ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼ ਨਾਮਾਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਾਦਘਾਤ੍
ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਦੂਰਗਤੋਪਿ ਚ
ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ, ਭਾਵੇਂ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ—
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇऽਵਿਮੁਕ੍ਤਮਵਲੋਕ੍ਯ ਚ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਨੂੰ ਦੇਖਣ—
ਯਤ੍ਕृਤਂ ਜ੍ਞਾਨਵਿਭ੍ਰਂਸ਼ਾਦੇਨਃ ਪਂਚਸੁ ਜਨ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਪਾਪ ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ—
ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਲਿਂਗਮਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਰਃ
ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮਹਾ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ—
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਯਥਾਮਤਿ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਤੇ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨਮ ਸਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਅਨਾਦਿਮਦਿਦਂ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਇਹ ਅਨਾਦਿ ਲਿੰਗ ਖੁਦ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਤਿ ਲਿਂਗਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ
ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲਿੰਗ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਾਯਾਂ ਮਾਘਭੂਤਾਯਾਮਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼ ਜਾਗਰਾਤ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨਾਯਤਨਲਿਂਗਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਦਾਨ੍ਯਪਿ 4.1.39.
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਬਿਭੇਤਿ ਨਰੋ ਧੀਰਃ ਕृਤਾਦਘਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਾਤ੍
ਧੀਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਡਰਨਾ ਕਿਉਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਕ੍ਵਾਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਫਲੋਦਯਮ੍
ਅਵਿਮੁਕਤ, ਉਹ ਮਹਾ ਲਿੰਗ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਜੋ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਜੀਵਨ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਸਮਧਿष੍ਠਿਤੇ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—
ਦ੍ਰष੍ਟਾਰਮਵਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਂਡਧਰੋ ਯਮਃ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੰਡ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ ਯਮ—
ਧਨ੍ਯਂ ਤਨ੍ਨੇਤ੍ਰਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੌ ਤੁ ਤੌ ਕਰੌ
ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਧਨੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇ ਉਹ ਹੱਥ ਸਚਮੁਚ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਮਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼ਂ ਯੋ ਜਪੇਨ੍ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ ਤੇ ਨਿਯਮਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ—
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਮਾਂਤਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
—ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇ।
ਅਥੋ ਕਿਮਸਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਃ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਪੁਨਃ
ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਫਿਰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਤੀਵ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤੇ ਜਾਤੇ ਤਥਾਪਿ ਨ ਧਿਨੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚਾਪ੍ਯਵਿਮੁਕ੍ਤਕਮ੍
ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਅਵਿਮੁਕਤ ਨਾਮ ਦਾ ਖੇਤਰ—
ਸ੍ਵਸ਼੍ਰੇਯੋ ਦਾਤੁਰੇਤਸ੍ਯਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇ
—ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇਸ ਅਵਿਮੁਕਤ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਮੀਹਿਤਾਰ੍ਥ ਸਂਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਲਭ੍ਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯਭਾਰਤਃ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਰਤ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਇੱਥੇ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਰ੍ਤ੍ਮਜੁषਃ ਪੁਂਸਃ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਸ਼੍ਯਤੋ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪੈਣ ਤੋਂ ਨਾਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਜਿਤਸ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਯਾਕਰਣੇਨ ਵੈ
ਮਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਜਾਂ ਆਦੇਸ਼ਿਤ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ—
ਨਿषਿਦ੍ਧਾਚਰਣਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਥਯਿष੍ਯੇ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ
—ਤੇ ਮਨ੍ਹੀ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪਲਾਂਡੁਂ ਵਿਡ੍ਵਰਾਹਂ ਚ ਸ਼ੇਲੁਂ ਲਸ਼ੁਨ ਗृਂਜਨੇ
ਪਿਆਜ਼, ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ, ਸੇਲੂ, ਲਸਣ ਤੇ ਗ੍ਰਿੰਜਨ ਪੌਦਾ—
ਵ੍ਰਸ਼੍ਚਨਾਨ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਨਿਰ੍ਯਾਸਾਨ੍ਪਾਯਸਾਪੂਪਸ਼ष੍ਕੁਲੀਃ 4.1.40.
—ਮੂਲੀ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਲਾਹ, ਦੁੱਧ, ਪੂਪਾ ਤੇ ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ—
ਪਯ ਐਕਸ਼ਫਂ ਹੇਯਂ ਤਥਾ ਕ੍ਰਾਮੇਲਕਾਵਿਕਮ੍
—ਦੁੱਧ, ਇਕ-ਖੁਰ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ, ਕ੍ਰੋਮ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬਤਖ—
ਟਿਟ੍ਟਿਭਂ ਕਲਵਿਂਕਂ ਚ ਹਂਸਂ ਚਕ੍ਰਂ ਪ੍ਲਵਂਬਕਮ੍
—ਟੀਟੀ, ਕਲਵਿੰਕ, ਹੰਸ, ਚਕਵਾ ਤੇ ਪਲਵੰਬਕ—
ਜਾਲਪਾਦਾਨ੍ਖਂਜਰੀਟਾਨ੍ਬੁਡਿਤ੍ਵਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਕਾਨ੍
—ਜਾਲ ਵਾਲੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਖੰਜਰੀਟਾ, ਬੁਡਿਤਵਾ ਤੇ ਮੱਛੀ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ—