ਸਾਪ੍ਯਾਹ ਪਿਤਰਂ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਸ੍ਵਸ਼ਿਲਾਤ੍ਵਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਡਰੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪੱਥਰ ਕਿਉਂ ਬਣੀ।
ਮਾ ਭੈਃ ਪੁਤ੍ਰਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ੁਭੋਦਯਮ੍
'ਡਰ ਨਾ, ਧੀਏ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਚਂਦ੍ਰੋਦਯਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦ੍ਰਵੀਭੂਤਤਨੁਸ੍ਤਤਃ 4.2.59.
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਪਿਘਲ ਕੇ ਰਵਾਂ ਹੋ ਗਈ।
ਮਹਾਪਾਪਾਂਧਤਮਸਂ ਕਿਰਣਾਖ੍ਯਾ ਤਰਂਗਿਣੀ 4.2.59.
ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਹੈ।
ਆਦੌ ਧਰ੍ਮਨਦਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤੋ ਧੂਤਪਾਪਯਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਨਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਧੋ ਕੇ ਮਿਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋਪਿ ਮਿਲਿਤਾਗਤ੍ਯ ਕਿਰਣਾ ਰਵਿਣੈਧਿਤਾ
ਫਿਰ, ਮਿਲ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਕਿਰਣਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਂਚਨਦੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ 4.2.59.
ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਤੀਰ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ,
ਪਂਚਕੂਰ੍ਚੇਨ ਪੀਤੇਨ ਯਾਤ੍ਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰੁਦਾਹृਤਾ 4.2.59.
ਪੰਜ ਕੁਸਾਂ ਨਾਲ ਪੀਣ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਧਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਿਂਦੁਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਾਂਚਨਂ ਕृष੍ਣਲੋਨ੍ਮਿਤਮ੍ 4.2.59.
ਬਿੰਦੁਤੀਰਥ ਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਾਲੀ ਲੋਹ ਦੀ ਤੋਲ ਨਾਲ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਇਦਾਨੀਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾਧਵਾਵਿष੍ਕृਤਿਂ ਪਰਾਮ੍
ਸਕੰਦਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਾਧਵ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਧੀਮਾਨ੍ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਪਲ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗਤ੍ਯ ਮਂਦਰਾਦਦ੍ਰੇਰੁਪੇਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਉਪੇਂਦਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲਾ,
ਦਿਵੋ ਦਾਸਂ ਮਹੀਪਾਲਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਟ੍ਯ ਸ੍ਵਮਾਯਯਾ
ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦਾਸਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਿਮਾਨਂ ਪਰਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਸੁਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ,
ਉਵਾਚ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਪੁਂਡਰੀਕਵਿਲੋਚਨਃ
ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ, ਬੋਲੇ।
ਕ੍ਵ ਕ੍ਸ਼ੀਰਨੀਰਧੌ ਸਂਤਿ ਤਾਵਂਤੋ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ਗੁਣਾਃ
ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਇੰਨੇ ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਹਨ?
ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪੇਪਿ ਸਾਮਗ੍ਰੀ ਕ੍ਵ ਗੁਣਾਨਾਂ ਗਰੀਯਸੀ
ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਧੀਕਤਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?
ਮੁਦੇ ਕੌਮੋਦਕੀ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਨ ਮਮ ਜਾਯਤੇ
ਕੌਮੋਦਕੀ ਗਦਾ ਦਾ ਛੂਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਨ ਕ੍ਸ਼ੀਰਨੀਰਧਿਜਯਾ ਸੁਖਂ ਮੇ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟਗਾਤ੍ਰਯਾ 4.2.60.
ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਦੇਹ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਇਤ੍ਥਂ ਪਂਚਨਦੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਨੀਰਧਿਜਾਧਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਤੀਰ ਤੇ, ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਮਾਧਵ ਨੇ
ਆਨਂਦਕਾਨਨਭਵਂ ਦਿਵੋਦਾਸ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਤੇਃ
ਆਨੰਦ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸ।
ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਟਃ ਸਂਹृष੍ਟਃ ਸੁਦृष੍ਟਿਰ੍ਵਿष੍ਟਰਸ਼੍ਰਵਾਃ
ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਚੋਖੀ ਨਜ਼ਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ।
ਸ ऋषਿਸ੍ਤਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਂਖਪਦ੍ਮਗਦਾਚਕ੍ਰ ਚਂਚਤ੍ਕਰਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਸੰਖ, ਕਮਲ, ਗਦਾ ਤੇ ਚਕਰ ਸੀ।
ਸੁਨੀਲੇਂਦੀਵਰਰੁਚਿਂ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧ ਮਧੁਰਾਕृਤਿਮ੍
ਗੂੜ੍ਹ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਚਮਕ, ਨਰਮ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਰੂਪ।
ਦਾਡਿਮੀਬੀਜਦਸ਼ਨਂ ਕਿਰੀਟਦ੍ਯੋਤਿਤਾਂਬਰਮ੍
ਦਾਣੇ ਵਾਲੇ ਦਾਦੀਮ ਦੇ ਬੀਜ ਵਰਗੇ ਦੰਦ, ਤਾਜ ਹੇਠਾਂ ਚਮਕਦੇ ਵਸਤ੍ਰ।
ਦਿਵ੍ਯਰ੍षਿਭਿਰ੍ਨਾਰਦਾਦ੍ਯੈਃ ਪਰਿਗੀਤਮਹੋਦਯਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਗਾਈ।
ਧृਤਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨੁਰ੍ਦਂਡਂ ਦਂਡਿਤਾਖਿਲਦਾਨਵਮ੍
ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਦੰਡ ਫੜਿਆ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਣ ਵਾਲਾ।
ਕੈਵਲ੍ਯਂ ਯਤ੍ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਿਰਾਕਾਰਮਗੋਚਰਮ੍ 4.2.60.
ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਪੂਰਨ ਮੁਕਤੀ, ਨਿਰਾਕਾਰ ਤੇ ਅਗੋਚਰ।
ਵੇਦਾਵਿਦੁਰ੍ਯਦਾਕਾਰਂ ਨੈਵੋਪਨਿषਦੋਦਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਰਣਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ।