ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਵਰੁਹ੍ਯ ਵृषੇਂਦ੍ਰਤਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹੇਠਾਂ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ,
ਯਦਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ,
ਯਦ੍ਦੁष੍ਪ੍ਰਸਾਧ੍ਯਂ ਹਿ ਪਿਤੁਰਪਿ ਤ੍ਰਿਜਗਤੀਤਲੇ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ,
ਅਨੇਨ ਗਜਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਬੁਦ੍ਧਿਵਿਭਵੇਰਿਹ
ਇਸ ਹਾਥੀ-ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ,
ਪੁਤ੍ਰਵਾਨਹਮੇਵਾਸ੍ਮਿ ਯਚ੍ਚ ਮੇ ਚਿਰਚਿਂਤਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਜੋ ਮੈਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰੀਹਰ੍ਤਾ ਪੁਰੁਹੂਤਾਦਿਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਵਿਘ੍ਨਵਿਘ੍ਨਸ਼ਮਨ ਮਹਾਵਿਘ੍ਨੈਕਵਿਘ੍ਨਕृਤ੍
ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਇਕੱਲੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ,
ਜਯ ਸਰ੍ਵਗਣਾਧੀਸ਼ ਜਯ ਸਰ੍ਵ ਗਣਾਗ੍ਰਣੀਃ
ਸਭ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਸਭ ਗਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਜਯ ਸਰ੍ਵਗ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯੇਕਸ਼ੇਵਧੇ
ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਸਭ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਅਕਲ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਖਜਾਨਾ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਮਾਂਗਲ੍ਯ ਜਯ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲ 4.2.57.
ਸਭ ਮੰਗਲ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਮੰਗਲ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਜਯ ਸृष੍ਟਿਕृਤਾਂ ਵਂਦ੍ਯ ਜਯ ਸ੍ਥਿਤਿਕृਤਾਨਤ
ਸਿਰਜਣਹਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਸਿਦ੍ਧਵਂਦ੍ਯਪਦਾਂਭੋਜ ਜਯਸਿਦ੍ਧਿਵਿਧਾਯਕ
ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਕਮਲ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਤੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ!
ਅਸ਼ੇषਗੁਣਨਿਰ੍ਮਾਣ ਗੁਣਾਤੀਤ ਗੁਣਾਗ੍ਰਣੀ
ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ,
ਜਯ ਸਰ੍ਵਬਲਾਧੀਸ਼ ਬਲਾਰਾਤਿ ਬਲਪ੍ਰਦ
ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਤਾਕਤ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!
ਅਨਂਤਮਹਿਮਾਧਾਰ ਧਰਾਧਰ ਵਿਦਾਰਣ
ਅਨੰਤ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਠਾਠਾਂ ਨਾਲ ਝਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂਨਮਂਤਿ ਕਰੁਣਾਮਯ ਦਿਵ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੈਨਸਾਮਪਿ ਭੁਵੋ ਭੁਵਿਮੁਕ੍ਤਿਭਾਜਃ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦਇਆ ਦੇ ਮੂਲ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਵਿਘ੍ਨਰਾਜ ਭਵਤਾ ਕਰੁਣਾਕਟਾਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਤਲੇ ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਮਤ੍ਰ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੂੰ, ਵਿੱਘਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਿਗਾਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਸਾਰੇ ਵਿੱਘਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਨਤਵਿਘ੍ਨਵਿਘਾਤਦਕ੍ਸ਼ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀਹृਦਯਪਂਕਜਤਿਗ੍ਮਰਸ਼੍ਮੇ
ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਮਨ ਕਰ ਕੇ ਵਿੱਘਨ ਦੂਰ ਕਰਨ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਹ ਦਾਖਸ਼ਾਯਣੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ-ਕਮਲ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਯੇ ਸ਼ੀਲਯਂਤਿ ਸਤਤਂ ਭਵਤੋਂਘ੍ਰਿਯੁਗ੍ਮਂ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮृਦ੍ਧਿਭਾਜਃ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਿਆਂ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਭਰਵਾਂਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਕਾਰਣਂ ਪਰਮਕਾਰਣਕਾਰਣਾਨਾਂ ਵੇਦ੍ਯੋਸਿ ਵੇਦਵਿਦੁषਾਂ ਸਤਤਂ ਤ੍ਵਮੇਕਃ 4.2.57.
