ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੋ ਦੇ ਵਤਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਜਪ ਕਰਨਾ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ—
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਪਦਂ ਤਿਥਿਮ੍
ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੀ ਤਿਥਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ—
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਸਰੋਵਰੇ
ਜੈਠ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਦੂਜ ਨੂੰ, ਰੁਦ੍ਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ—
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਤਿਥਿषੁ ਕ੍ਰਮਸ੍ਨਾਯੀ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਤਿਥਿ 'ਤੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਿਥਿਂ ਦਸ਼ਹਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਸ਼ਜਨ੍ਮਾਘਹਾਰਿਣੀਮ੍ 4.2.52.
ਦਸਹਰਾ ਤਿਥਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਦਸ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਲਿਂਗਂ ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਸ਼ਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਸ਼ਹਰਾ ਤਿਥੌ
ਦਸਹਰਾ ਤਿਥਿ 'ਤੇ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ—
ਸ੍ਨਾਤੋ ਦਸ਼ਹਰਾਯਾਂ ਯਃ ਪੂਜਯੇਲ੍ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਦਸਹਰਾ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਰੁਦ੍ਰਸਰੇ ਨਰਃ
ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੌਰਾਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਪੱਖ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਵਭृਥੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਮ੍ਯਗਾਪ੍ਯਤੇ
ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤਮ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਵਰ੍ਧੁਨ੍ਯਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤੀਰੇ ਨਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਹਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਵਰਧੁਨੀ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ, ਦਸਹਰੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ—
ਯਤ੍ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦ੍ਵਾਰਮਂਤਰ੍ਗੇਹਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ—
ਇਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵੇषੇਣ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਧਿਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਨਾਲ—
ਦਿਵੋਦਾਸੋਪਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰੋ ਵृਦ੍ਧਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪਿਣੇ
ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਵੀ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼੍ਵਰਸਮੀਪੇ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਲਾ ਮਨੋਹਰਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹਾਲ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਹਿਮਾਤਿਮਹਤ੍ਤਰਃ 4.2.52.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਿਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵ ਚ
ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਵਾ ਕੇ,
ਕਿਂ ਚਕਾਰ ਪੁਨਃ ਸ਼ਂਭੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਪਿ ਸ੍ਥਿਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਉਥੇ ਫਿਰ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਸ਼ृਣ੍ਵਗਸ੍ਤ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਪਿਸ੍ਥਿਤੇ
ਹੇ ਅਗਸਤਿਆ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸੁਣ।
ਪੁਰੀ ਸਾ ਯਾਦृਸ਼ੀ ਕਾਸ਼ੀ ਵਸ਼ੀਕਰਣਭੂਮਿਕਾ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਕਾਸੀ, ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਯੋ ਯੋ ਯਾਤਿ ਪੁਰੀਂ ਤਾਂ ਤੁ ਸ ਸ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ ਸਹਸ੍ਰਕਰੋਪ੍ਯਰਮ੍
ਹزار ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਂਤਯਨ੍ਨਿਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਗਣਾਨਾਰਹੂਯ ਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤੁ ਯੋਗਿਨ੍ਯਃ ਕਿਂ ਕਰੋਤਿ ਸ ਭਾਨੁਮਾਨ੍
ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਕੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਨਾਮਗ੍ਰਾਹਂ ਤਤਃऽਪ੍ਰੈषੀਦ੍ਬਹੁਮਾਨ ਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਨਾਮ ਜਪਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਸੋਮਨਂਦਿਨ੍ਨਂਦਿषੇਣ ਕਾਲ ਪਿਂਗਲ ਕੁਕ੍ਕੁਟ
ਸੋਮਨ, ਨੰਦੀ, ਦਿਸ਼ਾ, ਕਾਲ, ਪਿੰਗਲਾ, ਕੁਕੁਟਾ,
ਤਿਲਪਰ੍ਣ ਸ੍ਮृਲਕਰ੍ਣ ਦृਮਿਚਂਡ ਪ੍ਰਭਾਮਯ 4.2.53.
ਤਿਲਪਰਨ, ਸ੍ਰਿਤਕਰਨ, ਦ੍ਰਿਮਚੰਦ, ਪ੍ਰਭਾਮਯ,
ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਕਿਰਾਤਾਖ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖ ਨਿਕੁਂਭਕ
ਵੀਰਭਦਰ, ਕਿਰਾਤ ਨਾਮ, ਚਤੁਰਮੁਖ, ਨਿਕੁੰਭਕ,
ਵਿਰਾਧ ਸੁਮੁਖਾषਾਢੇ ਭਵਂਤੋ ਮਮ ਸੂਨਵਃ
ਵੀਰਾਧ, ਸੁਮੁਖ, ਆਸ਼ਾਢ — ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਯਥਾ ਸ਼ਾਖਵਿਸ਼ਾਖੌ ਚ ਯਥੇਮੌ ਨਂਦਿਭृਂਗਿਣੌ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਖਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ, ਤਿਵੇਂ ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿੰਗੀ।