ਬਿਂਦੁਤੀਰ੍ਥਮਿਦਂ ਨਾਮ ਤਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ 'ਬਿੰਦੁ' ਨਾਲ 'ਬਿੰਦੁਤੀਰਥ' ਕਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਬਿਂਦੁਤੀਰ੍ਥੇ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਪਰਾਯਣਃ
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬਿੰਦੁਤੀਰਥ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਪਿ ਪਾਪਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੋਹੇਨ ਮਾਨਵਃ '
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲਾ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ,
ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਥੋਸ੍ਤਿ ਦੇਹੋਯਂ ਯਾਵਨ੍ਨੇਂਦ੍ਰਿਯਵਿਕ੍ਲਵਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਰੀਰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਠੀਕ ਹਨ,
ਏਕਭਕ੍ਤੇਨ ਨਕ੍ਤੇਨ ਤਥੈਵਾਯਾਚਿਤੇਨ ਚ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਨਾਲ,
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਦੀਨਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਗੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤੈਃ ਸਂਸ਼ੋਧਿਤੇ ਦੇਹੇ ਧਰ੍ਮੋ ਵਸਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਲਃ
ਜਦ ਸਰੀਰ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸਤਤਂ ਚਰਿਤਵ੍ਯਾਨਿ ਮਾਨਵੈਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਦਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਯਦਿ ਮਾਨਵਃ 4.2.60.
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ,
ਭੂਸ਼ਯ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਨਿषੇਧਨਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੌਣਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਭੋਜਨ ਦੀ ਰੋਕ,
ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਚੈਵ ਤਦਰ੍ਥਾਚਰਣਂ ਪੁਨਃ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸ੍ਰਵਣ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣਾ,
ਪ੍ਰਭੂਤਾਂਕੁਰਬੀਜਾਢ੍ਯੇ ਦੇਸ਼ੇ ਚਾਪਿ ਗਤਾਗਤਮ੍
ਅਤੇ ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਣਾ-ਜਾਣਾ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਬੀਜ ਪੈਦੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ,
ਅਸਂਭਾष੍ਯਾ ਨ ਸਂਭਾष੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਚਤੁਰਮਾਸ ਦੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਣ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿष੍ਪਾਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਸੂਰਾਂਸ਼੍ਚ ਕੋਦ੍ਰਵਾਨ੍ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤੀ
ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਟਰ, ਮਸੂਰ ਅਤੇ ਕੋਦਰ ਦੇ ਦਾਣੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਦਂਤਕੇਸ਼ਾਂਬਰਾਦੀਨਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੋਧ੍ਯਾਨਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜੀ, ਵਾਲ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸ੍ਵਪਿ ਮਾਸੇषੁ ਵ੍ਰਤਿਨੋ ਯਤ੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਫਲ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਚਤੁਰ੍ष੍ਵਪਿ ਚ ਮਾਸੇषੁ ਨ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤੇ ਯਦਿ
ਜੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਅਵ੍ਰਤਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੋ ਯੇषਾਂ ਗਤੋ ਮੂਢਧਿਯਾਮਿਹ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਤਿਕ ਦਾ ਵਰਤ ਇੱਥੇ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਗਿਆ,
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਵਾ ਚਾਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਵਾ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਮਥਾਪਿ ਵਾ 4.2.60.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ, ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਜਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਂਤਰਂ ਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰ ਵ੍ਰਤਮੇਵ ਵਾ
ਇੱਕ ਦਿਨ ਛੱਡ ਕੇ ਵਰਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਕ੍ਸ਼ਵ੍ਰਤਂ ਵਾ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਮਾਸੋਪੋषਣਮੇਵ ਵਾ
ਪੱਖ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਉਪਵਾਸੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਕਾਹਾਰਂ ਪਯੋਹਾਰਂ ਫਲਾਹਾਰਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਦੂਧ ਜਾਂ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੂਰ੍ਜੇ ਵ੍ਰਤੀ ਨਰਃ
ਉਰਜੇ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਕਰੇ।
ਬਾਹੁਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਚ੍ਛੁਚਿਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਪੂਰਾ ਸਮਾਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੈ,
ਯਸ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕਿਕਂ ਮਾਸਮੁਪਵਾਸੈਃ ਸਮਾਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਾਕਾਹਾਰਪਯੋਹਾਰੈਰੂਰ੍ਜੋਂ ਯੈਰਤਿਵਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਉਰਜੇ ਨੂੰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੂਧ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਪਤ੍ਰਭੋਜੀ ਭਵੇਦੂਰ੍ਜੇ ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਰਜੇ ਵਿੱਚ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਾਂਸ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਯਮੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਸਰ੍ਪਿਃ ਪ੍ਰਪੂਰਿਤਮ੍
ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਛੱਡਣ ਸਮੇਂ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਦਾਨ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮਧੁਤ੍ਯਾਗੇ ਘृਤਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਯਸਂ ਚ ਸਸ਼ਰ੍ਕਰਮ੍ 4.2.60.
ਸ਼ਹਦ ਛੱਡਣ ਸਮੇਂ, ਘੀ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਵਾਲਾ ਖੀਰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਂਧਕਾਰਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਦੀਪਦਾਨਤਃ 4.2.60.
ਜੋ ਪਾਪ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਾਤਿਕ ਵਿੱਚ ਦੀਵੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।