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸੱਚੇ ਵੇਦ-ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦਾ ਵਿਦਂਤਿ ਨ ਯਥਾਰ੍ਥਤਯਾ ਭਵਂਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋਪਿ ਨ ਚਰਾਚਰ ਸੂਤ੍ਰਧਾਰ
ਵੇਦ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ 'ਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ, ਹਲੇ ਤੂੰ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਦ੍ਦੁष੍ਟਦृष੍ਟਿਵਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਨਿਹਤਾਨ੍ਨਿਹਨ੍ਮਿ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪੁਰਾਂਧਕਜਲਂਧਰਮੁਖ੍ਯਕਾਂਸ਼੍ਚ
ਤੇਰੀ ਤਿੱਖੀ ਨਿਗਾਹ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੈਤ—ਅੰਧਕ ਤੇ ਜਲੰਧਰ ਆਦਿ—ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ।
ਅਨ੍ਵੇषਣੇ ਢੁਂਢਿਰਯਂ ਪ੍ਰਥਿਤੋਸ੍ਤਿਧਾਤੁਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਢੁਂਢਿਤਤਯਾ ਤਵ ਢੁਂਢਿ ਨਾਮ
ਖੋਜਣ 'ਚ ਇਹ ਢੂੰਢੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਸਰੂਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਖੋਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਢੂੰਢੀ ਹੈ।
ਢੁਂਢੇ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਪੁਰਤਸ੍ਤਵਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਯੋ ਮਾਂ ਨਮਸ੍ਯਤਿ ਪੁਮਾਨਿਹ ਕਾਸ਼ਿਵਾਸੀ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਪੈਰ-ਕਮਲ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਢੂੰਢੀ, ਉਹ ਇਸ ਜਨਮ 'ਚ ਕਾਸੀ ਦਾ ਵਾਸੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਪ੍ਰਥਮਤੋ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਮੁਦ੍ਧੂਲਿਤਾਂਘ੍ਰਿਯੁਗਲਸ੍ਤੁ ਸਚੈਲਮਾਸ਼ੁ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ—
ਸਾਮੋਦਮੋਦਕਭਰੈਰ੍ਵਰਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਃ ਸੁਗਂਧਬਹੁਲੈਰਨੁਲੇਪਨੈਸ਼੍ਚ
—ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਮੋਦਕਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਵਧੀਆ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲੇਪ ਨਾਲ—
ਤੀਰ੍ਥਾਂਤਰਾਣਿ ਚ ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਵਰ੍ਜਿਤੋਪਿ ਸਂਸਾਧਯਨ੍ਨਿਹ ਭਵਤ੍ਕਰੁਣਾਕਟਾਕ੍ਸ਼ੈਃ
—ਜੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਛੱਡ ਵੀ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ-ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਨਮਤਿ ਢੁਂ ਢਿਵਿਨਾਯਕਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਗੇ ਪ੍ਰਤਿਹਤਾਖਿਲਵਿਘ੍ਨਸਂਘਃ
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਢੂੰਢੀ ਵਿਨਾਇਕ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿੱਘਨ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਨਾਮ ਤੇ ਜਪਤਿ ਢੁਂਢਿਵਿਨਾਯਕਸ੍ਯ ਤਂ ਵੈ ਜਪਂਤ੍ਯਨੁਦਿਨਂ ਹृਦਿ ਸਿਦ੍ਧਯੋष੍ਟੌ
ਜੋ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਢੂੰਢੀ ਵਿਨਾਇਕ, ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ 'ਚ ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਆਪ ਹੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਮੰਤਰ ਜਪਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੂਰੇ ਸ੍ਥਿਤੋਪ੍ਯਹਰਹਸ੍ਤਵ ਪਾਦਪੀਠਂ ਯਃ ਸਂਸ੍ਮਰੇਤ੍ਸਕਲਸਿਦ੍ਧਿਦ ਢੁਂਢਿਰਾਜ 4.2.57.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪੀਠ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਢੂੰਢੀ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।