ਕਂਡੂਯਨਂ ਹਿ ਸ਼ਿਰਸਃ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਨ ਸ਼ੁਭਂ ਮਤਮ੍
ਸਿਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਖੁਜਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਅਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨੋ ਭੂਪਾਲ੍ਲੁਬ੍ਧਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਜੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਲਾਲਚੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਅਕਾਲਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸ੍ਤਨਿਤੇ ਵਰ੍षਰ੍ਤੌ ਪਾਂਸੁਵਰ੍षਣੇ
ਜਦੋਂ ਮੌਸਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕਦੀ, ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂ ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਧੂੜ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੁੰਦੀ—
ਉਲ੍ਕਾਪਾਤੇ ਚ ਭੂਕਂਪੇ ਦਿਗ੍ਦਾਹੇ ਮਧ੍ਯਰਾਤ੍ਰਿषੁ
ਜਦੋਂ ਤੂਟਦੇ ਤਾਰੇ, ਭੂਚਾਲ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਹੋਵੇ—
ਦਰ੍ਸ਼ਾष੍ਟਕਾਸੁ ਭੂਤਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਿਕਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਚ
ਨਵੇਂ ਜਾਂ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੇ ਦਿਨ ਭੈੜੇ ਸੰਕੇਤ ਆਉਣ ਜਾਂ ਸ੍ਰਾਧ ਦਾ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਕ੍ਰੋष੍ਟ੍ਰ ਵਿਰੁਤੇ ਸਮਵਾਯੇ ਰੁਦਤ੍ਯਪਿ
ਜਦੋਂ ਗਧੇ, ਊਠ ਜਾਂ ਗਿੱਧੜ ਰੌਲਾ ਪਾਉਣ, ਜਾਂ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਤੇ ਰੋਣਾ ਵੀ ਹੋਵੇ—
ਆਰਣ੍ਯਕਮਧੀਤ੍ਯਾਪਿ ਬਾਣਸਾਮ੍ਨੋਰਪਿ ਧ੍ਵਨੌ
ਅਰਣਯਕ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਬਾਣਸਾਮਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਤੇ ਵੀ—
ਕृਤਾਂਤਰਾਯੋ ਨ ਪਠੇਦ੍ਭੇਕਾਖੁ ਸ਼੍ਵਾਹਿ ਬਭ੍ਰੁਭਿਃ 4.1.38.
ਜੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਡੱਡੂ, ਚੂਹੇ, ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਨੇਵਲੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਪਾਠ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਅਨਾਯੁष੍ਯਕਰਂ ਚੈਵ ਪਰਦਾਰੋਪਸਰ੍ਪਣਮ੍
ਪਰਾਈ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣਾ ਆਯੁਸ਼ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਭਿਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਾਵਮਾਨਯੇਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਵਧਤੋਂ ਛੱਡ ਜਾਣ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਫਰਤ ਨਾ ਕਰੇ।
ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਸਤ੍ਯਮਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਸੱਚ ਬੋਲੋ, ਚੰਗਾ ਬੋਲੋ, ਪਰ ਅਸੁਖਦ ਸੱਚ ਨਾ ਬੋਲੋ।
ਭਦ੍ਰਮੇਵ ਵਦੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਦ੍ਰਮੇਵ ਵਿਚਿਂਤਯੇਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲਾ ਹੀ ਬੋਲੋ, ਭਲਾ ਹੀ ਸੋਚੋ।
ਰੂਪਵਿਤ੍ਤਕੁਲੈਰ੍ਹੀਨਾਨ੍ਸੁਧੀਰ੍ਨਾਧਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਨ੍ਨਰਾਨ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਹਿਰਾਸਤ ਕਰੇ ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹਨ।
ਵਾਚੋਵੇਗਂ ਮਨੋਵੇਗਂ ਜਿਹ੍ਵਾਵੇਗਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਬੋਲਣ, ਮਨ ਅਤੇ ਜੀਭ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਗ੍ਨੀਨੁਚ੍ਛਿष੍ਟ ਪਾਣਿਨਾ ਨੈਵ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਜੋ ਹੱਥ ਖਾਣ ਤੋਂ ਗੰਦੇ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੋ।
ਗੁਹ੍ਯਜਾਨ੍ਯਪਿ ਲੋਮਾਨਿ ਤਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਉੱਗੇ ਵਾਲ ਵੀ ਐਸਾ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿष੍ਠੀਵਨਂ ਚ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਾਣਂ ਗृਹਾਦ੍ਦੂਰਂ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ਅਦ੍ਰੋਹਵਤ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਨ੍ਮ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਥੂਕ ਅਤੇ ਕਫ਼ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇ। ਦੁਜਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣਾ ਪਿਛਲਾ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰੇ।
ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਦ੍ਵਂਦੇਤ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਮਾਸਨਮ੍ 4.1.38.
ਉਹ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬੈਠਣ ਲਈ ਦੇਵੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਭੂਦੇਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨृਪ ਸਾਧੁ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਵੇਦ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੇਵਿਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਮਾਣਤਾ ਹੈ।
ਨ ਮਨੁष੍ਯਸ੍ਤੁਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾਨਮਪਮਾਨਯੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵਡਾਈ ਨਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਦੇ ਘਟੀਆ ਨਾ ਸਮਝੇ।
ਅਧਰ੍ਮਾਦੇਧਤੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਵੇष੍ਟॄਨਪਿ ਸਂਜਯੇਤ੍
ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਪਂਚ ਮृਤ੍ਪਿਂਡਾਨ੍ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਪਰਜਲਾਸ਼ਯੇ
ਪੰਜ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗੋਲੇ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਨ੍ਹਾਏ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਾਤ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੀਯਤੇ ਵਸੁ
ਜੋ ਵੀ ਦੌਲਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਪਾਤ੍ਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭੂਪ੍ਰਦੋ ਮਂਡਲਾਧੀਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਸੁਖਿਨੋਨ੍ਨਦਾਃ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਖੇਤਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦੀਪਦੋ ਨਿਰ੍ਮਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਗੋਦਾਤਾऽਰ੍ਯਮਲੋਕਭਾਕ੍
ਜੋ ਦੀਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੁੱਧ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਸ਼੍ਮਦੋ ऽਤ੍ਯੁਚ੍ਚਸੌਧੇਸ਼ੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਦਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਲੋ ਕਭਾਕ੍
ਜੋ ਘਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਚੀ ਇਮਾਰਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਪੜੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸੁਭਾਰ੍ਯਃ ਸ਼ਿਬਿਕਾ ਦਾਤਾ ਸੁਪਰ੍ਯਂਕ ਪ੍ਰਦੋਪਿ ਚ
ਜੋ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ, ਪਲਕੀ, ਸੋਹਣੀ ਖੱਟ ਅਤੇ ਦੀਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇਜ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਃ ਸਰ੍ਵਦੋ ਮਤਃ 4.1.38.
ਜੋ ਵੇਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੇਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਚ ਵਾਰਾਣਸੀ ਲਭ੍ਯਾ ਸਦਾਚਾਰਵਤਾ ਸਦਾ 4.1.38.
ਵਾਰਾਣਸੀ ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮਿਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਃ ਸ੍ਕਂਦੋ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਭਾषਿਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ ਵਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਕੰਦਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।