ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਕਿਂਚਿਦਤ੍ਰਾऽਸ੍ਤਿ ਯਸ਼ੋਦਾਨਂਦਵਰ੍ਧਨ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਐਸਾ ਹੈ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੂਨਾਂ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਸ੍ਥਾਨਾਂ ਸਾਂਬੋऽਤੀਵ ਸੁਰੂਪਵਾਨ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਾਂਬਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੋਹਣਾ ਹੈ।
ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਂਤੇ ਨ ਮੁਗ੍ਧਾਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਕੁਲਂ ਸ਼ੀਲਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਧਨਮ੍
ਮਾਸੂਮ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਖਾਨਦਾਨ, ਨਾ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਉ, ਨਾ ਵਿਦਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਧਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਵਿਦਿਤਂ ਨੋ ਤੇ ਵਲ੍ਲਵੀਨਾਂ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਗਵਾਲਣਾਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਹੋਣ।
ਵਾਮਭ੍ਰੁਵਾਂ ਸ੍ਵਭਾਵਾਚ੍ਚ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਚ ਵਾਕ੍ਯਤਃ
ਸੁੰਦਰ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਫਿਤਰਤ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ,
ਤਾਵਦ੍ਧੈਰ੍ਯਂਚਲਾਕ੍ਸ਼ੀਣਾਂ ਤਾਵਚ੍ਚੇਤੋਵਿਵੇਕਿਤਾ
ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਚੰਚਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਧੀਰਜ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਂ ਵਿਵੇਚਯਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਃ ਕ੍ਰੋਧਨਦੀਰਯਮ੍ 4.1.48.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਨਦੀ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਸਾਂਬਸ੍ਯ ਵੈਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕृष੍ਣੋਨਵੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸਾਂਬਾ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਮੀ ਜਾਂ ਗਲਤੀ ਵੇਖੀ।
ਕਿਯਤ੍ਯਪਿ ਗਤੇ ਕਾਲੇ ਪੁਨਰਪ੍ਯਾਯਯੌ ਮੁਨਿਃ
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ।
ਬਹਿਃ ਕ੍ਰੀਡਂਤਮਾਹੂਯ ਸਾਂਬਮਿਤ੍ਯਾਹ ਨਾਰਦਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਬਾਹਰ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਾਂਬਾ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਲਿਆ।
ਸਾਂਬੋਪਿ ਯਾਮਿ ਨੋਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਣਮਿਤ੍ਥਮਚਿਂਤਯਤ੍
ਸਾਂਬਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਜਾਵਾਂ ਜਾਂ ਨਾ ਜਾਵਾਂ?', ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਨ ਯਾਮਿ ਚ ਕਥਂ ਵਾਕ੍ਯਾਦਸ੍ਯਾਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
'ਜੇ ਮੈਂ ਨਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਕਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ?'
ਪ੍ਰਣਮਤ੍ਸੁਕੁਮਾਰੇषੁ ਵ੍ਰੀਡਿਤੋਯਂ ਮਯੈਕਦਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਲਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਰਮ ਸੁੰਦਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ।
ਅਤ੍ਯਾਹਿਤਂ ਤਦਸ੍ਤੀਹ ਤਦਾਗੋਦ੍ਵਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਉਹ ਵਧੀਕ ਕੰਮ ਇੱਥੇ, ਦੋ ਗਾਂਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੋਪਾਗ੍ਨਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਰੋਹਂਤਿ ਨ ਜਾਤੁਚਿਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਉੱਗਦੀਆਂ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਾਂਬੋऽਵਿਸ਼ਦਂਤਃਪੁਰਂਪਿਤੁਃ
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕੁਝ ਪਲ, ਸਾਂਬ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਦੂਰਾਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਿਂ ਸ ਚਕਾਰ ਸਸ਼ਂਕਿਤਃ 4.1.48.
ਦੂਰੋਂ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਰੱਖੀ।
ਸਸਂਭ੍ਰਮੋਥ ਕृष੍ਣੋਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾਂਬਂ ਚ ਨਾਰਦਮ੍
ਫਿਰ, ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਵੀ, ਸਾਂਬ ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਉਤ੍ਥਿਤੇ ਦੇਵਕੀਸੂਨੌ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਅਪਿ ਗੋਪਿਕਾਃ
ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਉੱਠਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਵੀ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਮਹਾਰ੍ਹਸ਼ਯਨੀਯੇ ਤਂ ਹਸ੍ਤੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਮਹਿੰਗੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜਿਆ।
ਤਾਸਾਂ ਸ੍ਖਲਿਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਿष੍ਠਂਤੀਨਾਂ ਪੁਰੋ ਮੁਨਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਡਿਗ ਪੈਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਪਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਯ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਾਂਬਵਤੀਸੁਤਮ੍
ਵੇਖ, ਵੇਖੋ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਜਾਮਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕृष੍ਣੋਪਿ ਸਾਂਬਮਾਹੂਯ ਸਹਸੈਵਾਸ਼ਪਤ੍ਸੁਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਵੀ, ਅਚਾਨਕ ਸਾਂਬ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਦ੍ਰੂਪਮਾਲੋਕ੍ਯ ਗੋਪਾਲ੍ਯਃ ਸ੍ਖਲਿਤਾ ਇਮਾਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਇਹ ਗੋਪੀਆਂ ਡਿਗ ਪਈਆਂ ਹਨ।
ਵੇਪਮਾਨੋ ਮਹਾਵ੍ਯਾਧਿਭਯਾਤ੍ਸਾਂਬੋਪਿ ਦਾਰੁਣਾਤ੍
ਸਾਂਬ, ਵੱਡੀ ਬੀਮਾਰੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕृष੍ਣੋਪ੍ਯਨੇਨ ਸਂਜਾਨਨ੍ਸਾਂਬਂ ਸ੍ਵਸੁਤਮੌਰਸਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ, ਸਾਂਬ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਪੁੱਤਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਧ੍ਨਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਸ੍ਵਾਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ 4.1.48.
ਉਥੇ, ਬ੍ਰਧਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਗਾ ਚ ਸਾ ਤੇषਾਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪਰਗਟ ਹਨ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਸੁਰਗ ਦੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਕੇਵਲਂ ਹਿ ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਹੋਰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਨਂਦਵਨੇ ਸ਼ਂਭੋਸ੍ਤਵਸ਼ਾਪ ਨਿਰਾਕृਤਿਃ
ਉਥੇ ਆਨੰਦਵਨ ਵਿਚ, ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।