ਯਚ੍ਚੈਤਚ੍ਛਿਖਰੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਰ੍ਝਰਂ ਨਿਰ੍ਮਲੋਦਕਮ੍
ਇਸ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਇਹ ਸੁਤਵਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਝਰਨਾ ਵਗਦਾ ਹੈ—
ਅਤ੍ਰੈਵਾਹਂ ਵਸਿष੍ਯਾਮਿ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਸਦਾ ਮੁਨੇ 7.3.3.
ਇਥੇ ਹੀ ਮੈਂ, ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਅਪਿ ਵਂਧ੍ਯਾ ਚ ਯਾ ਨਾਰੀ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਬਾਂਝ ਹੋਵੇ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਵੇ—
ਸਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਨਭਸਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਫਲੈਃ ਪੂਜਾਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਚੰਦ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਚੜ੍ਹਦੀ ਤਿੱਥ ਨੂੰ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ—
ਯੇऽਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚਾਤ੍ਰ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਯੇ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਪੰਜਵੀਂ ਤਿੱਥ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਨਂਦਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਨੰਦੀਵਰਧਨ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ—
ਵਰਂ ਚ ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵਤ੍ਸ ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਤੇऽਨਘ
ਪੁੱਤਰ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ; ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।
ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਂ ਜਾਯਤਾਮਤ੍ਰ ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤਵ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਤੇਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਵੱਸਣਾ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇ।
ਯਥਾਹਮਰ੍ਬੁਦੇਤ੍ਯੇਵਂ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਭੂਤਲੇ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅਰਬੁਦ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੀ ਖਿਆਤਿ ਹੋਵੇ।
ਚਕ੍ਰੇ ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਨੋਦਿਤਃ ॥ 7.3.3.
ਉਸਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ।
ਪਨਸੈਸ਼੍ਚਂਪਕੈਰਾਮ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਿਯਂਗੁਬਿਲ੍ਵਦਾਡਿਮੈਃ
ਕਠਲ, ਚੰਪਾ, ਆੰਬ, ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਬੈਲ ਤੇ ਦਾਦੂਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ—
ਤਸ੍ਥੌ ਤਤ੍ਰ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਹ੍ਯਰੁਂਧਤ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਸਮੇਤ, ਖਲੋਤਾ ਸੀ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਂਤਿ ਅਤਿਪਾਪਕृਤੋ ਨਰਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਤੇ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਘਮਾਸੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਿਲਦਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਇਥੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਬਹੁਨਾ ਕਿਮਿਹੋਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਤਾਨਮਾਤ੍ਰਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਹੋਰ ਵਧੀਕ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮੁਖਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਤਤ੍ਰ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ ਬਭੂਵ ਮੁਨਿਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਫਲਾਹਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਉੱਥੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਜਲਾਹਾਰਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਵਰ੍षਾਣਿ ਸਂਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਹੀ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨਿਸਾਧਕੋ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਹੇਮਨ੍ਤੇ ਸਲਿਲਾਸ਼ਯਃ
ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਸ੍ਯਰ੍षੇਃ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟੋ ਮੁਨਿਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੁਦੈਰਯਤ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਸਰ੍ਵਗਾਯਾऽਮृਤਾਯ ਚ
ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਅਮਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ੍ਥੂਲਾਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਵ੍ਯਾਪਕਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਜੋ ਥੋੜ੍ਹਾ ਤੇ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਲਾਧਾਰ ਨਮੋ ਦਿਗ੍ਵਸਨਾਯ ਚ
ਚੰਨਣ ਦੀ ਕਲਾ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਰੂਪਾਯ ਜ੍ਞਾਨਗਮ੍ਯਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਕਾਸ਼ੀਪਤੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਗਿਰਿਸ਼ਾਯ ਨਮੋਨਮਃ 7.3.4.
ਕਾਸੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਗੌਰੀਕਾਨ੍ਤ ਨਮ ਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਨੇ
ਗੌਰੀ ਪਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁਭਤਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।