ਸਂਚਯਾਃ ਸਰ੍ਵਵਸ੍ਤੂਨਾਂ ਚਿਰਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਨੋ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
'ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਧਨ-ਪਦਾਰਥ ਕਦੇ ਵੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।'
ਧਨ੍ਯਾ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਾ ਚੈषਾ ਯੋਗ੍ਯਾऽਨੁਗ੍ਰਹਕਰ੍ਮਣਿ
'ਇਹ ਸੁਲਕਸ਼ਣਾ ਵੀ ਵਾਕਈ ਧੰਨ ਹੈ, ਜੋ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।'
ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਾ ਸ਼ੁਭਾਚਾਰਾ ਸਖੀ ਮੇਸ੍ਤੁ ਸ਼ੁਭੋਦ੍ਯਮਾ
'ਸੁਲਕਸ਼ਣਾ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਸਖੀ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੇ।'
ਯਥਾ ਜਯਾ ਚ ਵਿਜਯਾ ਯਥਾ ਚੈਵ ਜਯਂਤਿਕਾ
'ਜਿਵੇਂ ਜਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ, ਤੇ ਜਯੰਤਿਕਾ ਹਨ,'
ਯਥਾ ਚਂਪਕਮਾਲਾ ਚ ਯਥਾ ਮਲਯਵਾਸਿਨੀ
'ਜਿਵੇਂ ਚੰਪਕਮਾਲਾ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮਲਯਵਾਸਿਨੀ ਹੈ,'
ਅਸ਼ੋਕਾ ਚ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਚ ਯਥਾ ਮਲਯਗਂਧਿਨੀ
'ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ੋਕਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ੋਕਾ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮਲਯਗੰਧਿਨੀ ਹੈ,'
ਯਥਾ ਚ ਕੋਕਿਲਾਲਾਪਾ ਯਥਾ ਮਧੁਰਭਾषਿਣੀ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਇਲ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ,
ਦृਗਂਚਲੇਂਗਿਤਜ੍ਞਾ ਚ ਯਥਾ ਕृਤਮਨੋਰਥਾ 4.1.47.
ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਭੌਂਹਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਸਮਝ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹੋਣ,
ਅਤਿਪ੍ਰਿਯਾ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਮੇ ਯਦ੍ਬਾਲ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਓ ਬੱਚੇ, ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ,
ਦਿਵ੍ਯਾਂਬਰਾ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾ ਦਿਵ੍ਯਜ੍ਞਾਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇਗੀ,
ਏषਾਪਿ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਕੁਮਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਿਹ ਬਰ੍ਕਰੀ
ਇਹ ਵੀ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਇਸਦਾ ਨਾਂ ਬਰਕਰੀ ਹੈ,
ਅਨਯਾ ਤ੍ਵਰ੍ਕਕੁਂਡੇਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁष੍ਯੇ ਮਾਸਿ ਰਵੇਰ੍ਦਿਨੇ
ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਅਰਕਕੁੰਡ ਉੱਤੇ, ਪੁਸ਼ਯ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਵਾਲੇ ਦਿਨ,
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾਦਸ੍ਤ੍ਵੇषਾ ਸ਼ੁਭਲੋਚਨਾ
ਇਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ,
ਬਰ੍ਕਰੀਕੁਂਡਮਿਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਤ੍ਵਰ੍ਕਕੁਂਡਸ੍ਯ ਜਾਯਤਾਮ੍
ਹੁਣ ਇਹ ਅਰਕਕੁੰਡ ਬਰਕਰੀਕੁੰਡ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ,
ਉਤ੍ਤਰਾਰ੍ਕਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁष੍ਯੇ ਮਾਸਿ ਰਵੇਰ੍ਦਿਨੇ
ਅਰਕ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਪੁਸ਼ਯ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਵਾਲੇ ਦਿਨ,
ਮृਡਾਨ੍ਯਾਭਿਹਿ ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵੈਤਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਗੋ ਵਿਭੁਃ
ਮ੍ਰਿਡਾਨੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਅਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ,
ਕਥਿਤਂ ਤੇ ਮਹਾਭਾਗ ਸਾਂਬਾਦਿਤ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਸੰਬਾਦਿਤਯਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ,
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਸ਼ੁਭਂ ਲੋਲੋਤ੍ਤਰਾਰ੍ਕਯੋਃ 4.1.47.
ਲੋਲਤ ਤੇ ਉੱਤਰਾਰਕ ਦੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ,
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੇ ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਯਦੂਦ੍ਵਹਃ
ਸਕੰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ, ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਵਿਚ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੁਣ,
ਆਵਿਰਾਸੀਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਕृष੍ਣਃ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਥੇ ਆਪ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ,
ਸਾਸ਼ੀਤਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯਾਸਨ੍ਕੁਮਾਰਾ ਅਰ੍ਕਵਰ੍ਚਸਃ
ਉਹਦੇ ਅੱਸੀ ਲੱਖ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਤੇਜ ਰੱਖਦੇ ਸਨ,
ਅਤੀਵਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਾ ਅਤੀਵ ਸੁਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ,
ਤਾਂਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਾਨਸਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਪਸਾਂਨਿਧਿਃ । ਉਰਸ੍ਥਲਸ੍ਥ ਤੁਲਸੀ ਮਾਲਯਾ ਸਮਲਂਕृਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਨਸਾ ਆਇਆ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਾਂਗੂਂ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੀ,
ਗੋਪੀਚਂਦਨਨਿਰ੍ਯਾਸ ਲਸਦਂਗਵਿਲੇਪਨਃ
ਉਸਦੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਗੋਪੀਚੰਦਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੇਪ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ,
ਆਜਗਾਮਾਂਬਰਚਰੋ ਨਾਰਦੋ ਦ੍ਵਾਰਕਾਪੁਰੀਮ੍
ਅੰਬਰ ਵਿਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੁਆਰਕਾ ਨਗਰੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਂਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਰਦਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਨਮ੍ਰਤਰਕਂਧਰਾਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾਂਬਃ ਸ੍ਵਰੂਪਸੌਂਦਰ੍ਯ ਗਰ੍ਵਸਰ੍ਵਸ੍ਵਮੋਹਿਤਃ 4.1.48.
ਸਾਂਬਾ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਸੋਹਣੇਪਨ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਾਂਬਸ੍ਯ ਤਮਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਾਂਬਾ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸਮਝ ਲਈ।
ਕृष੍ਣੋਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽऽਗਚ੍ਛਂਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯ ਚ ਨਾਰਦਮ੍
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਕਥਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਾਸ੍ਤਤ ਏਕਾਂਤਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਅਲੱਗ ਥਾਂ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।