ਯੁਕ੍ਤਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਵਾਯੁਂ ਯੁਕ੍ਤਂਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪੂਰਯੇਤ੍ 4.1.41.
ਸੁਆਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਤੇ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੋਮਕਲਾਪੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਯਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਃ 4.1.41.
ਯੋਗੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਦ ਦੀ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਯੁਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਭ੍ਰੁਵੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਵृਤ੍ਤਮਂਜਨਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਭਰੂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਯੂ ਦਾ ਤੱਤ ਗੋਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਾਜਲ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਸਗੁਣਂ ਵਣਰ੍ਭੇਦੇਨ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਕੇਵਲਂ ਮਤਮ੍ 4.1.41.
ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਕ੍ਤਾਹਾਰਵਿਹਾਰਸ਼੍ਚ ਯੁਕ੍ਤਚੇष੍ਟੋ ਹਿ ਕਰ੍ਮਸੁ 4.1.41.
ਜੋ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਿੱਚ ਮੋਡ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਤੁਲਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਚਂਦ੍ਰਾਂਗੇ ਤੁ ਸਮਭ੍ਯਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਾਂਗੇ ਪੁਨਰਭ੍ਯਸੇਤ੍ 4.1.41.
ਚੰਦ੍ਰ ਨਾਡੀ ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨਾਡੀ ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਾਲਂਧਰੇ ਕृਤੇ ਬਂਧੇ ਕਂਠਸਕੋਚਲਕ੍ਸ਼ਣੇ 4.1.41.
ਜਦੋਂ ਜਾਲੰਧਰ ਬੰਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਲ੍ਹ ਦੀ ਸਿਕੁੜਨ ਹੋਵੇ—
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਯਾਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿਮਿषਾਰ੍ਧਤਃ 4.1.41.
ਅੱਧੀ ਪਲਕ ਵਿੱਚ ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਜਾਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤੇਤ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਚ ਸ਼ੋਚਤਿ
ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਸੁਖੇਨ ਕੈਵਲ੍ਯਂ ਯਥਾਲਭ੍ਯੇਤ ਜਂਤੁਭਿਃ 4.1.41.
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਿਲਣੀ ਹੋਵੇ।
ਜਲਸ੍ਯ ਧਾਰਣਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ ਸ੍ਨਾਨਜਨ੍ਮਨਃ 4.1.41.
ਹੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ।
ਤਾਨਿ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਕਤਿਚਿਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਃ
ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਮृਤ੍ਯੌ ਨਿਕਟਮਾਪਨ੍ਨੇ ਮੁਨੇ ਤਾਨਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਨੇੜੇ ਆਵੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖੋ।
ਯਾਮ੍ਯਨਾਸਾਪੁਟੇ ਯਸ੍ਯ ਵਾਯੁਰ੍ਵਾਤਿ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਂਸ ਯਮ ਦੇ ਨੱਕ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੱਲਦੀ ਰਹੇ,
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰ੍ਯਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਰਵਿਰ੍ਵਹਤਿ ਸਂਤਤਮ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ-ਰਾਤਾਂ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਉਸ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਹੇਨ੍ਨਾਸਾਪੁਟਯੁਗੇ ਦਸ਼ਾਹਾਨਿ ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਨੱਕ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦਸ ਦਿਨ ਲਗਾਤਾਰ ਸਾਂਸ ਚੱਲਦੀ ਰਹੇ,
ਨਾਸਾਵਰ੍ਤ੍ਮ ਦ੍ਵਯਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਮੁਖਾਦ੍ਵਹੇਤ੍
ਜੇ ਸਾਂਸ ਨੱਕ ਦੇ ਦੋ ਰਸਤੇ ਛੱਡ ਕੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗ ਪਏ,
ਅਕਸ੍ਮਾਦੇਵਯਤ੍ਕਾਲੇ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੌਤ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਵੇ,
ਸੂਰ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤਮਰਾਸ਼ਿਸ੍ਥੇ ਜਨ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥੇ ਨਿਸ਼ਾਕਰੇ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਤਾਰਾ ਚੰਦ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ,
ਅਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼ਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਪੁਰੁषਂ ਕृष੍ਣਪਿਂਗਲਮ੍
ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਕਿਸੇ ਕਾਲੇ-ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ,
ਯਸ੍ਯ ਬੀਜਂ ਮਲਂ ਮੂਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ੁਤਂ ਮੂਤ੍ਰਂ ਮਲਂ ਤੁ ਵਾ 4.1.42.
ਜਿਸ ਦਾ ਬੀਜ, ਮਲ, ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਛੀਂਕ, ਜਾਂ ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਮਲ,
ਵ੍ਯਭ੍ਰੇਹ੍ਨਿ ਵਾਰਿਪੂਰ੍ਣਾਸ੍ਯਃ ਪृष੍ਠੀਕृਤ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਬਿਨਾ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਆਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ, ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵੇਖੇ,
ਅਰੁਂਧਤੀਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿਪਦਾਨਿ ਚ
ਅਰੁੰਧਤੀ, ਧ੍ਰੁਵ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮ,
ਅਰੁਂਧਤੀ ਭਵੇਜ੍ਜਿਹ੍ਵਾ ਧ੍ਰੁਵੋ ਨਾਸਾਗ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਅਰੁੰਧਤੀ ਜੀਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਧ੍ਰੁਵ ਨੱਕ ਦੇ ਆਗੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਤ੍ਤਿ ਨੀਲਾਦਿਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਕਟਮ੍ਲਾਦਿਰਸਸ੍ਯਹਿ
ਉਹ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਤੇ ਕੜਵਾਪਣ ਅਤੇ ਖੱਟਾਪਣ ਦਾ ਸੁਆਦ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
षਣ੍ਮਾਸਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਂਠੋष੍ਠਰਸਨਾ ਰਦਾਃ
ਮੌਤ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਗਲੇ, ਹੋਠ, ਜੀਭ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚ,
ਰੇਤਃ ਕਰਜਨੇਤ੍ਰਾਂਤਾ ਨੀਲਿਮਾਨਂ ਭਜਂਤਿ ਚੇਤ੍
ਜੇ ਬੀਜ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਜਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਲੈ ਲੈਣ,
ਦ੍ਰੁਤਮਾਰੁਹ੍ਯਸ਼ਰਠਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਣੋ ਯਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕੇ
ਜੇ ਤਿੰਨ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਰ 'ਤੇ ਆਵੇ।
ਸੁਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯਸ੍ਯਾਸ਼ੁ ਹृਦਯਂ ਪਰਿਸ਼ੁष੍ਯਤਿ 4.1.42.
ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਵੇ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਤੁਰੰਤ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਤਿਬਿਂਬਂ ਭਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਪਦਖਂਡਪਦਾਕृਤਿ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਟੁੱਟਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ,