ਮੁਨੇ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਦਦਾਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਜੋ ਵਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੰਗ ਲੈ, ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਆਦਾਵੇਵ ਹਿ ਤਿष੍ਠਾਸੁਰਹਮਤ੍ਰ ਤਪੋਨਿਧੇ
ਹੇ ਤਪ ਦੀ ਖਜਾਨਾ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਾਸ਼ੀਂ ਸੁਦੁਰ੍ਮੇਧਾਃ ਕਸ੍ਤ੍ਯਜੇਜ੍ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ਯਦਿ
ਕੌਣ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਕਾਸੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਭਟਕਾ ਕੇ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਲ੍ਪੀਯਸਾ ਸ਼੍ਰਮੇਣੇਹ ਵਪੁषੋ ਵ੍ਯਯਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਇੱਥੇ, ਸਿਰਫ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ।
ਵਿਨਿਮਯ੍ਯ ਜਰਾਜੀਰ੍ਣਂ ਦੇਹਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮਤ੍ਰ ਵੈ
ਇੱਥੇ, ਜਰ-ਜੀਰਣ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਵਾਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤਪੋਭਿਰ੍ਨ ਵਾ ਦਾਨੈਰ੍ਨ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਨਾ ਤਪ ਨਾਲ, ਨਾ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਪਿ ਯੋਗਂ ਹਿ ਯੁਂਜਾਨਾ ਯੋਗਿਨੋ ਯਤਮਾਨਸਾਃ
ਯੋਗੀ ਵੀ, ਜੋ ਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਪਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਇਦਮੇਵ ਮਹਾਦਾਨਮਿਦਮੇਵ ਮਹਤ੍ਤਪਃ
ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਹੈ, ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤਪ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਜਗਤਿ ਸ ਏਵ ਵਿਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ 4.2.60.
ਉਹੀ ਜਗਤ ਵਿਚ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਚਾਤ੍ਰ ਯਾਵਤ੍ਕਾਸ਼ੀ ਮੁਨੇ ਤ੍ਵਿਹ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਦ ਤਕ ਕਾਸੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਗਿਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰਗ੍ਨਿਬਿਂਦੁਰ੍ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਗਨਿਬਿੰਦੂ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਨੇ
ਮਾਪਤੇ ਮਮ ਨਾਮ੍ਨਾਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪਂਚਨਦੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਮਾਪਤ, ਪੰਜ ਦਰਿਆ ਦੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ।
ਯੇਤ੍ਰ ਪਂਚਨਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗਤ੍ਵਾ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰੇष੍ਵਪਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਪੰਜ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਯੇਤੁ ਪਂਚਨਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਭਜਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਭਜਦੇ ਹਨ,
ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨੋऽਰ੍ਧੇਨ ਮੇ ਨਾਮ ਮਯਾ ਸਹ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹੇਗਾ।
ਬਿਂਦੁਮਾਧਵ ਇਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਮਮ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਮੇਰਾ ਨਾਮ 'ਬਿੰਦੁਮਾਧਵ' ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯੇ ਮਾਮਤ੍ਰ ਨਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯੇ ਪਂਚਨਦੇ ਹ੍ਰਦੇ
ਜੋ ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ, ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਵਸੁਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਿਰ੍ਵਾਣਸਂਜ੍ਞਿਕਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਯੈਰ੍ਨ ਪਂਚਨਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਸੁਭਿਃ ਪ੍ਰੀਣਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ 4.2.60.
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ ਹਨ, ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤ ਏਵ ਧਨ੍ਯਾ ਲੋਕੇਸ੍ਮਿਨ੍ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਤ ਏਵ ਹਿ
ਇਹੀ ਲੋਕ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਧਨਵੰਤ ਹਨ, ਇਹੀ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਬਿਂਦੁਤੀਰ੍ਥਮਿਦਂ ਨਾਮ ਤਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ 'ਬਿੰਦੁ' ਨਾਲ 'ਬਿੰਦੁਤੀਰਥ' ਕਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਬਿਂਦੁਤੀਰ੍ਥੇ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਪਰਾਯਣਃ
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬਿੰਦੁਤੀਰਥ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਪਿ ਪਾਪਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੋਹੇਨ ਮਾਨਵਃ '
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲਾ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ,
ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਥੋਸ੍ਤਿ ਦੇਹੋਯਂ ਯਾਵਨ੍ਨੇਂਦ੍ਰਿਯਵਿਕ੍ਲਵਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਰੀਰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਠੀਕ ਹਨ,
ਏਕਭਕ੍ਤੇਨ ਨਕ੍ਤੇਨ ਤਥੈਵਾਯਾਚਿਤੇਨ ਚ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਨਾਲ,
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਦੀਨਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਗੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤੈਃ ਸਂਸ਼ੋਧਿਤੇ ਦੇਹੇ ਧਰ੍ਮੋ ਵਸਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਲਃ
ਜਦ ਸਰੀਰ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸਤਤਂ ਚਰਿਤਵ੍ਯਾਨਿ ਮਾਨਵੈਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਦਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਯਦਿ ਮਾਨਵਃ 4.2.60.
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ,
ਭੂਸ਼ਯ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਨਿषੇਧਨਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੌਣਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਭੋਜਨ ਦੀ ਰੋਕ,