ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਚੈਵ ਤਦਰ੍ਥਾਚਰਣਂ ਪੁਨਃ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸ੍ਰਵਣ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣਾ,
ਪ੍ਰਭੂਤਾਂਕੁਰਬੀਜਾਢ੍ਯੇ ਦੇਸ਼ੇ ਚਾਪਿ ਗਤਾਗਤਮ੍
ਅਤੇ ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਣਾ-ਜਾਣਾ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਬੀਜ ਪੈਦੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ,
ਅਸਂਭਾष੍ਯਾ ਨ ਸਂਭਾष੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਚਤੁਰਮਾਸ ਦੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਣ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿष੍ਪਾਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਸੂਰਾਂਸ਼੍ਚ ਕੋਦ੍ਰਵਾਨ੍ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤੀ
ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਟਰ, ਮਸੂਰ ਅਤੇ ਕੋਦਰ ਦੇ ਦਾਣੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਦਂਤਕੇਸ਼ਾਂਬਰਾਦੀਨਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੋਧ੍ਯਾਨਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜੀ, ਵਾਲ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸ੍ਵਪਿ ਮਾਸੇषੁ ਵ੍ਰਤਿਨੋ ਯਤ੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਫਲ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਚਤੁਰ੍ष੍ਵਪਿ ਚ ਮਾਸੇषੁ ਨ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤੇ ਯਦਿ
ਜੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਅਵ੍ਰਤਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੋ ਯੇषਾਂ ਗਤੋ ਮੂਢਧਿਯਾਮਿਹ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਤਿਕ ਦਾ ਵਰਤ ਇੱਥੇ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਗਿਆ,
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਵਾ ਚਾਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਵਾ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਮਥਾਪਿ ਵਾ 4.2.60.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ, ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਜਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਂਤਰਂ ਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰ ਵ੍ਰਤਮੇਵ ਵਾ
ਇੱਕ ਦਿਨ ਛੱਡ ਕੇ ਵਰਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਕ੍ਸ਼ਵ੍ਰਤਂ ਵਾ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਮਾਸੋਪੋषਣਮੇਵ ਵਾ
ਪੱਖ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਉਪਵਾਸੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਕਾਹਾਰਂ ਪਯੋਹਾਰਂ ਫਲਾਹਾਰਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਦੂਧ ਜਾਂ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੂਰ੍ਜੇ ਵ੍ਰਤੀ ਨਰਃ
ਉਰਜੇ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਕਰੇ।
ਬਾਹੁਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਚ੍ਛੁਚਿਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਪੂਰਾ ਸਮਾਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੈ,
ਯਸ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕਿਕਂ ਮਾਸਮੁਪਵਾਸੈਃ ਸਮਾਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਾਕਾਹਾਰਪਯੋਹਾਰੈਰੂਰ੍ਜੋਂ ਯੈਰਤਿਵਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਉਰਜੇ ਨੂੰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੂਧ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਪਤ੍ਰਭੋਜੀ ਭਵੇਦੂਰ੍ਜੇ ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਰਜੇ ਵਿੱਚ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਾਂਸ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਯਮੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਸਰ੍ਪਿਃ ਪ੍ਰਪੂਰਿਤਮ੍
ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਛੱਡਣ ਸਮੇਂ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਦਾਨ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮਧੁਤ੍ਯਾਗੇ ਘृਤਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਯਸਂ ਚ ਸਸ਼ਰ੍ਕਰਮ੍ 4.2.60.
ਸ਼ਹਦ ਛੱਡਣ ਸਮੇਂ, ਘੀ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਵਾਲਾ ਖੀਰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਂਧਕਾਰਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਦੀਪਦਾਨਤਃ 4.2.60.
ਜੋ ਪਾਪ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਾਤਿਕ ਵਿੱਚ ਦੀਵੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਬੋਧਕਰਣੀਂ ਮਮ 4.2.60.
ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੇਤਨਾ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਵੇषੋ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਿ 4.2.60.
ਇਸ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਵਲ ਦਵੈਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਨਂਦਕਾਨਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਾਂਚਨਦਂ ਤਤਃ 4.2.60.
ਫਿਰ ਆਨੰਦ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਪੰਜ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਾਣ੍ਯਪਿ ਕਾਨੀਹ ਤਾਨਿ ਮੇ ਕਥਯਾਚ੍ਯੁਤ
ਅਚ੍ਯੁਤ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਮਹਿਮਾਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਂਚਨਦਸ੍ਯ ਵੈ
ਪੰਜ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਚਮੁਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯਦਗ੍ਨਿਬਿਂਦੁਨਾ ਪृਚ੍ਛਿ ਮਾਧਵੋ ਦੈਤ੍ਯਸੂਦਨਃ
ਮਾਧਵ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗ ਦੇ ਬੂੰਦ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ—
ਮਾਧਵੇਨ ਯਥਾਚਕ੍ਸ਼ਿ ਮੁਨਯੇ ਚਾਗ੍ਨਿਬਿਂਦਵੇ
ਜਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਨੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੀ ਬੂੰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਆਦੌ ਪਾਦੋਦਕੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਮਾਦਿਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਦਿ-ਕੇਸ਼ਵ ਸਮਝੋ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇऽਮृਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯੇਰ੍ਚਯਂਤ੍ਯਾਦਿਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਅਵਿਮੁਕਤ, ਜੋ ਅਮਰ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜੋ ਆਦਿ-ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸਂਗਮੇਸ਼ਂ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯਾਦਿਕੇਸ਼ਵਃ
ਆਦਿ-ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਉੱਥੇ ਸੰਗਮੇਸ਼ ਦਾ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।