ਆਨਂਦਕਾਨਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੇ ਨਿਰਾਨਂਦਭੂਮਿਕਾਮ੍
ਜੋ ਆਨੰਦ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਆਨੰਦ ਰਹਿਤ ਭੂਮਿ ਤੋਂ ਆਏ,
ਅਦ੍ਯੈਵ ਵਾਸ੍ਤੁਮਰਣਂ ਬਹੁਕਾਲਾਂਤਰੇਪਿ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਅੱਜ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਜਾਂ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ,
ਅਵਸ਼੍ਯਂਭਾਵਿਨੋ ਭਾਵਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਪਦੇਪਦੇ 4.2.55.
ਜੋ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਪੜਾਅ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ,
ਵਰਂ ਵਿਘ੍ਨਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੋਢਵ੍ਯਾਨਿ ਪਦੇਪਦੇ
ਹਰ ਪੜਾਅ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਸਹਿਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ,
ਕਿਯਨ੍ਨਿਮੇषਸਂਭੋਗ੍ਯਾਃ ਸਂਤਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਃ ਪਦੇਪਦੇ
ਕਿੰਨਾ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਪੜਾਅ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,
ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥੋ ਹ੍ਯਹਂ ਨਾਥਃ ਕਾਸ਼ਿਕਾਮੁਕ੍ਤਿਕਾਸ਼ਿਕਾ
ਮੈਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ, ਕਾਸਿਕਾ ਕਾਸੀ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੈ,
ਪਂਚਕ੍ਰੋਸ਼੍ਯਾਪਰਿਮਿਤਾ ਤਨੁਰੇषਾ ਪੁਰੀ ਮਮ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਦੇਹ ਪੰਜ ਕ੍ਰੋਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਪੁਰੀ ਹੈ,
ਸਂਸਾਰਭਾਰਖਿਨ੍ਨਾਨਾਂ ਯਾਤਾਯਾਤਕृਤਾਂ ਸਦਾ
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਮਂਡਪਃ ਕਲ੍ਪਵਲ੍ਲੀਨਾਂ ਮਨੋਰਥਫਲੈਰਲਮ੍
ਇਹ ਮੰਡਪ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਚਾਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੇਰਿਯਂ ਛਤ੍ਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਤਾਪਹृਤ੍
ਇਹ ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਛਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਾਣਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪਰਿਵਾਂਛਂਤਿ ਲੀਲਯਾ
ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਮਮਾਨਂਦਵਨੇ ਯੇ ਵੈ ਨਿਰਂ ਤਰ ਵਨੌਕਸਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਆਨੰਦ ਭਰੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ—
ਨਿਰ੍ਮਮਂ ਚਾਪਿ ਨਿਰ੍ਮੋਹਂ ਯਾ ਮਾਮਪਿ ਵਿਮੋਹਯੇਤ੍ ।। 4.2.55.
ਜੋ ਮਲਕੀਅਤ ਅਤੇ ਭਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਨਾਮਾਪਿ ਮਧੁਰਂ ਯਸ੍ਯਾਃ ਪਰਾਨਂਦਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਸ਼ੀਨਾਮਸੁਧਾਪਾਨਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਜੋ ਕਾਸੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪੀਦੇ ਹਨ—
ਮਮਤਾਰਹਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਮਮ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਮਲਕੀਅਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਵੀ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ।
ਰਹਸ੍ਯਮਿਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਇਹ ਰਾਜ਼ ਸਮਝ ਕੇ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ—
ਅਨ੍ਯਥਾ ਤਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨ੍ਯਃ ਸਰਵਿਃ ਸਪਿਤਾਮਹਃ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਯੋਗਿਨੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ—
ਅਤੀਵ ਭਦ੍ਰਂ ਸਂਜਾਤਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਤਿष੍ਠਤ੍ਸੁ ਤੇषੁ ਹਿ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਲਬ੍ਧਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਸ੍ਤਾਵਂਤਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਿਣਃ
ਜੋ ਉਥੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਾਨਪਿ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਿ ਮਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਪਰਿਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਚਾਰ੍ਯੇਤਿ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਮਾਹੂਯ ਗਜਾਨਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਗਜਾਨਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋਪਿ ਸਂਸਿਦ੍ਧਯੈ ਯਤਸ੍ਵ ਸਹਿਤੋ ਗਣੈਃ 4.2.55.
ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰੋ।
ਆਧਾਯ ਸ਼ਾਸਨਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਗਣਾਧੀਸ਼ੋਥ ਧੂਰ੍ਜਟੇਃ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਧੂਰਜਟੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖੀ।
ਸ਼ਂਭੋਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਗਮੋਪਾਯਂ ਚਿਂਤਯਨ੍ਮਂਦਰਾਦ੍ਰਿਤਃ
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਕਾਸੀ ਵਿਚ ਆਉਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ—
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਸ਼ੁ ਸ੍ਯਂਦਨਗੋ ਵਿਭੁਃ
ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚ ਲਿਆ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪਾਠਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵृਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਰੋਧਗਃ
ਉਹ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਨਿਸ਼ਾਭਾਗੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਉਹ ਖੁਦ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵਦ੍ਭਿਰਦ੍ਯ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਅੱਜ ਰਾਤ ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਵੇਖੇ ਹਨ,
ਸ੍ਵਪਤਾ ਭਵਤਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਤੁਰ੍ਯੇ ਯਾਮੇ ਮਹਾਹ੍ਰਦਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੌਥੇ ਪਹਰ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਝੀਲ ਸੀ।