ਯਥਾ ਪੁਨਰ੍ਨਵੀਕृਤ੍ਯ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਮਹਮ੍
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਸਾਦਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਵਹਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ,
ਯਯੁਰਾਕਾਸ਼ਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਮਨਸੋਪ੍ਯ ਤਿਰਂਹਸਾ
ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਅਦ੍ਯ ਧਨ੍ਯਤਰਾਃ ਸ੍ਮੋ ਵੈ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਯਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਵਾਕਈ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਖੁਦ,
ਅਦ੍ਯ ਸਦ੍ਯੋ ਮਹਾਲਾਭਾਵਭੂਤਾਂ ਨੋਤਿਦੁਰ੍ਲਭੌ
ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਉਣਾ ਇਤਨਾ ਔਖਾ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਮੁਦਿਤਮਨਾਃ ਸ ਯੋਗਿਨੀਨਾਂ ਨਿਕੁਰਂਵਸ੍ਤ੍ਵਥਮਂਦਰਾਦ੍ਰਿਕੁਂਜਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੋਂ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ੍ਵਨੇਤ੍ਰਦੈਰ੍ਘ੍ਯਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਫਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੰਮੇ ਨੇਤਰਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਆਈ।
ਦਿਵ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਮਾਲਾਨਾਂ ਪਤਾਕਾਸ਼੍ਚਲਪਲ੍ਲਵਾਃ
ਦਿਵਯ ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਰਮ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲਹਿਰਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਚਂਚਤ੍ਪ੍ਰਾਸਾਦਮਾਣਿਕ੍ਯੈਰ੍ਵਿਜृਂਭਿਤਮਰੀਚਿਭਿਃ
ਮਹਲਾਂ, ਲਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਮਾਯਯਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਵੇषਂ ਕਾਰ੍ਪਟਿਕੋਚਿਤਮ੍
ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਢੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਿਖਾਰੀ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਲਿਆ।
ਕਾਚਿਚ੍ਚਯੋਗਿਨੀ ਭੂਤਾ ਕਾਚਿਜ੍ਜਾਤਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਕੋਈ ਯੋਗਿਨੀ ਭੂਤ ਬਣ ਗਈ, ਕੋਈ ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਗਈ।
ਮਾਲਾਕਾਰਵਧੂਃ ਕਾਚਿਤ੍ਕਾਚਿਨ੍ਨਾਪਿਤਸੁਂਦਰੀ
ਇੱਕ ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਦੂਜੀ ਨਾਈ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਚ ਕਾਚਿਦਭਵਤ੍ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯਚਂਚੁਰਾ
ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਔਰਤ ਬਣੀ, ਜੋ ਖਰੀਦਣ ਤੇ ਵੇਚਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਏਕਾ ਚ ਨृਤ੍ਯਕੁਸ਼ਲਾ ਤ੍ਵਨ੍ਯਾ ਗਾਨਵਿਸ਼ਾਰਦਾ
ਇੱਕ ਨ੍ਰਿਤਯ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਸੀ।
ਮृਦਂਗਵਾਦਨਜ੍ਞਾਨ੍ਯਾ ਕਾਚਿਤ੍ਤਾਲ ਕਲਾਵਤੀ
ਇੱਕ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਤਾਲ ਤੇ ਲੈ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸੀ।
ਗਂਧਭਾਗਵਿਧਿਜ੍ਞਾਨ੍ਯਾ ਕਾਚਿਦਕ੍ਸ਼ਕਲਾਲਯਾ 4.1.45.
ਇੱਕ ਸੁਗੰਧ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਢੰਗ ਜਾਣਦੀ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਗੁਟੀਆਂ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਸੀ।
ਵਂਸ਼ਾਧਿਰੋਹਣੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਰਜ੍ਜੁਮਾਰ੍ਗੇਣ ਚੇਤਰਾ
ਇੱਕ ਵਾਂਸ ਚੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਰੱਸੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਸੀ।
ਅਪਤ੍ਯਦਾऽਨਪਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪਰਾ ਤਤ੍ਰਪੁਰੇऽਵਸਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਸੰਤਾਨ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀ।
ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਨ ਨੈਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਕਾਚਿਜ੍ਜਨਮਨੋਹਰਾ
ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਨਿਪੁਣਤਾ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਸੀ।
ਗੁਟਿਕਾਸਿਦ੍ਧਿਦਾ ਕਾਚਿਤ੍ਕਾਚਿਦਂਜਨਸਿਦ੍ਧਿਦਾ
ਇੱਕ ਗੁਟੀਆਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਅੰਜਨ ਦੀ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤਂਭ ਜਲਸ੍ਤਂਭ ਵਾਕ੍ਸ੍ਤਂਭਂ ਚਾਪ੍ਯਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਰੋਕਣ, ਪਾਣੀ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਬੋਲ ਰੋਕਣ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਕਾਚਿਦਾਕਰ੍ਪਣੀਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਦਦਾਵੁਚ੍ਚਾਟਨਂ ਪਰਾ
ਇੱਕ ਨੇ ਕੰਗਾਲੀ ਦੀ ਸਿਧੀ ਦਿੱਤੀ, ਦੂਜੀ ਨੇ ਉਚਾਟਨ ਦੀ ਸਿਧੀ ਦਿੱਤੀ।
ਚਿਂਤਿਤਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦਾ ਕਾਚਿਤ੍ਕਾਚਿਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਕਲਾਵਤੀ
ਇੱਕ ਮਨ ਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਜੋਤਿਸ਼ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗਣਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ਯੋਗਿਨੀਗਣਃ
ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਹਰ ਅੰਗਣ ਤੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਨ ਚ੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਲੇਭਿਰੇ ਕ੍ਵਾਪਿ ਨृਪਵਿਘ੍ਨਚਿਕੀਰ੍षਵਃ ਤਸ੍ਥੁਃ ਸਂਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਨ ਗਤਾ ਮਂਦਰਂ ਪੁਨਃ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਮੁੜ ਮੰਦਰਾ ਨਹੀਂ ਗਏ।
ਪ੍ਰਭੁਕਾਰ੍ਯਮਨਿष੍ਪਾਦ੍ਯ ਸਦਃ ਸਂਭਾਵਨੈਧਿਤਃ 4.1.45.
ਮਾਲਕ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਦਰਿਤ ਹੋਏ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਚਿਂਤਿਤਂ ਤਾਭਿਰ੍ਯੋਗਿਨੀਭਿਰਿਦਂ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚਿਆ।
ਪ੍ਰਭੂਰੁष੍ਟੋਪਿ ਸਦ੍ਭृਤ੍ਯੇ ਜੀਵਿਕਾਮਾਤ੍ਰਹਾਰਕਃ
ਮਾਲਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ, ਚੰਗੇ ਨੌਕਰ ਤੋਂ ਸਿਰਫ ਜੀਵਿਕਾ ਹੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਕਾਸ਼ੀਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਦਾਰਭ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਹੇ ਮਹਾ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਾਸੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਪਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀਂ ਕਾਸ਼ੀਂ ਯਸ੍ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਤਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਾਸੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਮੰਦਬੁਧੀ ਲੋਕ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।