ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਗਿਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰਗ੍ਨਿਬਿਂਦੁਰ੍ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਗਨਿਬਿੰਦੂ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਨੇ
ਮਾਪਤੇ ਮਮ ਨਾਮ੍ਨਾਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪਂਚਨਦੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਮਾਪਤ, ਪੰਜ ਦਰਿਆ ਦੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ।
ਯੇਤ੍ਰ ਪਂਚਨਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗਤ੍ਵਾ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰੇष੍ਵਪਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਪੰਜ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਯੇਤੁ ਪਂਚਨਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਭਜਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਭਜਦੇ ਹਨ,
ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨੋऽਰ੍ਧੇਨ ਮੇ ਨਾਮ ਮਯਾ ਸਹ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹੇਗਾ।
ਬਿਂਦੁਮਾਧਵ ਇਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਮਮ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਮੇਰਾ ਨਾਮ 'ਬਿੰਦੁਮਾਧਵ' ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯੇ ਮਾਮਤ੍ਰ ਨਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯੇ ਪਂਚਨਦੇ ਹ੍ਰਦੇ
ਜੋ ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ, ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਵਸੁਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਿਰ੍ਵਾਣਸਂਜ੍ਞਿਕਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਯੈਰ੍ਨ ਪਂਚਨਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਸੁਭਿਃ ਪ੍ਰੀਣਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ 4.2.60.
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਹਨ, ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤ ਏਵ ਧਨ੍ਯਾ ਲੋਕੇਸ੍ਮਿਨ੍ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਤ ਏਵ ਹਿ
ਇਹੀ ਲੋਕ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਧਨਵੰਤ ਹਨ, ਇਹੀ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਬਿਂਦੁਤੀਰ੍ਥਮਿਦਂ ਨਾਮ ਤਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ 'ਬਿੰਦੁ' ਨਾਲ 'ਬਿੰਦੁਤੀਰਥ' ਕਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਬਿਂਦੁਤੀਰ੍ਥੇ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਪਰਾਯਣਃ
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬਿੰਦੁਤੀਰਥ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਪਿ ਪਾਪਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੋਹੇਨ ਮਾਨਵਃ '
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲਾ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ,
ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਥੋਸ੍ਤਿ ਦੇਹੋਯਂ ਯਾਵਨ੍ਨੇਂਦ੍ਰਿਯਵਿਕ੍ਲਵਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਰੀਰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਠੀਕ ਹਨ,
ਏਕਭਕ੍ਤੇਨ ਨਕ੍ਤੇਨ ਤਥੈਵਾਯਾਚਿਤੇਨ ਚ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਨਾਲ,
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਦੀਨਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਗੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤੈਃ ਸਂਸ਼ੋਧਿਤੇ ਦੇਹੇ ਧਰ੍ਮੋ ਵਸਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਲਃ
ਜਦ ਸਰੀਰ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸਤਤਂ ਚਰਿਤਵ੍ਯਾਨਿ ਮਾਨਵੈਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਦਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਯਦਿ ਮਾਨਵਃ 4.2.60.
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ,
ਭੂਸ਼ਯ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਨਿषੇਧਨਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੌਣਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਭੋਜਨ ਦੀ ਰੋਕ,
ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਚੈਵ ਤਦਰ੍ਥਾਚਰਣਂ ਪੁਨਃ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸ੍ਰਵਣ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣਾ,
ਪ੍ਰਭੂਤਾਂਕੁਰਬੀਜਾਢ੍ਯੇ ਦੇਸ਼ੇ ਚਾਪਿ ਗਤਾਗਤਮ੍
ਅਤੇ ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਣਾ-ਜਾਣਾ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਬੀਜ ਪੈਦੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ,
ਅਸਂਭਾष੍ਯਾ ਨ ਸਂਭਾष੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਚਤੁਰਮਾਸ ਦੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਣ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿष੍ਪਾਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਸੂਰਾਂਸ਼੍ਚ ਕੋਦ੍ਰਵਾਨ੍ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤੀ
ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਟਰ, ਮਸੂਰ ਅਤੇ ਕੋਦਰ ਦੇ ਦਾਣੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਦਂਤਕੇਸ਼ਾਂਬਰਾਦੀਨਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੋਧ੍ਯਾਨਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜੀ, ਵਾਲ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸ੍ਵਪਿ ਮਾਸੇषੁ ਵ੍ਰਤਿਨੋ ਯਤ੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਫਲ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਚਤੁਰ੍ष੍ਵਪਿ ਚ ਮਾਸੇषੁ ਨ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤੇ ਯਦਿ
ਜੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਅਵ੍ਰਤਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੋ ਯੇषਾਂ ਗਤੋ ਮੂਢਧਿਯਾਮਿਹ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਤਿਕ ਦਾ ਵਰਤ ਇੱਥੇ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਗਿਆ,
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਵਾ ਚਾਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਵਾ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਮਥਾਪਿ ਵਾ 4.2.60.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ, ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਜਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਂਤਰਂ ਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰ ਵ੍ਰਤਮੇਵ ਵਾ
ਇੱਕ ਦਿਨ ਛੱਡ ਕੇ ਵਰਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।