ਅਸ੍ਥਿਧ੍ਵਜਾਂਕਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਥਾ ਪਾਂਥਾ ਜਲਾਸ਼ਯਮ੍
ਅਸਥੀ ਦੀ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਤਰੀ ਪਾਣੀ ਦੇ ਜਲਾਸ਼ੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,
ਕृਤਭੂਤਿ ਤਨੁਤ੍ਰਾਣਂ ਸ਼ਿਵਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਭੂਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ,
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਦੁष੍ਟਸਤ੍ਤ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਯਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ੇਦਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ, ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਸਨਾਦ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਾਦ੍ਭਸ੍ਮ ਪਾਂਸੁਃ ਪਾਂਸੁਤ੍ਵਦਾਯਤਃ
ਚਮਕਣ ਅਤੇ ਡਾਂਟਣ ਨਾਲ, ਵਿਭੂਤੀ ਮਿੱਟੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਧਾਰਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸ ਭਸ੍ਮ ਪ੍ਰੇਤਕਰੇऽਰ੍ਪਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਭੂਤੀ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਭੂਤਿਧਾਰਿਣਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਿਸ਼ਾਚਂ ਜਲਦੇਵਤਾਃ
ਵਿਭੂਤੀ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਭੂਤ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਾਵਤ੍ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਲਾਸ਼ਯਾਤ੍ 4.2.54.੭
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਜਲਾਸ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।
ਦਿਵ੍ਯਮਾਲਾਂਬਰਧਰੋ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਉਹ ਦਿਵਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਦਿਵਯ ਸੁਗੰਧ ਲਗਾ ਕੇ,
ਗਚ੍ਛਤਾ ਤੇਨ ਗਗਨੇ ਸ ਤਪਸ੍ਵੀ ਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਦਰ੍ਯਯੋਨਿਤ੍ਵਾਦਤੀਵ ਪਰਿਨਿਂਦਿਤਾਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨਿਕੰਮੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਨਿੰਦਤ ਜਨਮ ਤੋਂ,
ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨਂ ਤੀਰ੍ਥਮਦ੍ਯਾਰਭ੍ਯ ਸਮਾਖ੍ਯਯਾ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਇਹ ਤੀਰਥ 'ਭੂਤ ਮੁਕਤੀ ਤੀਰਥ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਯੇ ਸ੍ਨਾਸ੍ਯਂਤੀਹ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਆਉਣਗੇ,
ਦੈਵਾਤ੍ਪੈਸ਼ਾਚ੍ਯਮਾਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਪਿਤृਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਉਹ ਭੂਤ ਬਣ ਗਏ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ,
ਅਦ੍ਯਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਾਰ੍ਗੇਮਾਸਿ ਤਪੋਨਿਧੇ
ਅੱਜ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਤਪ ਦੇ ਖਜਾਨੇ,
ਇਮਾਂ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੀਂ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਯੇ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਾਲਾਨਾ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕਪਰ੍ਦੀਸ਼ਂ ਸਮਰ੍ਚ੍ਯ ਚ
ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਕਪਰਦੀਸ਼ਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕਪਰ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰ ਸਂਨਿਧੌ 4.2.54.
ਮਾਰਗ ਸ਼ੁਕਲ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਕਪਰਦੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯਪੁਰੁषੋ ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਨਮਸ੍ਯ ਤਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਪੁਰਖ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਪੋਧਨੋਪਿ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਘਟੋਦ੍ਭਵ
ਤਪੋਧਨ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਘਟੋਦਭਵ, ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ।
ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਦਾਰਭ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਪਿਸ਼ਾਚਮੋਚਨ ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਿਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਰੋ ਨਿਯਤਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਧਿਆਇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਬਾਲਗ੍ਰਹਾਭਿਭੂਤਾਨਾਂ ਬਾਲਾਨਾਂ ਸ਼ਾਂਤਿਕਾਰਕਮ੍
ਇਹ ਬਾਲਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਦਮਾਖ੍ਯਾਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਗਚ੍ਛਨ੍ਦੇਸ਼ਾਂਤਰਂ ਨਰਃ
ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਅਨ੍ਯੇਪਿ ਯੇ ਗਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਲਿਂਗਾਨਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਹੋਰ ਗਣ ਵੀ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗਣੇਨ ਪਿਂਗਲਾਖ੍ਯੇਨ ਪਿਂਗਲਾਖ੍ਯੇਸ਼ਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਪਿੰਗਲਾ ਨਾਂ ਦੇ ਗਣ ਨੇ ਪਿੰਗਲਾਖੇਸ਼ਾ ਨਾਂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਪਾਨਾਂ ਜਾਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਧ੍ਯਾਯੇਦਦ੍ਯਾਪਿ ਨਿਸ਼੍ਚਲਃ
ਅੱਜ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀਰਭਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦਾ ਅਡੋਲ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵੀਰਭਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਰਃ
ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀਰਭਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵੀਰਮੂਰ੍ਤਿਧਰੋ ਮੁਨੇ
ਵੀਰਭਦਰ ਆਪ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਸਿੱਧਾ ਹੀਰੋ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭਦ੍ਰਯਾ ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਾ ਚ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸ਼ੁਭਯਾ ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਭ ਪਤਨੀ ਭਦਰਾ, ਭਦਰਕਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਹੈ।