ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਧੀਮਾਨ੍ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਪਲ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗਤ੍ਯ ਮਂਦਰਾਦਦ੍ਰੇਰੁਪੇਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਉਪੇਂਦਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲਾ,
ਦਿਵੋ ਦਾਸਂ ਮਹੀਪਾਲਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਟ੍ਯ ਸ੍ਵਮਾਯਯਾ
ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦਾਸਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਿਮਾਨਂ ਪਰਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਸੁਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ,
ਉਵਾਚ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਪੁਂਡਰੀਕਵਿਲੋਚਨਃ
ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ, ਬੋਲੇ।
ਕ੍ਵ ਕ੍ਸ਼ੀਰਨੀਰਧੌ ਸਂਤਿ ਤਾਵਂਤੋ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ਗੁਣਾਃ
ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਇੰਨੇ ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਹਨ?
ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪੇਪਿ ਸਾਮਗ੍ਰੀ ਕ੍ਵ ਗੁਣਾਨਾਂ ਗਰੀਯਸੀ
ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਧੀਕਤਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?
ਮੁਦੇ ਕੌਮੋਦਕੀ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਨ ਮਮ ਜਾਯਤੇ
ਕੌਮੋਦਕੀ ਗਦਾ ਦਾ ਛੂਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਨ ਕ੍ਸ਼ੀਰਨੀਰਧਿਜਯਾ ਸੁਖਂ ਮੇ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟਗਾਤ੍ਰਯਾ 4.2.60.
ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਦੇਹ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਇਤ੍ਥਂ ਪਂਚਨਦੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਨੀਰਧਿਜਾਧਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਤੀਰ ਤੇ, ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਮਾਧਵ ਨੇ
ਆਨਂਦਕਾਨਨਭਵਂ ਦਿਵੋਦਾਸ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਤੇਃ
ਆਨੰਦ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸ।
ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਟਃ ਸਂਹृष੍ਟਃ ਸੁਦृष੍ਟਿਰ੍ਵਿष੍ਟਰਸ਼੍ਰਵਾਃ
ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਚੋਖੀ ਨਜ਼ਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ।
ਸ ऋषਿਸ੍ਤਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਂਖਪਦ੍ਮਗਦਾਚਕ੍ਰ ਚਂਚਤ੍ਕਰਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਸੰਖ, ਕਮਲ, ਗਦਾ ਤੇ ਚਕਰ ਸੀ।
ਸੁਨੀਲੇਂਦੀਵਰਰੁਚਿਂ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧ ਮਧੁਰਾਕृਤਿਮ੍
ਗੂੜ੍ਹ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਚਮਕ, ਨਰਮ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਰੂਪ।
ਦਾਡਿਮੀਬੀਜਦਸ਼ਨਂ ਕਿਰੀਟਦ੍ਯੋਤਿਤਾਂਬਰਮ੍
ਦਾਣੇ ਵਾਲੇ ਦਾਦੀਮ ਦੇ ਬੀਜ ਵਰਗੇ ਦੰਦ, ਤਾਜ ਹੇਠਾਂ ਚਮਕਦੇ ਵਸਤ੍ਰ।
ਦਿਵ੍ਯਰ੍षਿਭਿਰ੍ਨਾਰਦਾਦ੍ਯੈਃ ਪਰਿਗੀਤਮਹੋਦਯਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਗਾਈ।
ਧृਤਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨੁਰ੍ਦਂਡਂ ਦਂਡਿਤਾਖਿਲਦਾਨਵਮ੍
ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਦੰਡ ਫੜਿਆ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਣ ਵਾਲਾ।
ਕੈਵਲ੍ਯਂ ਯਤ੍ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਿਰਾਕਾਰਮਗੋਚਰਮ੍ 4.2.60.
ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਪੂਰਨ ਮੁਕਤੀ, ਨਿਰਾਕਾਰ ਤੇ ਅਗੋਚਰ।
ਵੇਦਾਵਿਦੁਰ੍ਯਦਾਕਾਰਂ ਨੈਵੋਪਨਿषਦੋਦਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਰਣਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ।
ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਮੁਦਾਯੁਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਮਸ੍ਤਕਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮੌਲਿਬਦ੍ਧਕਰਾਂਜਲਿਃ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਪਂਚਨਦਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯਾਦਿ ਸੇਵਿਤੇ
ਉਥੇ, ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਮਾਰਕੰਡੇ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾ ਪੁਰੁषਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਹਸ੍ਰਪਾਤ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰੁਸ਼।
ਨਮਾਮਿ ਤੇ ਪਦਦ੍ਵਂਦ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦ੍ਵਂਦ੍ਵਨਿਵਾਰਕਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁੰਦਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ।
ਯਂ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਨਾਧਿਗਚ੍ਛਂਤਿ ਵਾਚੋ ਵਾਚਸ੍ਪਤੇਰਪਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਾਕ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ।
ਅਪਿ ਯੋ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਮਨਃਪ੍ਰਾਚਾਮਗੋਚਰਃ
ਜੋ ਭਾਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਹੈ, ਪਰ ਮਨ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਯਂ ਵਾਚੋ ਨ ਵਿਸ਼ਂਤੀਸ਼ਂ ਮਨਤੀਹ ਮਨੋ ਨ ਯਮ੍
ਜਿਸ ਤੱਕ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਮਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ।
ਯਸ੍ਯ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਿਤਂ ਵੇਦਾਃ ਸ षਡਂਗਪਦਕ੍ਰਮਾਃ 4.2.60.
ਜਿਨ੍ਹਾ ਦੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਹੀ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵੇਦ, ਪਦ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮ ਵਾਲੀ ਪਾਠ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤਂਦ੍ਰਿਤਮਨੋਬੁਦ੍ਧੀਂਦ੍ਰਿਯਾ ਯਂ ਸਨਕਾਦਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾ ਦੀ ਮਨ, ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਕਦੇ ਥਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸੰਕਾਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਧਿਆਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।