ਏਤਨ੍ਨਵਾਨਾਂ ਨਵਕਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਹ ਨੌਵਾਂ ਨੌ ਗੁਣ ਜਾਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼ੌਚਮਹਿਂਸਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਰ੍ਦਾਨਂ ਦਯਾ ਦਮਃ
ਸਚਾਈ, ਪਵਿਤਰਤਾ, ਅਹਿੰਸਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਦਾਨ, ਦਇਆ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ—
ਅਭ੍ਯਸ੍ਯ ਨਵਤਿਂ ਚੈਤਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾਮ੍
ਇਹ ਨੌ ਗੁਣ ਅਭਿਆਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਹ ਚਾਨਣ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਜਿਹ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸੁਤੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਮਿਤ੍ਰ ਦਾਸ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਜਿਹਵਾ, ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ, ਦੋਸਤ, ਨੌਕਰ, ਤੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲੇ—
ਪਾਨਂ ਦੁਰ੍ਜਨ ਸਂਸਰ੍ਗਃ ਪਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿਰਹੋਟਨਮ੍
ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ, ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋਣਾ।
ਸਮਰ੍ਘਂ ਧਾਨ੍ਯਮੁਦ੍ਧਤ੍ਯ ਮਹਰ੍ਘਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ।।4.1.40.
ਜੋ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਵਾਲਾ ਅਨਾਜ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਸਮਝ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਰੇ ਮਾਹਿषਿਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਵृषਲੀਪਤਿਮ੍
ਅੱਗੇ ਮੱਝ ਦੇਖਣੀ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੁੱਕੜਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਵੇਖਣਾ।
ਮਹਿषੀਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਰੀ ਯਾ ਚ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਿਣੀ
ਜੋ ਔਰਤ ਪਰਾਏ ਨਾਲ ਵਿਅਭਿਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਮੱਝ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵ ਵृषਂ ਯਾ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਰਵृषੇ ਵृषਾਯਤੇ
ਜੋ ਆਪਣਾ ਸਾਂਢ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਂਢ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਦੁष੍ਣਂ ਭਵਤ੍ਯਨ੍ਨਂ ਯਾਵਨ੍ਮੌਨੇਨ ਭੁਜ੍ਯਤੇ
ਜਦ ਤਕ ਖਾਣਾ ਗਰਮ ਰਹੇ, ਉਦੋਂ ਤਕ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਨਯਸਂਪਨ੍ਨੇ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇ ਗृਹਮਾਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਨਿਮਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼ੌਚਵਤਾਚਾਰੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਵੇਦਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ।
ਯਸ੍ਯ ਕੋष੍ਠਗਤਂ ਚਾਨ੍ਨਂ ਵੇਦਾਭ੍ਯਾਸੇਨ ਜੀਰ੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਅਨਾਜ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਕਰਕੇ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵਪਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਚ ਗਾਃ ਸਮਨੁਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਮੁੰਡਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੇਸ਼ਾਨ੍ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਚ੍ਛੇਦਯੇਦਂਗੁਲਦ੍ਵਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਵਾਲ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਵੱਢ ਲੈਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਾਜਾ ਵਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਃ ।। 4.1.40.
ਚਾਹੇ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ।
ਮਾਕ੍ਸ਼ਿਕਂ ਫਾਣਿਤਂ ਸ਼ਾਕਂ ਗੋਰਸਂ ਲਵਣਂ ਘृਤਮ੍ ।। 4.1.40.
ਸ਼ਹਦ, ਖੰਡ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਲੂਣ ਤੇ ਘੀ।
ਮਾ ਦੇਹੀਤਿ ਚ ਯੋ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਗਵਾਗ੍ਨਿਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਚ 4.1.40.
ਜੋ ਗਾਂ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ 'ਨਾ ਦੇਵੋ' ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚੈਤ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚਿਤਿਂ ਯੂਪਂ ਸ਼ਿਵਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਭੋਜਿਨਮ੍ 4.1.40.
ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ, ਚਿਤਾ, ਯਜਨ ਦਾ ਥੰਮ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਾਣਿਤਂ ਗੋਰਸਂ ਤੋਯਂ ਲਵਣਂ ਮਧੁਕਾਂਜਿਕਮ੍ 4.1.40.
ਖੰਡ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਪਾਣੀ, ਲੂਣ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਮਿਲਿਆ ਪਾਣੀ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਂਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੰਜ ਗਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸ਼ਬ੍ਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਭਿਰਤਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਨ ਚੈਵ ਰਮ੍ਯਾ ਵਸਥਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ 4.1.40.
ਜੋ ਵਿਆਕਰਨ ਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਸ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਸੁਸ੍ਨਾਤਃ ਸ ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਤੁਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਇੰਝ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ।
ਵਲੀਪਲਿਤਸਂਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤृਤੀਯਾਸ਼੍ਰਮਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਝੁਰੀਆਂ ਤੇ ਸਫੈਦ ਵਾਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੀਜੇ ਜੀਵਨ-ਅਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪਤ੍ਯਾਪਤ੍ਯਮਾਲੋਕ੍ਯ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਹਾਰਾਨ੍ਵਿਸृਜ੍ਯ ਚ
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਘਰ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਕੇ,
ਵਸਾਨਸ਼੍ਚਰ੍ਮਚੀਰਾਣਿ ਸਾਗ੍ਨਿਰ੍ਮੁਨ੍ਯਨ੍ਨਵਰ੍ਤਨਃ
ਚਮੜੇ ਜਾਂ ਛਾਲ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ,
ਸ਼ਾਕਮੂਲਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਪਂਚਯਜ੍ਞਨ੍ਨ ਹਾਪਯੇਤ੍
ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜਾਂ ਜਾਂ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਉਹ ਪੰਜ ਮਹਾ-ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੇ।
ਅਨਾਦਾਤਾ ਚ ਦਾਤਾ ਚ ਦਾਂਤਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਦਾਨ ਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵਿਦਿਆ-ਅਧਿਐਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਮੁਨ੍ਯਨ੍ਨੈਃ ਸ੍ਵਯਮਾਨੀਤੈਃ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਖਾਣਾ ਆਪ ਹੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਾ ਦੀ ਭੇਟ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਵਰ੍ਜਯੇਚ੍ਛੇਲੁਸ਼ਿਗ੍ਰੂ ਚ ਕਵਕਂ ਪਲਲਂ ਮਧੁ
ਉਹ ਮੂਲੀ, ਲਸਣ, ਕੁੱਕੜੀ, ਖਮੀਰ ਵਾਲਾ ਅਨਾਜ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।