ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਵਤੀ ਤੇ ਧੀਰ੍ਨ ਤਥਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਸੱਚੀ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਮੱਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਦਾਂਤਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ, ਸੰਜਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ—
ਸ਼ਾਸਿਤੇਯਂ ਮਯਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਨ ਤਥਾਨ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਮੈਂ ਹੀ ਸਚੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਾਈ ਹੈ, ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ।
ਨਿਜੌਰਸੇਭ੍ਯੋਪ੍ਯਧਿਕਂ ਰਾਤ੍ਰਿਂਦਿਵਮਤਂਦ੍ਰਿਤਮ੍ 4.2.56.
ਰਾਤ-ਦਿਨ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਥੱਕੇ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਪਾਦਾਰ੍ਚਨਾਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਸੁਕृਤਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਨਾਪਰਮ੍
ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪੁੰਨ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਨਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਮਿਵ ਮੇ ਚੇਤਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਬੇਪਰਵਾਹ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ।
ਏਕਾਂਤੇ ਤਤ੍ਤੁ ਪृष੍ਟੇਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਧਿਯਾ ਸਦਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸਦਾ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਹੀ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਮਾਤ੍ਯੇਨਾਪ੍ਯਪृष੍ਟੇਨ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨृਪਾਗ੍ਰਤਃ
ਮੰਤਰੀ ਵੀ, ਜੇ ਨਾ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇ, ਰਾਜੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣੀ।
ਪृष੍ਟਸ਼੍ਚੇਤ੍ਕਥਯਾਮੀਹ ਮਾ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁ ਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਪਰ ਜੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਨਾਯਥਾਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
ਸੁਣੋ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ।
ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਯਸ਼ਸਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਂਪਨ੍ਨੋਸ੍ਤਿ ਭਵਾਨ੍ਯਥਾ
ਤੁਸੀਂ ਪੁੰਨ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ।
ਸੁਧਿਯਾ ਤ੍ਵਾਂ ਗੁਰੁਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸੁਧਾਕਰਮ੍
ਤੇਰੀ ਅਕਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚੰਦ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਭਂਜਨੋ ਬਲੇਨਾਸਿ ਸ਼੍ਰੀਦੋਸਿ ਸ਼੍ਰੀਸਮਰ੍ਪਣੈਃ
ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਦੁष੍ਟਪਾਸ਼ਯਿਤਾ ਪਾਸ਼ੀ ਯਮੋ ਨਿਯਮਨੇऽਸਤਾਮ੍ 4.2.56.
ਤੂੰ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿਚ ਯਮ ਵਾਂਗ ਹੈਂ।
ਮਰ੍ਯਾਦਯਾ ਭਵਾਨਬ੍ਧਿਰ੍ਮਹਤ੍ਤ੍ਵੇ ਹਿਮਵਾਨਸਿ
ਮਰਯਾਦਾ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈਂ; ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਚ ਹਿਮਾਲਾ ਵਾਂਗ।
ਸਂਤਾਪਹਰ੍ਤਾਂਬੁਦਵਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰੋ ਗਾਂਗਨਾਮਵਤ੍
ਤੂੰ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਨਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ।
ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਂਹਾਰਰੂਪੇਣ ਪਾਲਨੇਨ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਤੂੰ ਵਿਨਾਸ਼ ਵਿਚ ਰੁਦਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਣਿਪਦ੍ਮੇ ਕਮਲਾ ਤ੍ਵਤ੍ਕ੍ਰੋਧੇਸ੍ਤਿ ਹਲਾਹਲਃ
ਤੇਰੇ ਹਥ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕਿਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਿ ਭੂਜਾਨੌ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ਹ੍ਯਸਿ
ਫਿਰ ਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ।
ਆਰਭ੍ਯਾਦ੍ਯ ਦਿਨਾਦ੍ਭੂਪ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽष੍ਟਾਦਸ਼ੇਹਨਿ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਰਾਜਾ, ਅਠਾਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਸਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਵਿਚਾਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹਿਚਕਚਾਹਟ ਦੇ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਲਬ੍ਧਾਨੁਜ੍ਞੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਅਨੁਮਤੀ ਲੈ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਵਿਜ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਇਤ੍ਥਂ ਵਿਘ੍ਨਜਿਤਾ ਸਰ੍ਵਾ ਪੁਰੀ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਵਸ਼ੀਕृਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯਮਿਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਤੋ ਮਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਘ੍ਨਜਿਤ੍ 4.2.56.
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਕੇ ਕਿ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਿਘਨਜਿਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਦਾ ਸ ਨ ਦਿਵੋਦਾਸਃ ਪ੍ਰਾਗਾਸੀਤ੍ਕੁਂਭਸਂਭਵ
ਜਦੋਂ ਦਿਵੋਦਾਸ, ਕੁੰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਜੇ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ ਸੀ,
ਦਿਵੋਦਾਸੇ ਨਰਪਤੌ ਵਿष੍ਣੁਨੋਚ੍ਚਾਟਿਤੇ ਸਤਿ
ਦਿਵੋਦਾਸ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ,
ਸ੍ਵਯਮਾਗਤ੍ਯ ਦੇਵੇਨ ਮਂਦਰਾਤ੍ਸੁਂਦਰਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਾ ਆਪ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕਥਂ ਚ ਬਹੁਧਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ ਚਕਾਰ ਵਿਨਾਯਕਃ
ਅਤੇ ਵਿਘਨਾਯਕ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ?
ਕੇਨਕੇਨ ਸ ਵੈ ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਾਸ਼ਿਪੁਰ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਾਸ਼ੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿਹੜੇ-ਕਿਹੜੇ ਨਾਂਅਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਸੀ?
ਇਤ੍ਯੁਦੀਰਿਤਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਕੁਂਭਯੋਨੇਃ षਡਾਨਨਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਕੁੰਭਯੋਨੀ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਛੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਸਕੰਦਾ...