ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਿ ਤ੍ਵਮਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਪਾਲਯਿਤ੍ਰ੍ਯਸਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰਲਯੇਪਿਹਂਤ੍ਰੀ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਮਾਤਰ੍ਭਵਾਨਿ ਭਵਤੀ ਭਵਤੀਵ੍ਰਦੁਃਖਸਂਭਾਰਹਾਰਿਣਿ ਸ਼ਰਣ੍ਯਮਿਹਾਸ੍ਤਿ ਨਾਨ੍ਯਾ
ਮਾਂ ਭਵਾਨੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਭਾਰੀ ਤੇ ਤੀਬਰ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਸਤਤਂ ਸਹਜਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਂ ਕਾਸ਼ੀਪੁਰੀਸ੍ਥਿਤਿਮਤੀਂ ਨਤਮੋਕ੍ਸ਼ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਤੇਰਾ ਸਦਾ ਚਿਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਿਹੜੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਚਮਕਦੀ ਕਾਸ਼ੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਨਤ ਹੋਏਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਤਸ੍ਤਵਾਂਘ੍ਰਿਯੁਗਲਂ ਵਿਮਲਂ ਹृਦਿਸ੍ਥਂ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯ ਭੁਵਨਂ ਸਕਲਂ ਕਰਸ੍ਥਮ੍ 4.1.49.
ਮਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਵੇਦਜਨਨੀ ਪ੍ਰਣਵਸ੍ਵਰੂਪਾ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਮਸਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਕਾਮਧੇਨੁਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਓਂਕਾਰ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਹੈਂ।
ਗੌਰਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਸ਼ਿਮੌਲਿਨਿ ਵੇਧਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਮਸਿ ਚਕ੍ਰਿਣਿ ਚਾਰੁਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਗੌਰੀ ਹੈਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿਚ; ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵੇਤਿ ਤਾਂ ਸ੍ਮਰਹਰਾਰ੍ਧਸ਼ਰੀਰਸ਼ੋਭਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਂਗਲਾष੍ਟਕ ਮਹਾਸ੍ਤਵਨੇਨ ਭਾਨੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਅੱਠ ਮੰਗਲਮਈ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਨੇ—
ਮਿਤ੍ਰਮਨ੍ਨੇਤ੍ਰਗੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯੇ ਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍
ਮੈਂ, ਮਿਤਰ, ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਮਮ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਭਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਭਵ ਸਰ੍ਵਗਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਮੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈਂ; ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਨਿ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਨਿਰਾਕੁਰੁ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਨੇਨ ਮਾਂ ਪਰਿष੍ਟੁਤ੍ਯ ਨਰੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਮਂਗਲਾਗੌਰੀਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮਂਗਲਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਇਸ ਨਾਲ ਮੰਗਲਮਈ ਗੌਰੀ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਵਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਵਧੀਆ ਭਜਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਕਾਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍ 4.1.49.
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਹ ਔਖੀ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਕਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵਦੈਨਂਦਿਨਂ ਪਾਪਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇ ਪਾਪ ਉਸਦੇ ਧੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਯੋਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਭਜਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਨੈਃਸ਼੍ਰੇਯਸੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਇਹ ਦੋ ਭਜਨ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਜਪ੍ਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਣ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਇਹ ਦੋ ਭਜਨ ਹੀ ਜਪਣ ਯੋਗ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਈ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਤਦਾਵਯੋਃਸ੍ਤਵਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿष੍ਪ੍ਰਪਂਚੋ ਜਨੋ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ, ਸਾਡੀ ਸਿਫਤ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਂਤੇ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਪਨ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਿਦਂ ਨਰਃ
ਅੰਤ ਵਿਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਭਜਨ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਗਭਸ੍ਤੀਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਲਿੰਗ 'ਗਭਸਤੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਗਭਸ੍ਤਿਮਾਲਾਭਿਸ਼੍ਚਾਂਪੇਯਾਂਬੁਜਕਾਂਤਿਭਿਃ
ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਕਿਰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਪੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਨਾਲ,
ਗਭਸ੍ਤੀਸ਼੍ਵਰ ਇਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਂ ਤਤੋ ਲਿਂਗਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ 'ਗਭਸਤੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ' ਨਾਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਨ ਜਾਤੁ ਜਾਯਤੇ ਮਾਤੁਰ੍ਜਠਰੇ ਧੂਤਕਲ੍ਮषਃ 4.1.49.
ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਪ ਧੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਤृਤੀਯਾਯਾਮੁਪੋषਣਪਰਾਯਣਃ
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਕਥਾਦਿਭਿਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਗੀਤ, ਨਾਚ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ,
ਸਂਭੋਜ੍ਯਪਰਮਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਸਭ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਚੌਲ ਆਦਿ ਖਵਾਕੇ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ,
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਤਿਲਾਜ੍ਯਾਹੁਤਿਭਿਃ ਪ੍ਰਗੇ
ਸਵੇਰੇ ਸੌ ਅੱਠ ਤਿਲ ਤੇ ਘਿਉਂ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ,
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸਮਲਂਕृਤ੍ਯ ਭੂषਣੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਦਂਪਤੀ
ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ,
ਇਤਿ ਮਂਤ੍ਰਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਾਤਃ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਪਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜ ਕੇ,