ਯੋ ਯਦ੍ਵਾਂਛਤਿ ਚਿਤ੍ਤੇ ਚ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਵਯਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਵਾਂਛਾ ਕृਤਾ ਹृਦਿ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉਸਦੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਰਮ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨਿਰ੍ਦੋषਾਸਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ 7.3.5.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰੁਕ ਜਾ; ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕismet ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਪਤੀ ਦੀ ਸਚੀ ਵਫਾਦਾਰ ਹੈਂ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽऽਕਾਸ਼ਗਤਾਂ ਵਾਣੀਂ ਦੇਵਦੂਤੇਨ ਭਾषਿਤਾਮ੍
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਈ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਦੇਵਦੂਤ ਨੇ ਬੋਲੀ,
ਅਹੋ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੋऽਯਮਪੂਰ੍ਵਃ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ
ਅਹੋ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੈਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਨਾਹਂ ਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵੇਦਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਯਃ ਪੁਨਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੋ ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ਕਾਮਰਹਿਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਮਰਦ ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪੁष੍ਪਫਲਾਨ੍ਯੇਵ ਤੀਰ੍ਥੇ ਚਾਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਇਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ,
ਨਿष੍ਕਾਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਨਵਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕृਤਾਰ੍ਥਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਚਮੁਚ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਜਲਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਕੁਣ੍ਡਂ ਪਾਪਹਰਂ ਨृਣਾਮ੍
ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਕੂੰਆ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮਤੀ ਚ ਸਮਾਨੀਤਾ ਤਪਸਾ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਤੇ ਗੋਮਤੀ ਦਰਿਆ ਵੀ ਉਥੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਲਿਆਈ ਗਈ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ऋषਿਧਾਨ੍ਯੇਨ ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਨृਪ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ—
ਅਤ੍ਰ ਗਾਥਾ ਪੁਰਾ ਗੀਤਾ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮ ਨਾ
ਇਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਦ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਗਾਥਾ ਗਾਈ ਸੀ।
ਕਿਂ ਗਯਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨੇਨ ਕਿਮਨ੍ਯੈਰ੍ਮਖਵਿਸ੍ਤਰੈਃ ਸ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਾਰਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਤ੍ਮਨਾ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਗਯਾ ਵਿਖੇ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ? ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਤ੍ਰੈਵਾਰੁਂਧਤੀ ਸਾਧ੍ਵੀ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਾਧਵੀ ਅਰੁੰਧਤੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਬਾਲ੍ਯੇ ਵਯਸਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕੇ ਯੌਵਨੇऽਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਪਾਪ ਬਚਪਨ, ਬੁਢਾਪੇ ਜਾਂ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—
ਦੀਪਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਵਸਿष੍ਠਾਗ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਕਾ ਰਜਨੀਂ ਨਯੇਤ੍ 7.3.6.
ਜੋ ਉਥੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੈ—
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਿਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਵਸਿष੍ਠਾਗ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਚ ਵਸਿष੍ਠਾਗ੍ਰੇ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਜੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਸ੍ਰਾਵਣ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ—
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯष੍ਟਸ਼ਤਂ ਜਪੇਤ੍
ਜੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਠ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪਦਾ ਹੈ—
ਵਾਮਦੇਵਂ ਯਜੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਦਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਉਥੇ ਵਾਮਦੇਵ ਦਾ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੋऽਸੌ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਜਤਨ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਰਾਜਨ੍ਵਾਮਦੇਵਂ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਵਾਮਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੁਪੁਣ੍ਯਮਚਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ—