਤਰੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਅਪਿ ਤਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾ ਗੀਤਜ੍ਞਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਗੀਤ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੇ ਗਹਨੇ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਵਿਸ਼ੇਨ੍ਨਨਾ
ਜਿੱਥੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸਮਾਃ ਪਰਾਰ੍ਧਸਂਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਪ੍ਤਂ ਮਹਾਤਪਃ
ਉਥੇ ਅਣਗਿਣਤ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਲਬ੍ਧਂ ਮਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਵਿਨਾਸ਼ਿ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍
ਉਥੇ ਮੈਂ ਅਵਿਨਾਸੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ।
ਦ੍ਰਵਰੂਪਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਲਲਨਾਰੂਪਧਾਰਿਣੀ
ਦ੍ਰਵ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ੁਭਦਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕismet ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੂਪਿਣੀ ਦੇਵੀ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਤੇ ਦੇਵੀ ਸਿੱਧਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਭਿਮੁਖੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਬਦ੍ਧਕਰਸਂਪੁਟਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਰੋਦ੍ਯਤੇ ਕਰੇ ਸਵ੍ਯੇ ਮਾਤੁਲੁਂਗ ਫਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ 4.2.61.
ਉਸ ਦਾ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੁਭਕ ਮਾਤੂਲੁੰਗਾ ਫਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਕਾਂਤਿਸ਼੍ਚ ਸੁਨੀਲ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮੂਰ੍ਦ੍ਧਜਾ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਫ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੀਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਰਕੇਤਕੀਪੁष੍ਪਲਸਦ੍ਧਮ੍ਮਿਲ੍ਲ ਮਸ੍ਤਕਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਕੇਤਕੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਜੁੜੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪੁਂਡਰੀਕਮਯੀਂ ਮਾਲਾਂ ਸਸ਼੍ਰੀਕਾਂ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਹृਦਿ
ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ, ਸੁਭਕ ਤੇ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਵਾਲੀ ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਾਣਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਭਵਨਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ ਯਸ੍ਯਾਵਰ੍ਤਨਤਃ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯੇਦਪਿ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯष੍ਟਕਂ ਨृਣਾਮ੍
ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਘਰ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਾਗ੍ਭਵਮਾਯਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਦਨਪ੍ਰਣਵਾਨ੍ਵਦੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬੋਲ, ਮਾਇਆ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਮਨੋਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰਃਸੁਰਦ੍ਰੁਮਸਮਃ ਸਮਸ੍ਤਸੁਖਸਂਤਤਿਪ੍ਰਦੋ ਜਪ੍ਯਃ
ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਪਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਾਰਸ੍ਤਾਰਤृਤੀਯੋ ਬਿਂਦ੍ਵਂਤੋਮਣਿਪਦਂ ਤਤਃ ਕਰ੍ਣਿਕੇ
ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ 'ਤਾਰਾ' ਅੱਖਰ, ਫਿਰ 'ਤਾਰਾ', ਤੀਜਾ, ਫਿਰ ਬਿੰਦੂ, 'ਅੰ', ਮਣੀ ਅੱਖਰ ਤੇ 'ਕਰਨਿਕਾ' ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਅਯਂ ਮਂਤ੍ਰੋऽਨਿਸ਼ਂ ਜਪ੍ਯਃ ਪੁਂਭਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਮਭੀਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਪ੍ਲੁਤੈਃ ਪੁਂਡਰੀਕੈਰ੍ਗਵ੍ਯੇਨ ਹਵਿषਾਸ੍ਫੁਟੈਃ
ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਸਾਫ ਘੀ ਦੀ ਹਵਿਸ਼ ਨਾਲ।
ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਮਂਤ੍ਰ ਜਪ੍ਯੇਨ ਮृਤੋ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰੇष੍ਵਪਿ 4.2.61.
ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪਸ਼ੁਪਤਿਮੁਪੋषਣਪਰਾਯਣਾਃ 4.2.61.
ਪਸ਼ੁਪਤਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੋ।
ਤਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਸ੍ਕਂਦਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ 4.2.61.
ਉਥੇ ਨੇੜੇ ਸਕੰਦਾ-ਤੀਰਥ ਹੈ; ਉਥੇ, ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਸਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭਵਾਨੀ ਕਾਸ਼ਿਵਾਸਿਨਾਮ੍ 4.2.61.
ਭਵਾਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਭਲਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਜ੍ਞਾਨਦਂ ਸਵਰ੍ਦਾ ਨृਣਾਮ੍ 4.2.61.
ਉਥੇ ਹੀ ਗਿਆਨ-ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਾਲੋਪਰਿਸ੍ਥਿਤਮ੍ ।। 4.2.61.
ਪਿਤਾਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਉਪਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਭਾਗੀਰਥੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ 4.2.61.
ਭਾਗੀਰਥ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।