ਅਯਮੇਵ ਪਰੋਯੋਗਸ੍ਤ੍ਵਿਦਮੇਵ ਪਰਂ ਤਪਃ
ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜੋਗ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਹੈ।
ਯੈਰ੍ਲਿਂਗਂ ਸਕृਦਪ੍ਯਤ੍ਰ ਪੂਜਿਤਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਤੇਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਪਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰਵੇ ਯੋ ਲਿਂਗਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨੇ ਭਵੇਦ੍ਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਤੇषਾਮੇਵਾਤ੍ਰ ਭਾਸ੍ਕਰ
ਭਾਸਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੀ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਲਿਂਗਾਰਾਧਨਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषੁਲੋਕੇषੁ ਚਾਪਰਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤੋਂ ਵਧ ਪੂਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲਿਂਗਂ ਤ੍ਵਮਪ੍ਯਰ੍ਕ ਸਮਰ੍ਚਯ ਮਹੇਸ਼ਿਤੁਃ 4.2.51.
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਵੀ, ਅਰਕਾ, ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਦਾਰਭ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਗੁਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਹਸਰਗੁ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ—
ਗੁਰੁਤ੍ਵੇਨ ਤਦਾਕਲ੍ਯ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨਾਦਿਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੁਰੂ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਅਤਃ ਸ ਕੇਸ਼ਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਤਤਮੋਨੁਦਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿਤ੍ਯ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਭਕਤੀ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਵਾਦਿਤ੍ਯਮਾਰਾਧ੍ਯ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿਤ੍ਯ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਰ ਪਾਦੋਦਕੇ ਤੀਰ੍ਥੇਕृਤਸਰ੍ਵੋਦਕਕ੍ਰਿਯਃ
ਉਥੇ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਤ ਜਲ-ਕਰਮ ਕਰਕੇ,
ਅਗਸ੍ਤੇ ਰਥਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਰਵਿਵਾਰੋ ਯਦਾਪ੍ਯਤੇ
ਅਗਸਤਿਆ, ਜਦੋਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵੋषਸਿ ਨਰੋ ਮੌਨੀ ਕੇਸ਼ਵਾਦਿਤ੍ਯਪੂਜਨਾਤ੍
ਮਨੁੱਖ, ਚੁਪ ਚਾਪ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿਤ੍ਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਯਦ੍ਯਜ੍ਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਮਯਾ ਸਪ੍ਤਸੁ ਜਨ੍ਮਸੁ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਜੋ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ—
ਏਤਜ੍ਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਯਚ੍ਚ ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਇਸ ਜਨਮ ਦਾ ਕੀਤਾ ਪਾਪ, ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਪ ਕਮਾਇਆ—
ਇਤਿ ਸਪ੍ਤਵਿਧਂ ਪਾਪਂ ਸ੍ਨਾਨਾਨ੍ਮੇ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਿਕੇ 4.2.51.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਨ੍ਮਂਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਾਦੋਦਕੇ ਨਰਃ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ—
ਕੇਸ਼ਵਾਦਿਤ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਞ੍ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿਤ੍ਯ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਹਰਿਕੇਸ਼ਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਹਰੀ-ਕੇਸ਼ਵ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ,
ਉਚ੍ਚਦੇਸ਼ੇਭਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਮਲੋ ਨਾਮ ਬਾਹੁਜਃ
ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਬਹੁ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਮਲ ਨਾਮਕ ਮਨੁੱਖ ਸੀ।
ਕੁष੍ਠਰੋਗਮਵਾਪ੍ਯੋਚ੍ਚੈਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਰਾਨ੍ਗृਹਂ ਵਸੁ
ਉਹ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਘਰ ਤੇ ਦੌਲਤ ਛੱਡ ਕੇ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਕਰਵੀਰੈਰ੍ਜਪਾਭਿਸ਼੍ਚ ਗਂਧਕੈਃ ਕਿਂਸ਼ੁਕੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਕਰਵੀਰ, ਜਪਾ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਵਿਚਿਤ੍ਰਰਚਨੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਃ ਪਾਟਲਾਚਂਪਕੋਦ੍ਭਵੈਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਚਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਪਾਟਲਾ ਤੇ ਚੰਪਕ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਦੇਵਮੋਹਨਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਬਹ੍ਵਾਮੋਦਤਤਾਂਬਰੈਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧੂਪ, ਬਹੁਤ ਸੁਗੰਧਤ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਨਾਲ,
ਅਰ੍ਘਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸੌਰੇਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਜਪੈਰਪਿ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਘ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ,
ਉਵਾਚ ਚ ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਿਮਲਾਮਲਚੇष੍ਟਿਤ 4.2.51.
ਉਸ ਨੇ ਵਿਮਲ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਸਨ, ਆਖਿਆ, 'ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ।'
ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਿਮਲਸ਼੍ਚੇਤ੍ਥਮਾਲਾਪਂ ਰਸ਼੍ਮਿਮਾਲਿਨਃ ।। ਪ੍ਰਣਤੋ ਦਂਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਸਂਪ੍ਰਹष੍ਟਤਨੂਰੁਹਃ
ਇਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਮਲ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਥਰਥਰਾ ਉਠਿਆ, ਤੇ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਨੈਰ੍ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਂਚਕ੍ਰ ਏਕਚਕ੍ਰਰਥਂ ਰਵਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਕ ਪਹੀਏ ਵਾਲੀ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਨ੍ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰੋ ਮਮ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ—
ਅਨ੍ਯੇਪਿ ਰੋਗਾ ਮਾ ਸਂਤੁ ਮਾਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਦਰਿਦ੍ਰਤਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ 'ਚ ਕਦੇ ਗਰੀਬੀ ਨਾ ਆਵੇ।