ਪੁਣ੍ਯੇਨੋਪਾਰ੍ਜਿਤਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਤ੍ਯਲ੍ਪਮਪਿ ਯੈਰ੍ਨਰੈਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇ,
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥੋਕ੍ਤਮਪ੍ਯੇਕਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ,
ਜਪ੍ਤ੍ਵੈਕਾਮਪਿ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਕ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਜਪ ਲੈਵੇ,
ਏਕਾਮਪ੍ਯਾਹੁਤਿਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵੋਪਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਮ੍ 4.2.61.
ਜਾਂ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇਕ ਆਹੁਤੀ ਵੀ ਦੇਵੇ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਗ੍ਨਿਬਿਂਦੁਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਗਨਿਬਿੰਦੂ ਜੋ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਸੀ,
ਵਿष੍ਣੋ ਕਿਯਤ੍ਪਰੀਮਾਣਾ ਪੁਣ੍ਯੈषਾ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਦਾ ਫਲ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ?
ਆਗਂਗਾ ਕੇਸ਼ਵਾਦਾ ਚ ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਂਡਪਾਤ੍
ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਕੇਸ਼ਵਾ ਤੱਕ ਅਤੇ ਹਰੀਚੰਦਰ ਦੇ ਮੰਡਪ ਤੋਂ,
ਸ੍ਥੂਲਮੇਤਤ੍ਪਰੀਮਾਣਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਚ ਪ੍ਰਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਇਹ ਇਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਸੁਖਮ ਮਰਯਾਦਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸੀਮਾਵਿਨਾਯਕਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਮਣਿਕਰ੍ਣੀ ਹ੍ਰਦੋਤ੍ਤਰੇ
ਇੱਥੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਹ੍ਰਦ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸੀਮਾਵਿਨਾਯਕਾ ਹੈ।
ਮੋਦਕੈਃ ਸੋਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਭੋਗ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਤਂ ਸਮਾਃਸੁ ਤृਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਚ ਵਾਂਚ੍ਛਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਖ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਤ੍ਵਾ ਨ ਸਤ੍ਯਾਤ੍ਪਰਿਹੀਯਤੇ
ਹਰੀਚੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਚ ਤੋਂ ਹਟਦਾ ਨਹੀਂ।
ਅਧਿष੍ਠਾਨਂ ਮਹਾਮੇਰੋਰ੍ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਮਹਾਮੇਰੂ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮੇਰੁਸ਼ਿਖਰਂ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ 4.2.61.
ਮੇਰੂ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਵੱਸ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਿਵਿਆ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਕਂਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰੇਸ਼ਂ ਚ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕਾਂਬਲਾਅਸ਼ਵਤਰੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਅਪਿ ਤਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾ ਗੀਤਜ੍ਞਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਗੀਤ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੇ ਗਹਨੇ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਵਿਸ਼ੇਨ੍ਨਨਾ
ਜਿੱਥੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸਮਾਃ ਪਰਾਰ੍ਧਸਂਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਪ੍ਤਂ ਮਹਾਤਪਃ
ਉਥੇ ਅਣਗਿਣਤ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਲਬ੍ਧਂ ਮਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਵਿਨਾਸ਼ਿ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍
ਉਥੇ ਮੈਂ ਅਵਿਨਾਸੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ।
ਦ੍ਰਵਰੂਪਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਲਲਨਾਰੂਪਧਾਰਿਣੀ
ਦ੍ਰਵ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ੁਭਦਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕismet ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੂਪਿਣੀ ਦੇਵੀ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਤੇ ਦੇਵੀ ਸਿੱਧਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਭਿਮੁਖੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਬਦ੍ਧਕਰਸਂਪੁਟਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਰੋਦ੍ਯਤੇ ਕਰੇ ਸਵ੍ਯੇ ਮਾਤੁਲੁਂਗ ਫਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ 4.2.61.
ਉਸ ਦਾ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੁਭਕ ਮਾਤੂਲੁੰਗਾ ਫਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਕਾਂਤਿਸ਼੍ਚ ਸੁਨੀਲ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮੂਰ੍ਦ੍ਧਜਾ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਫ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੀਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਰਕੇਤਕੀਪੁष੍ਪਲਸਦ੍ਧਮ੍ਮਿਲ੍ਲ ਮਸ੍ਤਕਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਕੇਤਕੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਜੁੜੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪੁਂਡਰੀਕਮਯੀਂ ਮਾਲਾਂ ਸਸ਼੍ਰੀਕਾਂ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਹृਦਿ
ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ, ਸੁਭਕ ਤੇ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਵਾਲੀ ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਾਣਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਭਵਨਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ ਯਸ੍ਯਾਵਰ੍ਤਨਤਃ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯੇਦਪਿ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯष੍ਟਕਂ ਨृਣਾਮ੍
ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਘਰ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਾਗ੍ਭਵਮਾਯਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਦਨਪ੍ਰਣਵਾਨ੍ਵਦੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬੋਲ, ਮਾਇਆ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਮਨੋਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰਃਸੁਰਦ੍ਰੁਮਸਮਃ ਸਮਸ੍ਤਸੁਖਸਂਤਤਿਪ੍ਰਦੋ ਜਪ੍ਯਃ
ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਪਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।