ਚਂਦ੍ਰਚੂਡਮृਡ ਧੂਰ੍ਜਟੇ ਹਰ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਦਕ੍ਸ਼ ਸ਼ਤਤਂਤੁਸ਼ਾਤਨ
ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਇਆਲੂ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਹਰਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੱਖ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਣਗਿਣਤ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨੀਲਲੋਹਿਤ ਸਮੀਹਿਤਾਰ੍ਥ ਦਹੇ(?)ਦ੍ਵ੍ਯੇਕਲੋਚਨ ਵਿਰੂਪਲੋਚਨ
ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਮਨ ਦੀਆਂ ਮੁਰਾਦਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਲਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਅੱਖ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਜੀਬ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਵਾਮਦੇਵਸ਼ਿਤਿਕਂਠਸ਼ੂਲਭृਚ੍ਚਂਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਫਣੀਂਦ੍ਰਭੂषਣ
ਵਾਮਦੇਵ, ਕਾਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕ ਤ੍ਰਿਪੁਰਸੂਦਨੇਸ਼੍ਵਰ ਤ੍ਰਾਣਕृਤ੍ਤ੍ਰਿਨਯਨਤ੍ਰਯੀਮਯ 4.1.49.
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਪ੍ਰਭੂ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਵਰੀਰਹਿਤਸ਼ਰ੍ਵਸਰ੍ਵਗਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗਸੁਖਦਾਪਵਰ੍ਗਦ
ਰਾਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਰਵ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ਂਕਰੋਗ੍ਰਗਿਰਿਜਾਪਤੇ ਪਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਵਿਧਿਵਿष੍ਣੁ ਸਂਸ੍ਤੁਤ
ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ, ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਣੁ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਪਰਰੂਪ ਵਰ੍ਜਿਤਬ੍ਰਹ੍ਮਜਿਹ੍ਮਰਹਿਤਾਮृਤਪ੍ਰਦ
ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਉੱਚੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਟੇੜੇਪਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਂ ਪਰੀਤ੍ਯ ਮਾਰ੍ਤਂਡੋ ਮृਡਂ ਦੇਵਂ ਮृਡਾਨਿਕਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਤੰਡ ਨੇ ਮ੍ਰਿਡਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਰਵਿਰੁਵਾਚ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਦੀਯਚਰਣਾਂਬੁਜਰੇਣੁਗੌਰੀਂ ਭਾਲਸ੍ਥਲੀਂ ਵਹਤਿ ਯਃ ਪ੍ਰਣਤਿਪ੍ਰਵੀਣਃ
ਰਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਗੌਰੀ,
ਸ਼੍ਰੀਮਂਗਲੇ ਸਕਲਮਂਗਲਜਨ੍ਮਭੂਮੇ ਸ਼੍ਰੀਮਂਗਲੇ ਸਕਲਕਲ੍ਮषਤੂਲਵਹ੍ਨੇ
ਹੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ,
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਿ ਤ੍ਵਮਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਪਾਲਯਿਤ੍ਰ੍ਯਸਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰਲਯੇਪਿਹਂਤ੍ਰੀ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਮਾਤਰ੍ਭਵਾਨਿ ਭਵਤੀ ਭਵਤੀਵ੍ਰਦੁਃਖਸਂਭਾਰਹਾਰਿਣਿ ਸ਼ਰਣ੍ਯਮਿਹਾਸ੍ਤਿ ਨਾਨ੍ਯਾ
ਮਾਂ ਭਵਾਨੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਭਾਰੀ ਤੇ ਤੀਬਰ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਸਤਤਂ ਸਹਜਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਂ ਕਾਸ਼ੀਪੁਰੀਸ੍ਥਿਤਿਮਤੀਂ ਨਤਮੋਕ੍ਸ਼ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਤੇਰਾ ਸਦਾ ਚਿਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਿਹੜੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਚਮਕਦੀ ਕਾਸ਼ੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਨਤ ਹੋਏਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਤਸ੍ਤਵਾਂਘ੍ਰਿਯੁਗਲਂ ਵਿਮਲਂ ਹृਦਿਸ੍ਥਂ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯ ਭੁਵਨਂ ਸਕਲਂ ਕਰਸ੍ਥਮ੍ 4.1.49.
ਮਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਵੇਦਜਨਨੀ ਪ੍ਰਣਵਸ੍ਵਰੂਪਾ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਮਸਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਕਾਮਧੇਨੁਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਓਂਕਾਰ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਹੈਂ।
ਗੌਰਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਸ਼ਿਮੌਲਿਨਿ ਵੇਧਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਮਸਿ ਚਕ੍ਰਿਣਿ ਚਾਰੁਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਗੌਰੀ ਹੈਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿਚ; ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵੇਤਿ ਤਾਂ ਸ੍ਮਰਹਰਾਰ੍ਧਸ਼ਰੀਰਸ਼ੋਭਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਂਗਲਾष੍ਟਕ ਮਹਾਸ੍ਤਵਨੇਨ ਭਾਨੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਅੱਠ ਮੰਗਲਮਈ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਨੇ—
ਮਿਤ੍ਰਮਨ੍ਨੇਤ੍ਰਗੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯੇ ਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍
ਮੈਂ, ਮਿਤਰ, ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਮਮ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਭਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਭਵ ਸਰ੍ਵਗਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਮੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈਂ; ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਨਿ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਨਿਰਾਕੁਰੁ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਨੇਨ ਮਾਂ ਪਰਿष੍ਟੁਤ੍ਯ ਨਰੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਮਂਗਲਾਗੌਰੀਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮਂਗਲਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਇਸ ਨਾਲ ਮੰਗਲਮਈ ਗੌਰੀ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਵਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਵਧੀਆ ਭਜਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਕਾਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍ 4.1.49.
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਹ ਔਖੀ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਕਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵਦੈਨਂਦਿਨਂ ਪਾਪਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇ ਪਾਪ ਉਸਦੇ ਧੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਯੋਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਭਜਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਨੈਃਸ਼੍ਰੇਯਸੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਇਹ ਦੋ ਭਜਨ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਜਪ੍ਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਣ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਇਹ ਦੋ ਭਜਨ ਹੀ ਜਪਣ ਯੋਗ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਈ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਤਦਾਵਯੋਃਸ੍ਤਵਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿष੍ਪ੍ਰਪਂਚੋ ਜਨੋ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ, ਸਾਡੀ ਸਿਫਤ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਂਤੇ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਪਨ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਿਦਂ ਨਰਃ
ਅੰਤ ਵਿਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਭਜਨ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।