ਤਤਃ ਕृष੍ਣਂ ਸਮਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਕਰ੍ਮਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਚੇष੍ਟਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਸਾਂਬੋ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯਾਂਸ਼ੁਮਾਲਿਨਮ੍
ਸਾਂਬ ਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।
ਸਾਂਬਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਤਦਾਰਭ੍ਯ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਹਰੋ ਰਵਿਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਸਾਂਬ-ਆਦਿਤਯ ਰੂਪ ਸੂਰਜ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਾਂਬਕੁਂਡੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਰਵਿਵਾਰੇऽਰੁਣੋਦਯੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਂਬ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵੈਧਵ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਾਂਬਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸੇਵਨਾਤ੍
—ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਜੋ ਸਾਂਬ-ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਮਾਘੇ ਮਾਸਿ ਰਵੇਰ੍ਦਿਨੇ 4.1.48.
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਸਪਤਮੀ ਤੇ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਮਹਾਰੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਤ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰੁਣੋਦਯੇ
—ਉਥੇ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਰੋਗ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਰਾਹੁਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਉਥੇ ਸਵੇਰੇ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਾਹੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।
ਮਧੌਮਾਸਿ ਰਵੇਰ੍ਵਾਰੇ ਯਾਤ੍ਰਾ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੀ ਭਵੇਤ੍
ਮਧੁ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਇੱਥੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸਾਲਾਨਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾਂਬਾਦਿਤ੍ਯਂ ਨਰੋ ਜਾਤੁ ਨ ਸ਼ੋਕੈਰਭਿਭੂਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਂਬ-ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਸ਼ਾਯਾਂ ਸਾਂਬੇਨਾਤ੍ਰ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਾਂਬ ਵਲੋਂ—
ਇਯਂ ਭਵਿष੍ਯਾ ਤਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਰਗਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਤ੍ਪੁਰੋऽਕਥਿ ਨਰੋ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਪਾਪਃ ਕਾਸ਼ੀਵਾਸ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖੀ ਮੂਰਤੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਹੇ ਅਗਸਤ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ— ਇੱਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਾਸੀ ਵਾਸ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਂਬਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਤੇ ਮਹਾਮਤੇ
ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਾਂਬ-ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਂ ਦ੍ਰੌਪਦਾਦਿਤ੍ਯਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇਨਘ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ-ਆਦਿਤਯ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਮੁਨੇ ਵ੍ਯਾਸ ਕੁਮਾਰਃ ਕੁਂਭਜਨ੍ਮਨੇ
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਵਿਆਸ ਜੀ, ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਹੇ ਘੜੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਪੁੱਤਰ—
ਸਂਦੇਹੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯਤਸ੍ਤਦ੍ਗੋਚਰੋਖਿਲਮ੍
ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪਂਚਧਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਜ੍ਜਗਦ੍ਧਿਤਃ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਉਮਾਪਿ ਚ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹੀਭੁਜਃ
ਤੇ ਉਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜੰਮੀ।
ਪਂਚਾਪਿ ਪਾਂਡੁਤਨਯਾਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਵਪੁਰ੍ਧਰਾਃ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੰਜੇ ਪੁੱਤਰ ਸਿੱਧਾ ਰੂਪ ਰੁਦਰ ਦੇ ਹੀ ਸਨ।
ਨਾਰਾਯਣੋਪਿ ਕृष੍ਣਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਸਾਹਚਰ੍ਯਕृਤ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰਤਪਂਤਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚੇਰੁਃ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਤੇ ਮਹਾਵੀਰਾ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਾਮ੍
ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਈਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਸਹਿੰਦੇ ਰਹੇ।
ਪਾਂਚਾਲ੍ਯਪਿ ਚ ਤਤ੍ਪਤ੍ਨੀ ਪਤਿਵ੍ਯਸਨਤਾਪਿਤਾ
ਪਾਂਚਾਲੀ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਕਰਕੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਚ ਪਈ ਰਹੀ।
ਆਰਾਧਿਤੋਥ ਸਵਿਤਾ ਤਯਾ ਦ੍ਰੁਪਦਕਨ੍ਯਯਾ 4.1.49.
ਫਿਰ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਭਾਸਕਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਆਰਾਧਯਂਤੀਂ ਭਾਵੇਨ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼ੁਚਿਮਾਨਸਾਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਸ੍ਥਾਲ੍ਯੈਤਯਾ ਮਹਾਭਾਗੇ ਯਾਵਂਤੋऽਨ੍ਨਾਰ੍ਥਿਨੋ ਜਨਾਃ
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਲੋਕ ਭੁੱਖ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ, ਇਹ ਸਥਾਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤਾਯਾਂ ਤ੍ਵਯਿ ਰਿਕ੍ਤੈषਾ ਪੂਰ੍ਣਭਕ੍ਤਾ ਭਵਿਪ੍ਯਤਿ
ਜਦ ਤੂੰ ਖਾ ਲਵੇਂਗੀ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਪਾਤੀ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਥਂ ਵਰਸ੍ਤਯਾ ਲਬ੍ਧਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਮਾਦਿਤ੍ਯਤੋ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਇਹ ਵਰਤਾਨ ਲਿਆ।
ਆਰਾਧਯਿष੍ਯਤਿ ਨਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਬਾਧਾ ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਸਦੀ ਭੁੱਖ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗੀ।