ਜਲਸ੍ਯ ਧਾਰਣਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ ਸ੍ਨਾਨਜਨ੍ਮਨਃ 4.1.41.
ਹੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ।
ਤਾਨਿ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਕਤਿਚਿਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਃ
ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਮृਤ੍ਯੌ ਨਿਕਟਮਾਪਨ੍ਨੇ ਮੁਨੇ ਤਾਨਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਨੇੜੇ ਆਵੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖੋ।
ਯਾਮ੍ਯਨਾਸਾਪੁਟੇ ਯਸ੍ਯ ਵਾਯੁਰ੍ਵਾਤਿ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਂਸ ਯਮ ਦੇ ਨੱਕ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੱਲਦੀ ਰਹੇ,
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰ੍ਯਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਰਵਿਰ੍ਵਹਤਿ ਸਂਤਤਮ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ-ਰਾਤਾਂ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਉਸ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਹੇਨ੍ਨਾਸਾਪੁਟਯੁਗੇ ਦਸ਼ਾਹਾਨਿ ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਨੱਕ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦਸ ਦਿਨ ਲਗਾਤਾਰ ਸਾਂਸ ਚੱਲਦੀ ਰਹੇ,
ਨਾਸਾਵਰ੍ਤ੍ਮ ਦ੍ਵਯਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਮੁਖਾਦ੍ਵਹੇਤ੍
ਜੇ ਸਾਂਸ ਨੱਕ ਦੇ ਦੋ ਰਸਤੇ ਛੱਡ ਕੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗ ਪਏ,
ਅਕਸ੍ਮਾਦੇਵਯਤ੍ਕਾਲੇ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੌਤ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਵੇ,
ਸੂਰ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤਮਰਾਸ਼ਿਸ੍ਥੇ ਜਨ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥੇ ਨਿਸ਼ਾਕਰੇ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਤਾਰਾ ਚੰਦ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ,
ਅਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼ਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਪੁਰੁषਂ ਕृष੍ਣਪਿਂਗਲਮ੍
ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਕਿਸੇ ਕਾਲੇ-ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ,
ਯਸ੍ਯ ਬੀਜਂ ਮਲਂ ਮੂਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ੁਤਂ ਮੂਤ੍ਰਂ ਮਲਂ ਤੁ ਵਾ 4.1.42.
ਜਿਸ ਦਾ ਬੀਜ, ਮਲ, ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਛੀਂਕ, ਜਾਂ ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਮਲ,
ਵ੍ਯਭ੍ਰੇਹ੍ਨਿ ਵਾਰਿਪੂਰ੍ਣਾਸ੍ਯਃ ਪृष੍ਠੀਕृਤ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਬਿਨਾ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਆਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ, ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵੇਖੇ,
ਅਰੁਂਧਤੀਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿਪਦਾਨਿ ਚ
ਅਰੁੰਧਤੀ, ਧ੍ਰੁਵ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮ,
ਅਰੁਂਧਤੀ ਭਵੇਜ੍ਜਿਹ੍ਵਾ ਧ੍ਰੁਵੋ ਨਾਸਾਗ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਅਰੁੰਧਤੀ ਜੀਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਧ੍ਰੁਵ ਨੱਕ ਦੇ ਆਗੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਤ੍ਤਿ ਨੀਲਾਦਿਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਕਟਮ੍ਲਾਦਿਰਸਸ੍ਯਹਿ
ਉਹ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਤੇ ਕੜਵਾਪਣ ਅਤੇ ਖੱਟਾਪਣ ਦਾ ਸੁਆਦ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
षਣ੍ਮਾਸਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਂਠੋष੍ਠਰਸਨਾ ਰਦਾਃ
ਮੌਤ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਗਲੇ, ਹੋਠ, ਜੀਭ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚ,
ਰੇਤਃ ਕਰਜਨੇਤ੍ਰਾਂਤਾ ਨੀਲਿਮਾਨਂ ਭਜਂਤਿ ਚੇਤ੍
ਜੇ ਬੀਜ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਜਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਲੈ ਲੈਣ,
ਦ੍ਰੁਤਮਾਰੁਹ੍ਯਸ਼ਰਠਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਣੋ ਯਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕੇ
ਜੇ ਤਿੰਨ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਰ 'ਤੇ ਆਵੇ।
ਸੁਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯਸ੍ਯਾਸ਼ੁ ਹृਦਯਂ ਪਰਿਸ਼ੁष੍ਯਤਿ 4.1.42.
ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਵੇ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਤੁਰੰਤ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਤਿਬਿਂਬਂ ਭਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਪਦਖਂਡਪਦਾਕृਤਿ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਟੁੱਟਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ,
ਛਾਯਾ ਪ੍ਰਕਂਪਤੇ ਯਸ੍ਯ ਦੇਹਬਂਧੇਪਿ ਨਿਸ਼੍ਚਲੇ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਛਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਠੀਕ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਕੰਬਦੀ ਹੋਵੇ,
ਨਿਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਬਿਂਬਸ੍ਯ ਨੀਰਾਜ੍ਯਮੁਕੁਰਾਦਿषੁ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਪਾਣੀ, ਘੀ ਜਾਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਦਿਖੇ,
ਮਤਿਰ੍ਭ੍ਰਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸ੍ਖਲੇਦ੍ਵਾਣੀ ਧਨੁਰੈਦ੍ਰਂ ਨਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੈ
ਜੇ ਮਨ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਬੋਲ ਰੁਕ ਜਾਣ, ਜਾਂ ਧਨੁ ਦਾ ਤੰਨ ਹੱਥੋਂ ਫਿਸਲ ਜਾਵੇ,
ਦਿਵਾ ਚ ਤਾਰਕਾਚਕ੍ਰਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵ੍ਯੋਮਵਿਤਾਰਕਮ੍
ਜੇ ਦਿਨ ਦੌਰਾਨ ਤਾਰੇ ਦੀ ਗੋਲਾਈ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇ,
ਭੂਰੁਹੇ ਭੂਧਰਾਗ੍ਰੇ ਚ ਗਂਧਰ੍ਵਨਗਰਾਲਯਮ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ,
ਸਰ੍ਵੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਚਿਹ੍ਨੇषੁ ਯਦ੍ਯੇਕਮਪਿ ਵੀਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੇ ਕੋਈ ਇਕ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ,
ਕਰਾਵਰੁਦ੍ਧ ਸ਼੍ਰਵਣਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨ ਯਦਾ ਧ੍ਵਨਿਮ੍
ਜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੰਨ ਢੱਕ ਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਾ ਸੁਣੇ,
ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇਦਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਛਾਯਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਾ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪਈ ਹੋਈ ਵੇਖੇ,
ਪ੍ਰੋਹ੍ਯਤੇ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਵਾਪਿ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸੁਰਵਾਯਸੈਃ 4.1.42.
ਜੋ ਪਿਸਾਚ, ਅਸੁਰ ਜਾਂ ਕਾਂਵਾਂ ਵਲੋਂ ਭਜਾਇਆ ਜਾਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ,
ਰਾਸਭੈਃ ਕਰਭੈਃ ਕੀਸ਼ੈਃ ਸ਼੍ਵੇਨੈਰਸ਼੍ਵਤਰੈਰ੍ਬਕੈਃ
ਜੋ ਗਧਿਆਂ, ਉਠਾਂ, ਬਾਂਦਰਾਂ, ਕੁੱਤਿਆਂ, ਖਚਰਾਂ ਜਾਂ ਬਗਲਿਆਂ ਵਲੋਂ,